|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Plany akcji dywersyjnych, raporty o uzbrojeniu i rozkaz o godz. "W" rozpoczynający Powstanie Warszawskie znalazły się wśród dokumentów z archiwum Kierownictwa Dywersji Okręgu Warszawa AK dostępnych na wystawie czynnej od wtorku w Bibliotece UW.Wystaw... Zdigitalizowane dzieła m.in. Jana Matejki, Jacka Malczewskiego, Stanisława Wyspiańskiego czy Henryka Rodakowskiego można oglądać w uroczyście uruchomionym 12 maja portalu Cyfrowe Muzeum Narodowe w Warszawie. Udostępniono tam już ponad 1 tys. obiektówNa stronie int... Fotografie, grafiki, mapy i teksty wspomnieniowe będzie można obejrzeć na wystawie "Szlakiem Generała Andersa - Orenburg 1941/1942", której wernisaż odbędzie się 4 października w stołecznym Muzeum Niepodległości."Okres formowa... 14 maja 1920 r., zaledwie tydzień po wkroczeniu wojsk polskich do Kijowa, Armia Czerwona pod dowództwem Michaiła Tuchaczewskiego rozpoczęła ofensywę na Białorusi. W jej wyniku oddziały polskie zmuszone zostały do odwrotu.Pomimo wysiłków po... To, że żyjemy coraz dłużej to w dużej mierze zasługą nowych leków i skuteczniejszych metod leczenia - mówili uczestnicy debaty "Innowacje w lekach", która odbyła się w Warszawie. W ostatnich 20 latach w Polsce doszło do bezprecedensowego w Eur...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Obóz NKWD w RembertowieCzy wiesz że...? Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego (MBP) - organ bezpieczeństwa wewnętrznego o statusie ministerialnym, zorganizowany w czasie budowy dyktatury komunistycznej w powojennej Polsce na polecenie i pod dyktando władz radzieckich. Obok tzw. Informacji Wojskowej, odpowiedzialne za masowe krwawe represje na obywatelach w okresie stalinizmu. W terenie Ministerstwo reprezentowały podległe mu Urzędy Bezpieczeństwa Publicznego, dlatego potocznie te instytucje były określane skrótem UB. Edward Gruber (ur. 16 sierpnia 1875 w Brodach, zm. 19 października 1945 w Warszawie) – prawnik, generał brygady Wojska Polskiego oraz Naczelny Prokurator Wojskowy II RP. Niemcy (Republika Federalna Niemiec, RFN; do traktatu pomiędzy RFN a Polską Rzecząpospolitą Ludową (1970) w Polsce stosowana była oficjalnie nazwa Niemiecka Republika Federalna, NRF; niem.: Deutschland lub Bundesrepublik Deutschland, BRD) – państwo federacyjne położone w Europie, będące członkiem Unii Europejskiej (UE), Unii Zachodnioeuropejskiej (UZE), G8, ONZ oraz NATO. Stolicą Niemiec jest Berlin (przed połączeniem z NRD – Bonn, obecnie noszące tytuł miasta federalnego). Językiem oficjalnym jest język niemiecki. Obóz w Rembertowie pod Warszawą – specjalny obóz NKWD Nr 10, założony w drugiej połowie września 1944 r. tuż po wkroczeniu Armii Czerwonej do Rembertowa (12.09.1944) na terenie przedwojennej fabryki amunicji "Pocisk" i pełniący rolę punktu zbornego przed wysyłką w głąb ZSRR. Teren obozu otoczony był dwiema liniami drutów kolczastych, z wieżami wartowniczymi, w budynku zwanym pałacem mieściła się komenda NKWD. August Emil Fieldorf, ps. Nil (ur. 20 marca 1895 w Krakowie, zamordowany 24 lutego 1953 w Warszawie) – bojownik o niepodległość Polski, generał brygady Wojska Polskiego, organizator i dowódca Kedywu Armii Krajowej, zastępca Komendanta Głównego AK, dowódca organizacji NIE.
