|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Malarz Jerzy Nowosielski został laureatem Nagrody Polskiej Akademii Umiejętności im. Erazma i Anny Jerzmanowskich. Uroczystość wręczenia nagrody, której wysokość wynosi 100 tys. zł, odbyła się w poniedziałek na Zamku Królewskim na Wawelu. Nagroda jest wy... Przewodniczący Parlamentu Europejskiego Jerzy Buzek otrzymał tytuł doktora honoris causa Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Uroczystość wręczenia dyplomu odbyła się podczas posiedzenia senatu AGH. Senat uczelni uhonorował prof. Je... Jeden z najwybitniejszych polskich mediewistów o międzynarodowej renomie został laureatem tegorocznej Nagrody Lednickiego Orła Piastowskiego. Wyróżnienie jest przyznawane za wybitne osiągnięcia w dziedzinie badań naukowych i upowszechniania wiedzy o roli dynastii piastow... Nagrodę Lednickiego Orła Piastowskiego za propagowanie wiedzy na temat dynastii pierwszych Piastów odebrał w piątek na Ostrowie Lednickim (wielkopolskie) poznański historyk, mediewista prof. Jerzy Strzelczyk z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. "W n... 70 lat temu zginął Jerzy Różycki - matematyk, należący do zespołu polskich naukowców, którzy złamali kody niemieckiej maszyny szyfrującej Enigma. Statek pasażerski z Różyckim na pokładzie zatonął w nieznanych okolicznościach 9 stycznia 1942 r. na Morzu Śródziemnym. ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Oboźny wielki koronnyCzy wiesz że...? Stefan Czarniecki herbu Łodzia (ur. ok. 1599 w Czarncy, zm. 16 lutego 1665 w Sokołówce) – polski dowódca wojskowy, oboźny wielki koronny i kasztelan kijowski od 1652, starosta kowelski od 1655, regimentarz od 1656, wojewoda ruski od 1657, starosta tykociński od 1659, wojewoda kijowski od 1664, hetman polny koronny w 1665. Właściciel dóbr tykocińskich nadanych mu za zasługi na rzecz ojczyzny. Najbardziej znany z prowadzenia wojny partyzanckiej przeciw wojskom Karola X Gustawa w czasie potopu szwedzkiego, choć miał też poważny wkład w pacyfikację powstania Chmielnickiego i w trakcie wojny polsko-rosyjskiej 1654–1667. Ostoja (Hostoja, Mościc, Ostojczyk) - polski herb szlachecki, noszący zawołania Hostoja i Ostoja. Występował głównie w ziemi krakowskiej, sandomierskiej, lubelskiej, łęczyckiej, sieradzkiej, poznańskiej, a także na Rusi, Prusach Królewskich. Mimo, że Ostojczykowie nie byli reprezentowani w Horodle, herb pojawił się też na Litwie i Białorusi po 1413. Piotr Wiesiołowski (Młodszy) herbu Ogończyk – marszałek Wielkiego Księstwa Litewskiego, starosta kowieński, tykociński, od 1603 starosta wasilkowski. Od 1619 właściciel Białegostoku. Wzniósł pałac w Białymstoku wybudowany wg projektu Hioba Bretfusa. Posiadał letnią rezydencję w Kamiennej (wsi położonej w pobliżu Dąbrowy Białostockiej). Fundator kościoła farnego w Białymstoku oraz kościół św. Anny w Starej Kamiennej obok Dąbrowy Białostockiej, obecnie najstarszej budowli drewnianej na Podlasiu zachowanej do dziś. Oboźny wielki koronny (łac. praefectus castrorum Regni) – urząd wojskowy Korony I Rzeczypospolitej. Powstał w XVI wieku w wyniku podziału kompetencji urzędu oboźnego królewskiego pomiędzy oboźnych wielkiego i polnego. Mianował go hetman wielki koronny, a od 1776 król. Do jego zadań należało zakładanie obozu dla armii koronnej, dowodził też taborem i ubezpieczał marsz kolumn zaopatrzenia. W 1775 został dopuszczony do udziału w sądach Departamentu Wojskowego Rady Nieustającej. Samuel Leszczyński (1637–1676) – syn Andrzeja Leszczyńskiego, wojewody dorpackiego, rotmistrz królewski 1659 r., pułkownik królewski 1665 r., oboźny wielki koronny 1667 r., starosta łucki, wojewoda dorpacki od 1670 r.
