Oblężenie Galway - Polski Serwis Naukowy

Oblężenie Galway miało miejsce w okresie od sierpnia 1651 r. do maja 1652 r. w trakcie kampanii Cromwella w Irlandii 1649-1653 r. Galway, portowe miasto w zachodniej Irlandii było ostatnim miastem kontrolowanym przez siły konfederackie. Upadek miasta zakończył opór Irlandczyków przeciwko siłom angielskim.

Majątek – w prawie cywilnym oznacza aktywa i pasywa majątkowe. Do majątku mogą wchodzić długi (które są pasywami majątkowymi). Majątek stanowi podstawowy składnik działalności gospodarczej, jest to tzw. majątek produkcyjny. Majątek brutto pomniejszony o zobowiązania stanowi majątek netto.

Katolicyzm – doktryna Kościoła chrześcijańskiego – jednej z dwóch grup Kościołów, obok Kościoła prawosławnego, powstałych w wyniku rozłamu w Kościele chrześcijańskim w 1054 (tzw. schizmy wschodniej). Jedna z największych grup wyznań chrześcijańskich, obok prawosławia i protestantyzmu oraz ogół zasad wiary i życia religijnego do których odwołuje się Kościół rzymskokatolicki wraz z Kościołami wschodnimi pozostającymi z nim w pełnej jedności, wspólnoty tradycjonalistyczne, starokatolickie oraz część anglikańskich, liberalnych i niezależnych.

Armią parlamentarną dowodził Charles Coote, osadnik angielski, który w trakcie wojny Konfederackiej w Irlandii stał na czele sił angielskich w Ulsterze. Garnizonem irlandzkim w Galway dowodził Thomas Preston, a jego siły były składanką różnorodnych oddziałów, które wymknęły się ze zdobytego przez Anglików miasta Waterford.

Garnizon – to stałe miejsce stacjonowania danej jednostki wojskowej w czasie pokoju. Funkcje garnizonu pełnią najczęściej miasta, miasteczka, forty, zamki, czy osady. Miasto garnizonowe to powszechne określenie miasta, w którym wybudowano koszary.

Handel – proces gospodarczy polegający na sprzedaży, to znaczy na wymianie dóbr i usług na pieniądze, realizowany przez zawodowych pośredników w celu osiągnięcia zysku.

Galway chronione było silnym bastionem umocnień. Atak na miasto utrudniony był dodatkowo na skutek obsadzonych przedmieść Galway Bay, Lough Corrib i Lough Atallia. Jedynie tylko niewielki obszar na północ od miasta umożliwiał napastnikom frontalny atak na silnie bronione przez artylerię stanowiska.

Osadnik – jeden z osadników, mieszkańców innego regionu kraju, innego kraju (lub kontynentu) zakładających osady (lub miasta) na terenach słabo rozwiniętych, słabo zaludnionych lub niezamieszkanych, albo też przejętych od innego państwa czy właściciela na drodze zbrojnej (wojna) lub pokojowej (traktat pokojowy, nabycie). Osadników nazywano także kolonistami lub pionierami.

Artyleria - to jeden z podstawowych rodzajów wojsk, na uzbrojenie którego wchodzą działa (armaty, haubice, moździerze) oraz wyrzutnie rakietowe, a w przeszłości także machiny miotające. Zadaniem artylerii jest zwalczanie celów naziemnych, powietrznych i nawodnych ogniem dział i pociskami rakietowymi. Wykonując swoje zadania, artyleria służy zwykle do wsparcia innych rodzajów wojsk lub działa samodzielnie. W skład artylerii wchodzi także sprzęt i służby umożliwiające skuteczne wykonywanie zadań ogniowych: systemy kierowania ogniem, systemy rozpoznania i wykrywania celów (w tym radary artyleryjskie), służby pomiarowe i inne.

Coote, świadomy tego faktu nakazał odcięcie miasta od świata zewnętrznego, zakazując swoim siłom ataku. Siły angielskie zablokowały drogę pomiędzy Lough Atallia i Lough Corrib a ich flota stanęła w Galway Bay, uniemożliwiając dostawy żywności i broni do miasta. Irlandczykom udało się jednak utrzymać pod swoją kontrolą przedmieścia na zachód od miasta, gdzie stacjonowało w Connemara 3000 żołnierzy pod wodzą Richarda Farella.

Port morski – rodzaj portu wodnego, położonego nad oceanem, morzem lub morskimi wodami wewnętrznymi danego państwa. Tworzą go akweny i obszar lądowy oraz związana z nimi infrastruktura portowa. Jest podstawowym punktem umożliwiającym żeglugę, transport morski i ruch pasażerski.

Dżuma (czarna śmierć, mór, zaraza morowa) – ostra bakteryjna choroba zakaźna gryzoni i (rzadziej) innych drobnych ssaków, a także człowieka (zoonoza). Choroba ta wywołana jest infekcją G(-) pałeczek z rodziny Enterobacteriaceae nazwanej Yersinia pestis.

W listopadzie 1651 r. pod upadku miasta Limerick, zdobycie Galway stało się najważniejszym zadaniem dla głównodowodzącego siłami parlamentarnymi w Irlandii Henry'ego Iretona. Do tego celu Ireton wysłał kolejne wojska do blokady miasta. Po 7 miesiącach oblężenia miasto skapitulowało. Ulick Burke, który w tym czasie dowodził siłami irlandzkimi, próbował jeszcze zatrzymać siły angielskie pod Jamestown w hrabstwie Leitrim, jednak niewiele oddziałów posłuchało jego rozkazów. W marcu 1652 r. rozpoczęły się rozmowy kapitulacyjne, zatwierdzone dnia 12 maja 1652 r. przez Thomasa Prestona. Kapitulację przyśpieszył wybuch dżumy w mieście i brak żywności. Coote także nękany chorobami w swojej armii zgodził się na warunki Irlandczyków, dzięki czemu Preston mógł z większą częścią swojej armii opuścić Irlandię i wstąpić do armii hiszpańskiej. Po zdobyciu miasta Anglicy respektowali prawa mieszkańców, nie dopuszczając się rabunków. Wyjątkiem byli katoliccy handlarze, których majątek skonfiskowano.

Literatura

Padraig Lenihan: Confederate Catholics at War.

James Scot Wheeler: Cromwell in Ireland.