Rawicz – miasto w woj. wielkopolskim, w powiecie rawickim (siedziba władz powiatu), siedziba gminy miejsko-wiejskiej Rawicz. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. leszczyńskiego. Warunki w obozieW 1945 r. dzienne wyżywienie więźnia wynosiło 100 gramów gliniastego chleba, dwa razy dziennie wodnista zupa ze śladami kukurydzy i bez ograniczenia ciepła woda. Wielu więźniów umierało głównie z głodu. Zmarłych (kilkunastu co noc) zakopywano w rowie w pobliżu bramy zewnętrznej, który później zasypano, a teren wyrównano. Stefan Górnisiewicz ps. Góra, Sulica (ur. 1 czerwca 1897, zm. ?) - żołnierz, podpułkownik, członek komend Okręgu Lublin AK i Okręgu Lublin BCh.
Pomnik ofiar NKWD – znajduje się na terenie Zakładów Amunicyjnych Pocisk w Rembertowie, przy skrzyżowaniu ul. Marsa i ul. Płatnerskiej. Odsłonięty został 21 maja 1995. WięźniowieWięźniami byli głównie żołnierze Armii Krajowej, Batalionów Chłopskich, NSZ i innych formacji niepodległościowych, jak również aresztowani najczęściej na podstawie donosów oraz Niemcy, volksdeutsche, własowcy i inne osoby. Przed umieszczeniem w obozie wielu więźniów przechodziło (nieraz bardzo ciężkie) przesłuchania przez oficerów NKWD w więzieniach UB w Warszawie i innych miastach. Do obozu kierowani byli wyrokami na piśmie. W marcu 1945 r. w obozie znajdowało się około 2500 więźniów. Byli oni rozmieszczani w głównej hali fabryki i kilku mniejszych barakach. W Obozie w Rembertowie więzieni byli m.in.: Stronnictwo Narodowe – polska partia polityczna, utworzona w październiku 1928 w wyniku przekształcenia Związku Ludowo-Narodowego, której zadaniem było prowadzenie bieżącej działalności politycznej obozu narodowego (Narodowa Demokracja).
Volksdeutscher (pol. etniczny Niemiec, liczba poj. r.m. ) – określenie stosowane w pierwszej połowie XX wieku wobec osób pochodzenia niemieckiego, niezamieszkujących Niemiec, którzy nie posiadali niemieckiego ani austriackiego obywatelstwa (Reichsdeutscher) w takich państwach jak Francja, Belgia, Dania, Luksemburg, część Szwajcarii oraz na obszarach dawnego osadnictwa niemieckiego w Polsce (Poznańskie, Górny Śląsk, Pomorze Gdańskie, Łódź i inne), w Czechach (Kraj Sudetów), Rumunii, czy na Litwie (okręg Kłajpedy). OprawcyW momencie rozbicia obozu zastępcą komendanta był mjr Kriuczkin. Komendantem garnizonu do spraw ochrony obozu – por. Samochin, zastępcą komendanta batalionu 332 specjalnych wojsk konwojowych NKWD – kpt. Drankin. Józef Światło, pierwotnie Izaak Fleischfarb (ur. ) – wysoki funkcjonariusz po aresztowaniu Ławrientija Berii w 1953, uciekł na Zachód podczas podróży służbowej do Berlina Wschodniego.