Rawicz (Rawa, Ursyn, Ursowic, Panna na niedźwiedziu, Miedźwiada, Miedźwioda, Niedźwiada, Niedźwiadek,Niedźwieda, Niedźwioda, Rawic, Rawita) – polski herb szlachecki, używany również przez szlachtę litewską, ukraińską i rosyjską. Według pierwszej wersji, początkowo przysługiwał jakoby polskim potomkom czeskich Wrszowców, druga (wg Kaspra Niesieckiego "lepsza") wersja podaje, że bardziej prawdopodobne jest polskie (jeszcze z czasów pogańskich) pochodzenie rodów posługujących się herbem Rawicz. Lista oboźnych wielkich koronnych:
Michał Wielhorski herbu Kierdeja (ur. ok. 1730 zm. ok. 1814) – kuchmistrz wielki litewski od 1763, poseł konfederacji barskiej do Francji, pisarz polityczny.
Samuel Jerzy Kalinowski herbu Kalinowa (zm. 1652), oboźny wielki koronny, syn hetmana polnego koronnego Marcina Kalinowskiego i księżniczki Heleny Koreckiej. Mąż córki kanclerza Jerzego Ossolińskiego - Urszuli Brygidy Ossolińskiej.
Czy wiesz że...? beta Mikołaj Daniłowicz herbu Sas (ur. ok. 1558 – zm. 30 maja 1624) – kasztelan lwowski od 1614, podskarbi wielki koronny od 1617, podskarbi nadworny koronny od 1610, oboźny wielki koronny, marszałek sejmu w 1593, starosta krasnostawski od 1622, ekonom samborski i starosta czerwonogrodzki od 1615, starosta parczewski od 1614, bielski od 1610, chełmski od 1609, drohobycki od 1599.
Pobóg (Pobodze, Pobog, Pobożanie, Pobożanicz, Pobożany, Pobożenie, Pobożeny) - polski herb szlachecki, noszący zawołanie Pobodze. Występował głównie na Mazowszu oraz w ziemi krakowskiej, sandomierskiej, sieradzkiej, łęczyckiej i poznańskiej. Jan Długosz napisał o Pobogach - ad iracundiam proni, czyli do gniewu skłonni, porywczy, wybuchowi.
Andrzej Potocki herbu Pilawa (ur. po 1618, zm. 1663 ), wnuk Andrzeja, kasztelana kamienieckiego. Oboźny wielki koronny (1655 - 1661), wojewoda bracławski od 1662 roku. Starosta winnicki.
Półkozic (Kozic, Oślagłowa, Ośle Uszy, Połkoza, Połkozic, Połukoza, Połukozic, Pułkoza, Żebro) - polski herb szlachecki, noszący zawołania Połkoza i Połukoza. Występował głównie w ziemi krakowskiej, lubelskiej, łęczyckiej i sieradzkiej. W wyniku unii horodelskiej w 1413 roku przeniesiony na Litwę.
Wieniawa (Bawoł, Pernsten, Pierstynia, Pierścina, Żubrza Głowa), herb szlachecki pochodzenia morawskiego, pochodzący z XI w. Najstarsza znana pieczęć z tym herbem pochodzi z 1382 roku.
Tabor wojskowy (częściej używane w formie liczby mnogiej: tabory wojskowe) – przewoźne obozowisko, przemieszczające się wraz z armią. Wraz z obozowiskiem na taborach przewożono zaopatrzenie i wyposażenie wojska, wraz z taborami przemieszczały się także warsztaty naprawcze sprzętu wojskowego, kuchnie i lazarety. Całość przenoszona bywała pieszo i przewożona przy pomocy furmanek i innych pojazdów zaprzęgowych. W razie zagrożenia pojazdy wchodzące w skład taborów można było w stosunkowo krótkim czasie rozmieścić wokół obozowiska, łącząc je ze sobą i formując z nich tymczasowe fortyfikacje.
Lubicz (Luba, Lubow, Łuba) - polski herb szlachecki. Jeden z najbardziej rozpowszechnionych polskich herbów szlacheckich, używany w całej Rzeczypospolitej. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
