Obuwie - Polski Serwis Naukowy

Trzewiki – jeden z rodzajów obuwia.

Obuwie – część ubioru, okrycie stopy, oraz często dalszej części nogi.

Składa się z podeszwy i cholewki. Najczęstszym materiałem była skóra, chociaż spotyka się również obuwie tekstylne, gumowe czy drewniane.

Zmiany w formie zależą od kształtu przedniej części przyszwy i noska oraz od wysokości i kształtu obcasa.

Pod terminem starożytny Rzym rozumie się zazwyczaj państwo stworzone przez mieszkańców miasta Rzym, leżącego w Italii nad rzeką Tyber. Historia starożytnego Rzymu zaczyna się wraz z założeniem miasta w 753 roku p.n.e., a kończy obaleniem cesarza Romulusa Augustulusa w 476 roku n.e.

Ötzi (Oetzi, "człowiek lodu") – przydomek nadany szczątkom człowieka, który zmarł ok. 3300 lat p.n.e. Przydomek ten pochodzi od nazwy doliny Ötz w Południowym Tyrolu, w której znaleziono jego zamrożone w lodowcu alpejskim ciało.

Przeznaczeniem obuwia jest ochrona stóp przed urazami ze strony podłoża i zapewnienie komfortu podczas chodzenia. W zależności od typu, obuwie pełni również dodatkowe funkcje, takie jak zabezpieczenie przed zimnem i wodą, zapewnienie odpowiedniej przyczepności na śliskich powierzchniach, ochrona przed substancjami szkodliwymi i inne. Ważną rolą obuwia, czasami wręcz dominującą, jest uzyskanie odpowiedniego efektu estetycznego w połączeniu z całym ubiorem.

Odzież – okrycie ludzkiego ciała. Istnieją takie typy odzieży jak: służbowa (np. mundur, kitel), wizytowa (garnitur, suknia wieczorowa), sportowa (dres), ochronna (np. fartuch ochronny, rękawice ochronne), zwykła (domowa, np. szlafrok). Istnieje także odzież dla zwierząt.

Obcas – część obuwia, przymocowana zazwyczaj za pomocą małych gwoździ do podeszwy, wykonana z trwałego materiału, traktuje się, że obcas to podwyższenie powyżej 0.5 cm.

Historia obuwia

Buty znaleziono na zamrożonym w lodowcu praczłowieku – Ötzi. Żył on około 3300 r p.n.e.. Chodził w nieprzemakalnych butach z jeleniej skóry na niedźwiedziej podeszwie. W buty wkładał słomę z traw dla komfortu i higieny; słomę uwitą w łapcie umacniał plecionką z łyka.

Malowidła naścienne w świątyniach egipskich świadczą o tym, że w Afryce już 1500 lat p.n.e. noszono obuwie. Były to zazwyczaj sandały wykonywane z papirusu lub rzadziej skóry. W starożytnej Grecji używane były sandały o podeszwach z grubej skóry, korka lub drewna. U Rzymian noszono podobne obuwie oraz obuwie zwane caligae.

W średniowiecznej Europie noszono trzewiki, półbuty, pantofle oraz obuwie wysokie. Z zaczęto stosować elementy ozdobne takie jak ażurowe cholewki, okucia ze złota lub srebra.

Dawne obuwie wykonywane było ręcznie. Wykorzystanie maszyn zapoczątkowało wynalezienie maszyny do zszywania części cholewki w roku 1845. Dalszy postęp w produkcji obuwia związany był z używaniem kołkowarki do łączenia cholewki z podeszwą.

Przypisy

Katka Krosnar: Now you can walk in footsteps of 5,000-year-old Iceman – wearing his boots (ang.). telegraph.co.uk, 17 maja 2005. [dostęp 21 lutego 2009].

Zobacz też

ISO 9407

odzież

buty