Obrona Nimzowitscha - Polski Serwis Naukowy

W tym artykule użyto notacji algebraicznej w celu opisania szachowych posunięć.

Obrona Nimzowitscha – otwarcie szachowe, powstające po posunięciach: 1.d4 Sf6 2.c4 e6 3.Sc3 Gb4

Możliwe są także inne sekwencje ruchów, np. 1.c4 e6 2.Sc3 Sf6 3.d4 Gb4.

O debiucie

Obrona Nimzowitscha należy do grupy debiutów zamkniętych, w Encyklopedii Otwarć Szachowych oznaczona jest symbolami od E20 do E59.

Związanie – związanie bierki w partii szachowej oznacza, że bierką tą nie można wykonać żadnego posunięcia lub można się nią poruszać tylko w ograniczonym zakresie, albo też wykonanie posunięcia tą bierką doprowadzi do poniesienia strat. W partii szachowej rozróżnia się 3 rodzaje związania:

Aron Nimzowitsch, łot. Ārons Ņimcovičs (ur. 7 listopada 1886 roku w Rydze, zm. 16 marca 1935 roku w Kopenhadze) – jeden z czołowych szachistów świata w latach dwudziestych XX wieku, teoretyk szachów.

Otwarcie to wprowadził do profesjonalnych szachów na początku XX wieku Aron Nimzowitsch. W przeciwieństwie do większości otwarć powstających po 1.d4 Sf6 Obrona Nimzowitscha nie zakłada szybkiego fianchetto ze strony czarnych, chociaż często wykonują one ruchy ...b6 i ...Gb7. Czarne dążą do jak najszybszego wywarcia nacisku na centrum, w pierwszej kolejności przy pomocy swoich figur, a dopiero później pionów. Poprzez związanie skoczka białych czarne chronią się także przed 4.e4 i grożą zdublowaniem pionów białych. Białe będą się starały stworzyć centrum pionkowe i rozwinąć figury w celu przygotowania ataku na pozycję czarnych. Idea debiutu była w swoim czasie nowatorska i wywarła duży wpływ na rozwój teoretycznych zagadnień dotyczących walki o centrum.

José Raúl Capablanca y Graupera (ur. 19 listopada 1888 w Hawanie, zm. 8 marca 1942 w Nowym Jorku) – kubański szachista, trzeci mistrz świata w szachach (w latach 1921–1927).

Encyklopedia otwarć szachowych to pięciotomowa encyklopedia (obecnie dostępna również jako baza danych w postaci cyfrowej) szczegółowo opisująca otwarcia szachowe, wydawana przez redakcję serbskiego wydawnictwa Šahovski informator (znanego pod angielską nazwą Chess Informant). Opisywane warianty są zebrane z setek tysięcy partii mistrzów szachowych, publikowanych w Informatorze, zanalizowanych i usystematyzowanych przez uznanych szachistów - współpracowników Informatora. Šahovski informator został założony w 1966 roku przez arcymistrza Aleksandra Matanovicia.

Opóźnienie czarnych w tworzeniu struktury pionkowej czyni Obronę Nimzowitscha bardzo elastyczną odpowiedzią na 1.d4. Może dojść do transpozycji do gambitu hetmańskiego lub obrony hetmańsko-indyjskiej.Jest to pełnoprawny system debiutowy, grywany przez szachistów wszychich poziomów i znajdujący się w repertuarze każdego mistrza świata począwszy od Capablanci. Białe czasami unikają obrony Nimzowitscha grając 3.g3 lub 3.Sf3, zostawiając sobie możliwość odpowiedzenia na 3... Gb4 za pomocą 4.Gb2 lub 4.Sbd2 zamiast 4.Sc3.

Pion – nazywany jest również chłopkiem i pionkiem, najsłabsza i zarazem najmniejsza bierka w szachach. Każdy z graczy rozpoczyna grę z ośmioma pionami na swojej drugiej linii. Według notacji algebraicznej piony białych znajdują się na polach a2, b2, c2, ..., h2, piony czarnych na a7, b7, c7, ..., h7. Piony rozróżnia się nazywając je od kolumny (linii pionowej), w której stoją, np. biały pion f, lub pola które zajmują, np. pion b2.

Transpozycja – w teorii otwarć szachowych – sytuacja, w której do tej samej pozycji na szachownicy dochodzi się poprzez zastosowanie różnej kolejności posunięć. Rodzaj (nazwa) otwarcia nie zależy wówczas od kolejności początkowych posunięć, ale od pozycji, do której one doprowadziły. Przykładowo, sekwencja posunięć:

Główne systemy

system klasyczny (4.Hc2)

system Rubinsteina (4.e3)

system Sämischa (4.a3)

system Kasparowa (4.Sf3)

system leningradzki (4.Gg5)

Zobacz też

debiut Nimzowitscha – 1.e4 Sc6

Wybrana literatura

Anthony Kosten (1998), Mastering the Nimzo-Indian, Batsford Ltd, ISBN 0-7134-8383-0

Carsten Hansen (2002), The Nimzo-Indian: 4 e3, Gambit Publications Ltd, ISBN 1-901983-58-7

Edward Dearing (2005), Play the Nimzo-Indian, Everyman Chess, ISBN 1-85744-403-5

Christopher Ward (2005), Offbeat Nimzo-Indian, Everyman Chess, ISBN 1-85744-369-1

Dmitrij Komarow, Stefan Djurić, Claudio Pantaleoni (2009), Chess Opening Essentials, Vol. 3: Indian Defences, New In Chess, ISBN 978-90-5691-270-3

Źródła

W.Litmanowicz, J. Giżycki, "Szachy od A do Z", tom II, Warszawa 1987, str. 779

Linki zewnętrzne

Chess Opening Explorer: obrona Nimzowitscha (ang.)