Ochozjasz - król Judy - Polski Serwis Naukowy

Ten artykuł dotyczy króla Judy. Zapoznaj się również z: Ochozjasza (króla Izraela).

Ochozjasz, Achazjasz (hebr. אחזיה, Jahwe uchwycił) − postać biblijna ze Starego Testamentu, król Judy (841 r. przed Chr.), syn Jorama i Atalii. Wraz ze swym wujem, królem Joramem z Izraela, z którym zawarł przymierze, zostali zamordowani przez Jehu.

Ochozjasz, Achazjasz – postać biblijna ze Starego Testamentu. Syn Achaba i Izebel. Był królem Izraela (państwa północnego) po Achabie, ale tylko przez krótki czas (około 853–852 r. przed Chr.).

Jehu (hebr. יֵהוּא , On jest Jahwe, w tekstach asyryjskich: Jaua) – postać biblijna ze Starego Testamentu, syn Jozafata, syna Nimsziego, władca starożytnego królestwa północnego Izraela w l. 841-814 r. p.n.e.

Rodowód

Ochozjasz był najmłodszym synem króla Jorama i jego żony Atalii, córki izraelskiego króla Achaba. Po tym, jak jego bracia zostali uprowadzeni w czasie arabskiego najazdu, został następcą tronu. Po śmierci ojca w 841 p.n.e. został królem Judy. W chwili objęcia rządów miał 22 lata.

JHWH, IHWH (hebr. יהוה) – istota nadprzyrodzona, będąca przedmiotem kultu religijnego m.in. w judaizmie i chrześcijaństwie, której imię w języku polskim zapisywano zwykle jako Jahwe bądź Jehowa.

Achab (ok. 873 – 854 p.n.e.) – siódmy król północnego królestwa Izraela; syn króla Omriego, kontynuował politykę ojca, dążąc do zjednoczenia kraju. Pokonał Moabitów i Bar Hadada II - króla Aramejczyków, z którym później zawarł przymierze, prowadząc wojny z Asyryjczykami. Utrzymał pokój z królestwem Judy. Sprzymierzył się z Fenicjanami przez małżeństwo z Jezabel, córką króla Tyru, Etbaala, która wprowadziła do Izraela kult Baala i Asztarte, wskutek czego Achab został potępiony przez proroka Eliasza.

Podobnie jak rodzina ze strony matki popierał kult kananejskiego boga Baala. Poparł swojego wuja Jorama w jego konflikcie z syryjskim królem Chazaelem. Gdy Joram został ranny i wycofał się do Jizreel, Ochozjasz udał się tam odwiedzić wuja.

W czasie pobytu Ochozjasza w Jizreel, doszło do przewrotu w królestwie Izraela. Jehu zastrzelił z łuku króla Jorama. Ochozjasz próbował ratować się ucieczką na rydwanie. Zraniony u wejścia do Gur (lub na wzniesieniu Gur) koło Jibleam kontynuował ucieczkę do Megiddo, gdzie zmarł.

Stary Testament, Biblia Hebrajska, Pisma Hebrajsko-Aramejskie – starsza część Biblii, przyjęta przez chrześcijaństwo z judaizmu. Judaistyczna (a za nią protestancka) wersja obejmuje 39 ksiąg (tylko hebrajskich), katolicka zawiera 46, a prawosławna w sumie 50-53 (księgi hebrajskie i greckie z Septuaginty oraz niekiedy apokryfy).

Atalia (IX wiek p.n.e.) - córka króla izraelskiego Achaba i fenickiej księżniczki Izebel, samozwańcza królowa Judy, w latach 842-837 p.n.e., postać biblijna ze Starego Testamentu.

Został pochowany w Jerozolimie.

Z Sibią z Beer-Szeby miał syna Joasza.

Uwagi

Data bardzo sporna. Por. Tablica chronologiczna. W: Biblia Tysiąclecia. Wyd. V. Poznań: Pallottinum, 2008, s. 1644. ISBN 978-83-7014-607-8.

Przypisy

James B. Pritchard, Wielki Atlas Biblijny, Oficyna Wydawnicza "Vocatio", Warszawa 1994, ISBN 83-85435-47-6, str. 9.