Oblężenie Fort Niagara - Polski Serwis Naukowy

Oblężenie Fortu Niagara miało miejsce w dniach 6 lipca-26 lipca 1759 roku, podczas Wojny z Francuzami i Indianami, stanowiącej północnoamerykański front wojny siedmioletniej.

Brytyjski atak na Fort Niagara był częścią kampanii likwidowania francuskich umocnień w okolicach Wielkich Jezior i w dolinie rzeki Ohio - operacji pozwalającej na uderzenie od zachodu na Nową Francję skoordynowane z uderzeniem generała Wolfe od wschodu. Generał Prideaux osiągnął Fort Niagara 6 lipca z 2500 ludźmi. Kapitan Pouchot stworzył w nim silną obronę, która kosztowała życie Prideaux kilka dni po rozpoczęciu oblężenia. Dowództwo sił brytyjskich przejął William Johnson, który przyjął francuską kapitulację 26 lipca, po tym jak siły francuskie idące z odsieczą zostały zniszczone w bitwie pod La Belle Famille.

Bitwa o Fort Carillon (później znany jako Fort Ticonderoga), położony u wybrzeża jeziora Champlain na terenie obecnego stanu Nowy Jork, odbyła się w dniach 7-8 lipca 1758 roku podczas wojny z Francuzami i Indianami stanowiącej północnoamerykański front wojny siedmioletniej. Zakończyła się zwycięstwem Francuzów pod dowództwem Louisa-Josepha de Montcalm nad przeważającymi liczebnie siłami brytyjskimi generała Jamesa Abercrombie. Niektórzy wojskowi historycy uważają Bitwę o Fort Carillon za klasyczny przykład wojskowej niekompetencji. Abercrombie, pewny szybkiego zwycięstwa, zignorował kilka możliwości na odniesienie sukcesu jak oflankowanie nieprzyjaciela, zaczekanie na ciężką artylerię, odcięcie fortu od zaopatrzenia. Zamiast tego zdecydował się na czołowy atak.

Bitwa po Sainte-Foy zwana także Bitwą pod Quebekiem (1760) miała miejsce 28 kwietnia 1760 roku podczas Wojny z Francuzami i Indianami, będącej północnoamerykańskim frontem wojny siedmioletniej. Francuskie wojska de Lévisa odniosły zwycięstwo nad brytyjską armią Jamesa Murraya.

Fort Niagara upadł. Z powodu braku sił do skutecznej obrony umocnień nadgranicznych (generał Montcalm zebrał wszystkie siły Nowej Francji w mieście Quebec w celu przeciwstawienia się decydującemu uderzeniu brytyjskiemu). Zmusiło to Francuzów do opuszczenia bez walki Fortu St. Frédéric a nawet potężnego Fortu Carillon (nazwanego przez Brytyjczyków Fort Ticonderoga), który obronił się rok wcześniej. Pomimo, że droga wodna do Montrealu i doliny Rzeki Świętego Wawrzyńca przez jezioro Champlain teraz została otwarta, francuska obrona Fortu Niagara i w innych miejscach przedłużyła wojnę do następnego roku i pozwoliła siłom francuskim pod wodzą François Gaston de Lévis podjąć w 1760 roku próbę odbicia Quebecu.

Champlain (ang. Lake Champlain, fr. Lac Champlain) - jezioro słodkowodne w Ameryce Północnej, leżące na pograniczu Stanów Zjednoczonych i Kanady, w kanadyjskiej prowincji Quebec i w amerykańskich stanach Nowy Jork i Vermont. Powierzchnia jeziora wynosi 1130 km².

Wojna siedmioletnia (1756-1763) – wojna pomiędzy Wielką Brytanią, Prusami i Hanowerem a Francją, Austrią, Rosją, Szwecją i Saksonią. Była to pierwsza wojna o zasięgu światowym – walki toczyły się w Europie, Ameryce Północnej, Indiach i na wyspach karaibskich. W późniejszej fazie konfliktu do wojny przyłączyły się Hiszpania i Portugalia oraz starająca się początkowo zachować neutralność Holandia, której siły zostały zaatakowane w Indiach. W związku z tym wojna ta może być uznana za wojnę hegemoniczną.