Oblężenie Petersburga - Polski Serwis Naukowy

Zabity żołnierz konfederacki pod Petersburgiem

Oblężenie Petersburga – była to seria bitew toczonych wokół miasta Petersburg w Wirginii od 9 czerwca 1864 roku do 25 marca 1865, podczas amerykańskiej wojny secesyjnej. Mimo rozpowszechnionej nazwy nie było to klasyczne oblężenie, w trakcie którego miasto (lub wydzielone umocnienia) zostałoby całkowicie otoczone, a linie zaopatrzenia odcięte. W tym przypadku były to trwające dziewięć miesięcy walki pozycyjne, określane również mianem kampanii Richmond-Petersburg. Na początku tych walk wojska unionistów, dowodzone przez generała Ulyssesa S. Granta, bez powodzenia uderzyły na umocnienia Petersburga, a następnie zbudowały cały system ziemnych umocnień (okopów) rozciągających się na długości prawie 50 km wokół wschodnich i południowych podejść do miasta. Petersburg miał ogromne znaczenie dla armii konfederatów, gen. Roberta E. Lee oraz dla stolicy Konfederacji, Richmond.

Wirginia (ang. Virginia), albo Wspólnota Wirginii (ang. Commonwealth of Virginia) – stan w USA na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego. Wirginia na północy graniczy ze stanami Wirginia Zachodnia i Maryland, oraz z Dystryktem Kolumbii, na zachodzie ze stanem Kentucky, a na południu z Tennessee oraz z Karoliną Północną. Od wschodu znajduje się wybrzeże Oceanu Atlantyckiego oraz zatoka Chesapeake.
Joseph Eggleston Johnston (ur. 3 lutego 1807, zm. 21 marca 1891) to amerykański generał i polityk. Ukończył akademię wojskową West Point. Podczas wojny secesyjnej walczył po stronie Skonfederowanych Stanów Ameryki. Dowodził między innymi w pierwszej bitwie nad Bull Run, w bitwie pod Seven Pines podczas kampanii półwyspowej, a także w bitwie pod Bentonville.

Lee ostatecznie ustąpił pod ogromnym naciskiem sił przeciwnika (który przeciął linie zaopatrzeniowe i zaczął przygotowywać prawdziwe oblężenie) i opuścił wraz z armią oba miasta w kwietniu 1865 roku, po czym skapitulował, w wyniku przegranej w bitwie pod Appomattox Court House.

Oblężenie Petersburga odegrało znaczącą rolę w historii wojskowości, było bowiem zapowiedzią prawdziwych walk pozycyjnych, jakie miały miejsce pół wieku później w Europie w czasie I wojny światowej. Wyróżniało się również największą w ciągu całej wojny koncentracją żołnierzy afroamerykańskich i wielkimi stratami poniesionymi przez nich w takich starciach jak bitwa o krater i bitwa o Chaffin's Farm.

Rzeka James (ang. James River) jest największą drogą wodną znajdującą się w całości na terytorium Wirginii w Stanach Zjednoczonych. Jamestown, stolica pierwszej stałej kolonii brytyjskiej w Ameryce Północnej, została założona właśnie nad brzegami tej rzeki, ok. 70 kilometrów od jej ujścia do zatoki Chesapeake w roku 1607. Nazwa rzeki pochodzi od imienia króla Anglii Jakuba I Stuarta.
Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję.

Podłoże

Petersburg, zasobne miasteczko liczące 18 000 mieszkańców, pełniło wobec pobliskiego Richmondu (konfedrackiej stolicy) rolę głównego centrum zaopatrzeniowego – ze względu na dogodną komunikację drogą wodną (rzekami Appomattox i James) oraz kolejową (ważny węzeł dla pięciu linii kolejowych). Wzięcie Petersburga przez siły unionistów mogło uniemożliwić Robertowi Lee dalszą obronę Richmondu.

Historia wojskowości stanowi składową historii militarnej (lub wojskowej). Jest nośnikiem wiedzy niezbędnej dla poznania całokształtu doświadczeń minionych pokoleń i ich wiedzy o sztuce i nauce wojennej.
Armia Potomaku, ang. Army of the Potomac – główna armia Unii na wschodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych podczas wojny secesyjnej, operująca przez całą wojnę od 1861 do 1865.

