Oblężenie Lille miało miejsce od 18 sierpnia do 11 grudnia 1708 podczas hiszpańskiej wojny sukcesyjnej.

Wstęp

Znakomite zwycięstwo sprzymierzonych pod Oudenaarde wstrząsnęło armią francuską, która została sparaliżowana obawą przed każdym kolejnym starciem, co w znacznym stopniu pozbawiło ją inicjatywy. Wykorzystując to sprzymierzeni mogli spokojnie planować dalszy ciąg kampanii. Ich wybór padł na najpotężniejszą twierdzę w Europie - Lille. Twierdza ta łącznie z Tournai i Ieper tworzyła trójkąt, będący bramą do serca Francji, czyli Paryża. Opanowanie tej bramy byłoby rozstrzygające dla dalszych losów wojny. Aby to osiągnąć, wystarczyło zdobyć dwie spośród wspomnianych trzech kluczowych twierdz oraz po dwie lub trzy twierdze z dwóch potężnych linii fortyfikacji chroniących Francję.

Siły obronne Lille

Lille było wielkim miastem (57 500 mieszkańców - 5 miejsce we Francji), a jego fortyfikacje zostały znacząco udoskonalone przez Vaubana. Do tego dodana została najlepsza cytadela w Europie zwana La Reine des citadelles. Miasto Lille miało nowoczesne mury i obwałowania, wszystkie w bardzo dobrym stanie, zatem wymagające bardzo długiego ostrzału artyleryjskiego do zawalenia. Garnizon składał się z 23 batalionów piechoty i 3 regimentów dragonii - łącznie ok. 16000 żołnierzy. Naczelnym wodzem był marszałek Boufflers, fachowiec znający się na rzemiośle wojennym, choć jeśli chodzi o talent militarny na pewno bardzo daleko mu było do takich wodzów, jak książę Marlborough, Eugeniusz Sabaudzki czy Claude de Villars. Wspomagali go generałowie De Surville, De La Fréselicre oraz De Lée. Miasto zostało dobrze przygotowane, by wytrzymać długie oblężenie.