Obiekt - programowanie obiektowe - Polski Serwis Naukowy

Obiekt to podstawowe pojęcie wchodzące w skład paradygmatu programowania obiektowego w analizie i projektowaniu oprogramowania oraz w programowaniu.

Jest to struktura zawierająca:

dane

metody, czyli funkcje służące do wykonywania na tych danych określonych zadań.

Z reguły obiekty (a właściwie klasy, do których te obiekty należą) są konstruowane tak, aby dane przez nie przenoszone były dostępne wyłącznie przez odpowiednie metody, co zabezpiecza je przed niechcianymi modyfikacjami. Takie zamknięcie danych nazywa się enkapsulacją czyli jakby zamknięcie ich w kapsule.

Definicja intuicyjna: Klasa opisuje rodzaj obiektów, jakie mogą istnieć w programie komputerowym, czyli jego właściwości i zachowanie. Przez analogię do rzeczywistości można powiedzieć, że klasa samochód może definiować parametry, jakimi charakteryzują się samochody (prędkość maksymalna, moc silnika itd.) oraz jego zachowania (jazda, hamowanie, skręcanie).

Hermetyzacja (inna używana nazwa to enkapsulacja, (ang.) encapsulation) – w informatyce, jedno z założeń paradygmatu programowania obiektowego. Hermetyzacja polega na ukrywaniu pewnych danych składowych lub metod obiektów danej klasy tak, aby były one dostępne tylko metodom wewnętrznym danej klasy lub funkcjom zaprzyjaźnionym.

W istocie obiekty są rozwinięciem koncepcji programowania z kontrolą typów zmiennych. W programowaniu obiektowym obiekty tworzone są dynamicznie jako podstawowy element konstrukcji programu. Podobnie jak dla typu liczb naturalnych czy typu zmiennych znakowych, dla których zdefiniowane są pewne operacje jak np. dodawanie czy konkatenacja, a nie są zdefiniowane inne, jak np. operacje logiczne, tak dla obiektów programista decyduje o wykonalności pewnych operacji oraz definiuje ich funkcyjną postać. Użycie obiektów polega na ich zainicjalizowaniu (np. na nadaniu zmiennej całkowitej pewnej wartości np. 7) oraz na wykonywaniu na nich operacji zgodnie z definicją typu - obiektu.

Dziedziczeniem (ang. inheritance) w programowaniu obiektowym nazywamy mechanizm współdzielenia funkcjonalności między klasami. Klasa może dziedziczyć po innej klasie, co oznacza, że oprócz swoich własnych atrybutów oraz zachowań, uzyskuje także te pochodzące z klasy dziedziczonej. Klasa dziedzicząca jest często nazywana klasą pochodną lub potomną (w j. angielskim: subclass lub derived class), zaś klasa, z której następuje dziedziczenie — klasą bazową (w ang. superclass). Z jednej klasy bazowej można uzyskać dowolną liczbę klas pochodnych. Klasy pochodne posiadają obok swoich własnych metod i pól, również kompletny interfejs klasy bazowej.

Tożsamość obiektu (identity) - pojęcie umożliwiające odróżnienie od siebie dwóch obiektów; umożliwienie innym zidentyfikowania, zdefiniowania i rozpoznania danego obiektu przez pewne cechy charakterystyczne dla danego obiektu. Także okazywanie innym jednostkom i samemu sobie identyfikacji (utożsamiania się) z pewnymi elementami rzeczywistości społecznej.

Każdy obiekt ma trzy cechy:

tożsamość, czyli cechę umożliwiającą jego identyfikację i odróżnienie od innych obiektów;

stan, czyli aktualny stan danych składowych;

zachowanie (ang. behaviour), czyli zestaw metod wykonujących operacje na tych danych.

Zobacz też:

Programowanie obiektowe

Klasa (programowanie obiektowe)

Metoda (programowanie obiektowe)

Dziedziczenie (programowanie obiektowe)