Jan Hoppe (ur. 1902 – zm. 1969) – polski dziennikarz i działacz społeczny, współzałożyciel grupy „Jutro Pracy", poseł, komendant podziemnej organizacji Warszawianka, wiceprzewodniczący podziemnej formacji ideologicznej Unia, wiceprezes Zarządu Głównego Stronnictwa Pracy. Rozbicie obozuDecyzję o rozbiciu obozu podjął kpt. Walenty Suda ps."Młot" – dowódca Obwodu Mińskiego Mazowieckiego AK ("Mewa – Kamień”). Obóz został zdobyty i rozbity w nocy z 20 na 21 maja 1945 r. przez oddział dowodzony przez ppor. Edwarda Wasilewskiego "Wichurę". W obozie więzieni byli wówczas koledzy żołnierzy tego oddziału, m.in. ppor. Stanisław Maciejewski. Łącznie z obozu udało się wyswobodzić ok. 500 osób, 200 z nich NKWD złapało ponownie na podstawie listów gończych. Pozostałych więźniów w liczbie 1100 wywieziono 4 lipca 1945 do więzienia w Rawiczu. Część więźniów zdołała uciec. Około 130 więźniów transportowanych przez Poznań do Rawicza została odbita w Bąkowcu przez oddział „Orlika” Majora Mariana Bernaciaka. Armia Czerwona, (Рабоче-Крестьянская Красная Армия, RKKA), od (ros. Советская армия, stosowane również tłumaczenie Armia Sowiecka) – siły zbrojne Rosji radzieckiej i Związku Radzieckiego, istniejące do grudnia 1991 (przemianowana m.in. na Siły Zbrojne Republiki Białorusi, Siły Zbrojne Federacji Rosyjskiej oraz Siły Zbrojne każdej z pozostałych republik ZSRR).
Tadeusz Żenczykowski, ps. Kania, Kowalik, Zawadzki (ur. 2 stycznia 1907 w Warszawie, zm. 30 marca 1997 w Londynie) – polski prawnik, działacz polityczny i publicysta.
Stan obecny (lata 2000)Na terenie dawnego obozu przy ul.Marsa 110 stacjonuje obecnie 2 Regionalna Baza Logistyczna.. Na jej terenie znajduje się jeden grób z krzyżem metalowym nieznanej osoby. Dokumentacji dotyczącej lat 40. brak. Jednostka posiada niewielką izbę pamięci wraz z odtworzonym planem obozu w latach 1944–45. Rosyjska Armia Wyzwoleńcza (niem. Russische Befreiungsarmee, ros. Русская Освободительная Армия, ROA) – kolaboracyjna formacja zbrojna złożona głównie z Rosjan w czasie II wojny światowej, jej żołnierzy nazywano potocznie własowcami.
Polski Czerwony Krzyż (PCK) - najstarsza polska organizacja humanitarna będąca członkiem Międzynarodowego Ruchu Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca. Zajmuje się udzielaniem pomocy humanitarnej w czasie klęsk i wojen, pomocą socjalną, nauką pierwszej pomocy, prowadzeniem zabezpieczeń medycznych imprez masowych, propagowaniem idei honorowego krwiodawstwa, rozpowszechnianiem znajomości międzynarodowego prawa konfliktów zbrojnych. Po zewnętrznej stronie ogrodzenia przy ul. Marsa róg Płatnerskiej odsłonięty został 21.05.1995 r. pomnik upamiętniający istnienie obozu. Przypisy
Źródła zewnętrznePoznań (, niem. Posen, jidysz פּױזן Pojzn, ros. - Познань) – jedno z najstarszych i największych polskich miast, położone nad rzekami Wartą i Cybiną, na Pojezierzu Wielkopolskim. Stolica Wielkopolski i województwa wielkopolskiego. W obrębie miasta znajduje się duży węzeł drogowy i kolejowy oraz międzynarodowy port lotniczy Ławica. Piąte pod względem liczby ludności miasto w Polsce i szóste pod względem powierzchni.
Uralski Okręg Federalny (ros. Уральский федеральный округ) – jeden z siedmiu federalnych okręgów Rosji, najbardziej wysunięty na zachód spośród okręgów azjatyckich.
Czy wiesz że...? beta Armia Krajowa (AK) – zakonspirowana siła zbrojna polskiego podziemia w czasach II wojny światowej, działająca pod okupacją niemiecką państwa polskiego i sowiecką w granicach sprzed 1 września 1939 oraz poza nimi. Była najsilniejszą i najlepiej zorganizowaną armią podziemną z działających w tamtym czasie w Europie.