Oblężenie rozpoczęło się wkrótce po porażce unionistów pod Cold Harbor. Grant postanowił zdobyć Richmond, uderzając najpierw na Petersburg, w związku z czym 15 czerwca rozpoczął manewr mający na celu oderwanie się od wojsk Lee i przekroczenia rzeki James. To oznaczało zmianę dotychczasowej strategii, zakładającej pokonanie armii Lee w polu; obecnie Grant wybrał cele geograficzne i polityczne, wiedząc, że ze swoimi przeważającymi siłami jest w stanie okrążyć w tym miejscu przeciwnika i albo zmusić głodem do kapitulacji, albo do przyjęcia decydującej bitwy. Lee, który był przekonany, że głównym celem Granta jest Richmond, przeznaczył do obrony Petersburga jedynie niewielkie siły pod wodzą gen. Beauregarda.

Robert Edward Lee (ur. 19 stycznia 1807 w Stratford Hall Plantation, Wirginia; zm. 12 października 1870 w Lexington, Wirginia) – amerykański generał, dowódca wojsk Konfederacji w czasie wojny secesyjnej (1861-1865).
Appomattox (ang. Appomattox River) – rzeka w Stanach Zjednoczonych, w środkowej i wschodniej Wirginii, dopływ rzeki James. Jej długość wynosi ok. 220 km. Appomattox odwadnia płaskowyż Piedmont i obszar nadbrzeżnych równin na południowy wschód od Richmond. Jest to obszar uprawy bawełny i tytoniu.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

Czy wiesz że...? beta

Linia kolejowa – element sieci kolejowej składający się z jednego, dwóch lub kilku torów kolejowych łączących punkty początkowy i końcowy (będące stacjami końcowymi lub węzłowymi), ustalony w Polsce przez Zarząd PKP. Do linii kolejowej zalicza się również grunty zajęte pod torowisko oraz do nich przyległe wraz z budynkami, budowlami i urządzeniami stworzonymi do prowadzenia ruchu.

Wojna pozycyjna - wojna, podczas której obie walczące strony zajmują silnie umocnione pozycje (okopy, zasieki). Między walczącymi stronami znajduje się tzw. ziemia niczyja, nad którą żadna ze stron nie ma kontroli. Wyparcie przeciwnika - i tym samym przesunięcie linii frontu - jest bardzo utrudnione. Wojna taka charakteryzuje się małą ruchliwością frontu, długotrwałymi walkami zaczepno-obronnymi oraz małym tempem działań zmierzających do przełamania obrony nieprzyjaciela. Wojna pozycyjna była charakterystyczna podczas I wojny światowej dla frontu zachodniego. W tej wojnie obie strony wierzyły, iż przewaga liczebna pozwoli na odniesienie ostatecznego zwycięstwa, mimo zwiększonej siły obrony, wyposażonej w zmechanizowany sprzęt bojowy. Wojna ta przynosiła ogromne straty w ludziach (np. w bitwie pod Verdun)

I wojna światowa – pomiędzy od czasu wojen napoleońskich na kontynencie europejskim zakończony klęską Państw Centralnych, likwidacją mocarstw Świętego Przymierza i powstaniem w Europie Środkowej i południowej licznych państw narodowych. Mimo ogromu strat i wstrząsu nimi wywołanego wojna ta nie rozwiązała większości konfliktów, co doprowadziło do wybuchu II wojny światowej 21 lat po jej zakończeniu.

Bitwa pod Appomattox Court House to ostatnia bitwa wojny secesyjnej w Wirginii. Starcie miało miejsce 9 kwietnia 1865 roku w pobliżu miejscowości Appomattox Court House w Wirginii.

Okopy – polowa fortyfikacja ziemna, obronna lub oblężnicza, w postaci wykopu o głębokości chroniącej przed ostrzałem nieprzyjaciela na wprost, redukująca przy okazji skutki ostrzału od góry i bombardowań, usytuowana na froncie walk, służąca głównie do prowadzenia ognia z broni osobistej i zespołowej oraz obserwacji przedpola. Czasami własne okopy (punktowe) może mieć również sprzęt ciężki operujący (np. czołgi) bezpośrednio na froncie, aczkolwiek na współczesnym teatrze walk, charakteryzującym się mobilnością sprzętu, stosowane jest to coraz rzadziej.

Wojna secesyjna – wojna domowa, która miała miejsce w latach 1861-1865 w Stanach Zjednoczonych Ameryki, pomiędzy stanami wchodzącymi w skład Stanów Zjednoczonych (tzw. Unią lub "północą") i Skonfederowanymi Stanami Ameryki (tzw. Konfederacją lub "południem"), które wystąpiły z Unii.

Generał – wysoki oficerski stopień wojskowy, a także grupa stopni generalskich. Nazwa pochodzi z łacińskiego generalis (główny, nadrzędny) i oznaczała początkowo głównego dowódcę wojska lub konkretnego rodzaju broni. W tym znaczeniu, stopień generała, jako naczelnego dowódcy całych sił zbrojnych państwa, zachował się obecnie jedynie w Szwajcarii.