Oblężenie Yorktown - Polski Serwis Naukowy

Ten artykuł dotyczy oblężenia Yorktown w 1781. Zapoznaj się również z: Bitwa o Yorktown (1862).

Oblężenie Yorktown miało miejsce od 28 września do 17 października 1781 podczas wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych, w miasteczku Yorktown w stanie Wirginia. Zakończyło się kapitulacją armii brytyjskiej liczącej 7,5 tys. żołnierzy, obleganej przez sojusznicze siły amerykańskie (8845 żołnierzy) i francuskie (10,8 tys. żołnierzy).

Charles Cornwallis, 1. markiz Cornwallis KG (ur. 31 grudnia 1738 w Grosvenor Square, Londyn, Anglia, zm. 5 października 1805 w Ghazipur, Indie Brytyjskie) – polityk brytyjski, gubernator Indii w latach 1782-1782, 1786-1794 i w 1805 roku.

Wirginia (ang. Virginia), albo Wspólnota Wirginii (ang. Commonwealth of Virginia) – stan w USA na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego. Wirginia na północy graniczy ze stanami Wirginia Zachodnia i Maryland, oraz z Dystryktem Kolumbii, na zachodzie ze stanem Kentucky, a na południu z Tennessee oraz z Karoliną Północną. Od wschodu znajduje się wybrzeże Oceanu Atlantyckiego oraz zatoka Chesapeake.

Była to ostatnia bitwa wojny na terenie Stanów Zjednoczonych.

Na wiosnę 1781, po żmudnej kampanii na południu Stanów Zjednoczonych, armia brytyjska pod dowództwem Charlesa Cornwallisa okopała się w Yorktown w stanie Wirginia, nad zatoką Chesepeake, by tam oczekiwać posiłków które miały przybyć drogą morską. Dowódcy amerykańscy i francuscy postanowili zniszczyć ją przez połączoną operację francuskiej floty, która miała zablokować siły brytyjskie od strony morza, i sojuszniczej armii francusko-amerykańskiej, która miała oblec je od strony lądu.

Traktat wersalski lub pokój paryski – traktat zawarty 3 września 1783 w Wersalu, kończącego wojnę o niepodległość USA oraz formalnie zrywającego uzależnienie kolonii w Ameryce Północnej od Wielkiej Brytanii. Na mocy traktatu Anglia uznała niepodległość Stanów Zjednoczonych Ameryki. Ponadto Anglia zrzekła się na rzecz Hiszpanii Florydy i Minorki, na rzecz Francji kilku wysp antylskich, kilku miast w Indiach Wschodnich oraz Senegalu i Gorei w Afryce.

Wojna o niepodległość Stanów Zjednoczonych toczona w latach 1775-1783 pomiędzy Wielką Brytanią a jej trzynastoma koloniami w Ameryce Północnej. Była decydującą fazą rewolucji amerykańskiej.

Po otrzymaniu potwierdzenia, że silna flota francuska wypłynęła z francuskich wysp na Morzu Karaibskim i zmierza do Wirginii, George Washington wymaszerował na czele głównych sił 21 sierpnia 1781 z okolic Nowego Jorku, gdzie blokował silny garnizon brytyjski, i, zostawiając tylko małe siły osłonowe, pomaszerował na południe. Flota francuska w sile 27 okrętów liniowych przybyła do zatoki Chesapeake 29 sierpnia i rozpoczęła blokadę Yorktown. 5 września stoczyła zwycięską bitwę z flotą brytyjską, która nie zdołała przerwać francuskiej blokady. W wyniku bitwy Francuzi zdobyli panowanie na morzu w okolicach zatoki Chesapeake, co przesądziło wynik nadchodzącego oblężenia. 28 września główne amerykańskie i francuskie siły lądowe przybyły do Yorktown i rozpoczęły regularne oblężenie. Wojska sojusznicze były dwukrotnie silniejsze od brytyjskich, a ponadto były wspomagane przez ogień dział okrętów francuskich. Wobec kończących się zapasów i braku perspektyw odsieczy, Cornwallis 17 października podjął negocjacje o kapitulację swojej armii, która nastąpiła 19 października. 7 tys. żołnierzy brytyjskich dostało się do niewoli.

Bitwa w Zatoce Chesapeake była rozstrzygającą bitwą morską podczas wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych, która miała miejsce u wylotu zatoki Chesapeake 5 września 1781 roku. Stronami konfliktu była brytyjska flota pod dowództwem kontradmirała Thomasa Gravesa oraz francuska, dowodzona przez kontradmirała François Josepha Paula, markiza de Grasse Tilly. Bitwa z taktycznego punktu widzenia nie była rozstrzygnięta, lecz była to ważna strategiczna porażka dla Brytyjczyków. Była to największa porażka brytyjskiej marynarki na przeciągu całych 400 lat dzielących konflikt z hiszpańską armadą i II wojnę światową.

Bitwa przypieczętowała brytyjską przegraną w wojnie. W wyniku kapitulacji Brytyjczycy stracili jedną czwartą swoich sił w teatrze działań. W Wielkiej Brytanii nie było woli politycznej, aby wysłać do Ameryki nowe posiłki, które uzupełniłyby te straty. W parlamencie brytyjskim przewagę zdobyło ugrupowanie pokojowe. Armie brytyjskie miały w swoich rękach tylko porty Nowy Jork, Charleston i Savannah. Do końca wojny nie podjęły poważniejszych prób wyjścia z tych umocnionych pozycji. Wielka Brytania skoncentrowała swoje wysiłki na wojnie morskiej przeciwko Francji, która trwała do zawarcia pokoju w 1783.

Ciekawostki

5 listopada 1781 zmarł na febrę John Parke Custis, pasierb George'a Washingtona. John walczył w oddziale swojego ojczyma .

Przypisy

Pastusiak L., Anegdoty prezydenckie, Warszawa 1991, s. 14

Bibliografia

Brendan Morrisey: Yorktown 1781.

Bicheno, H. Rebels and Redcoats: The American Revolutionary War, London 2003.

Clement, R: The World Turned Upside Down at the Surrender of Yorktown, Journal of American Folklore, Vol. 92, No. 363 (Jan. - Mar., 1979), pp. 66-67 (available on Jstor).

Hibbert, C: Rebels and Redcoats: The American Revolution Through British Eyes, London, 2001.

Jerome Greene. Guns of Independence: The Siege of Yorktown, 1781 (2005.)

Pastusiak L, Anegdoty prezydenckie, Warszawa 1991.

Rusinowa I.: Saratoga-Yorktown 1777-1781.