Narodowe Siły Zbrojne (NSZ)* – polska konspiracyjna organizacja wojskowa obozu narodowego działająca podczas II wojny światowej i w okresie powojennym. Po Armii Krajowej i Batalionach Chłopskich była to największa formacja polityczno-wojskowa podczas okupacji. Narodowe Siły Zbrojne w czasie okupacji liczyły według różnych danych od 80 tys. (w październiku 1943 72,5 tys.) do 100 tys. ludzi.
Witold Borowski, ps. Witek, Witold, Wiktor Brzeziński (ur. 1913 w Radomiu, zm. 2 czerwca 1945) – członek Stronnictwa Narodowego i Młodzieży Wszechpolskiej oraz Narodowych Sił Zbrojnych i Narodowego Zjednoczenia Wojskowego.
Zakłady Amunicyjne Pocisk Sp. Akc. (Pocisk) – powstałe w 1919 zakłady w Warszawie (ul. Mińska) i Rembertowie produkujące amunicję karabinową do Mannlichera, Mausera i Lebela. W skład ich wchodziła wytwórnia na Pradze przy ul Mińskiej oraz wytwórnia w Rembertowie. Kapitał zakładowy wynosił 40 mln. Koron austriackich. Zakłady produkowały dla potrzeb wojska: proch, trotyl,amunicje karabinową rożnych typów, amunicję działową od najmniejszego kalibru do 155 mm, m.in. amunicje saperską kompletną,amunicje myśliwska, zapalniki,obrabiarki precyzyjne do wyrobu amunicji różnych kalibrów, automatyczne maszyny kontrolujące, pasy karbowe napędowe, prasy hydrauliczne i inne, piece rotacyjne do termicznej obróbki,dokonywały remontów silników lotniczych. W 1927 roku produkcja stanowiła ok 1/3 całości mobilizacyjnej wszystkich tego typu fabryk w kraju. Zatrudniły 4233 pracowników. W latach kryzysu 1929 – 34 załogę zakładów zredukowano o ponad 1 tys. pracowników. 10, 18 – 20 stycznia 1928 roku załoga strajkwowala żądając m.in. podwyżki o 28%. Pełny rozruch fabryki nastąpił w 1923 r. Wytwórnia produkowała następującą amunicję dla wojska: nabój 8 mm x 50 R Mannlicher, 8 mm x 50 R Lebel, 7,92 mm x 57 Mauser. Na rynek cywilny wytwarzano naboje: 6,35 mm x 15 SR Browning, 7,65 mm x 17 SR Browning, oraz różne wzory amunicji myśliwskiej i sportowej. W 1924 r. zakłady "Pocisk" wyprodukowały ponad 32 miliony sztuk amunicji. Zakłady Amunicyjne Pocisk SA przystąpiły m.in. do opracowania projektu 47 mm działka - na konkurs MsWojsk w 1924 r.Ostatecznie Zakłady Amunicyjne Pocisk zbudowały 2 działka, różniące się między sobą długością lufy i masą. Były to pierwsze nowoczesne działka polskiej konstrukcji zbudowane w kraju. Ogółem wyprodukowano od 4 do 10 działek wz.1925. W roku 1937 wykonano tutaj próbną partię naboi Mausera w łusce stalowej lakierowanej, natomiast w 1939 partię w łuskach stalowych miedziowanych. Zakłady istniały do 28 września 1939 roku.
Życie Warszawy – dziennik ukazujący się w Warszawie od 15 października 1944. Gazeta powstała, według jednych źródeł - z inicjatywy Polskiej Partii Robotniczej, zaś według innych - z inicjatywy Mariana Spychalskiego, pierwszego prezydenta Warszawy. Nakład pierwszego numeru wyniósł 1.500 egz. "Życie Warszawy" było, obok "Trybuny Ludu", jednym z najbardziej opiniotwórczych dzienników w PRL.
Szare Szeregi – kryptonim konspiracyjny Organizacji Harcerzy ZHP i szerzej – całego Związku Harcerstwa Polskiego, w okresie okupacji niemieckiej podczas II wojny światowej 1939-1945. Szare Szeregi zostały powołane 27 września 1939 w Warszawie przez grono członków Naczelnej Rady Harcerskiej.
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
