Odon II - hrabia Blois - Polski Serwis Naukowy

Odon II lub Eudes le Champenois (ur. ok. 990, zm. 15 listopada 1037 pod Bar-le-Duc), hrabia Blois, Chartres, Châteaudun, Provins, Reims i Tours od 1004 r., oraz hrabia Troyes i Meaux od 1022 r., młodszy syn hrabiego Odona I i Berty, córki Konrada Pokojowego, króla Burgundii.

Panowanie Odona charakteryzowało się ciągłymi wojnami z sąsiadami, których terytoria chciał zająć Odon, oraz z królami Francji, którzy byli suwerenami hrabiego. Wojowniczy hrabia organizował nawet wyprawy, które miały mu przynieść koronę Italii lub Burgundii.

Odon I lub Eudes (ur. ok. 950, zm. 12 marca 996), hrabia Blois, Chartres, Reims, Provins, Châteaudun i Omois. Syn hrabiego Tybalda I Oszusta i Luitgardy, córki Herberta II, hrabiego Vermandois.

Ryszard II Dobry (ur. 23 sierpnia 963, zm. 28 sierpnia 1027 w Fécamp) – syn i sukcesor Ryszarda I Nieustraszonego i jego drugiej żony, Gunnory. Za jego panowania okrzepła feudalna struktura społeczna w Normandii. W związku z tym ustalił się zwyczaj tytułowania władcy Normandii księciem, aczkolwiek prawdopodobne jest, że tego tytułu używał już jego ojciec.

Jego pierwszą żoną była Matylda, córka Ryszarda I Normandzkiego i Gunnory. Po jej śmierci w 1006 r. Odon rozpoczął spór ze szwagrem Ryszardem II Dobrym o posag Matyldy, który stanowiła część miasta Dreux. Spór rozstrzygnął w 1007 r. ojczym Odona (drugi mąż jego matki Berty) Robert II Pobożny, król Francji, który przyznał Dreux Odonowi.

Reims, miasto i gmina w północno-wschodniej części Francji w regionie administracyjnym Szampania-Ardeny, w departamencie Marna. Położone w odległości ok. 160 km od Paryża nad rzeką Vesle.

Fulko III Czarny (Nerra) (ur. 972, zm. 21 czerwca 1040 w Metz), hrabia Andegawenii, syn hrabiego Godfryda I Szarej Opończy i Adeli, córki hrabiego Roberta de Meaux. Właściwy twórca potęgi rodu andegaweńskiego.

Hrabia dążył również do podporządkowania sobie Turenii. Tu jednak napotkał opór ze strony hrabiego Andegawenii Fulka III, który również chciał rozciągnąć swoją władzę nad te tereny. Do decydującej bitwy doszło 6 lipca 1016 r. pod Pontlevoy. Odon oblegał wówczas zamek Montrichard i został zaskoczony nagłym pojawieniem się Fulka. Zdołał jednak stawić siłom Andegawena skuteczny spór i jego wojska zyskały przewagę w bitwie. Losy starcia rozstrzygnął jednak atak Herberta z Maine na zachodnią flankę wojsk Odona. Hrabia uciekł z pola bitwy, a jego wojska zostały rozbite. Bitwa ta ustaliła równowagę sił w dolinie Loary na długie lata. Nie zmieniła tego nieudana próba Odona zdobycia zamku Saumur w 1025 r.

Stefan II (zm. 1047), hrabia Troyes i Meaux, młodszy syn Odona II, hrabiego Blois, i Ermengardy, córki Roberta I, hrabiego Owernii. Młodszy brat Tybalda III, hrabiego Blois.

Blois – miejscowość i gmina we Francji, w Regionie Centralnym, w departamencie Loir-et-Cher nad rzeką Loarą. Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 49 318 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 1317 osób/km² (wśród 1842 gmin Centre Blois plasuje się na 5. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 203.).

W 1022 r. zmarł kuzyn Odona, Stefan I z Szampanii. Odon wykorzystał tę sytuację i opanował Troyes. Następnie zaatakował Eblesa, arcybiskupa Reims, i księcia Teodoryka Lotaryńskiego. Wówczas król Francji i cesarz Henryk II Święty zawarli sojusz i wspólnymi siłami pokonali Odona. Hrabia musiał oddać arcybiskupowi Eblesowi hrabstwo Reims.

Alan III (ur. 997, zm. 1 października 1040 w Vimoutiers), książę Bretanii, syn księcia Godfryda I i Jadwigi, córki Ryszarda I Nieustraszonego, księcia Normandii.

Tours – miasto i gmina w środkowej Francji, nad rzeką Loarą, w Regionie Centralnym, w departamencie Indre-et-Loire oraz krainie historyczno-geograficznej Turenia.

Baronowie lombardzcy zaoferowali Odonowi koronę królestwa Italii, ale hrabia odmówił nie chcąc pogarszać swoich stosunków z królem Francji. W 1032 r., po śmierci Rudolfa III, zaatakował królestwo Burgundii. Ponownie zawiązała się przeciwko niemu koalicja francusko-cesarska i ponownie Odon musiał zrezygnował ze swoich ambicji.

Turenia (fr. Touraine) jest krainą historyczno-geograficzną we Francji. Głównym ośrodkiem i historyczną stolicą Turenii jest miasto Tours. W czasie reformy administracyjnej Francji w 1790 obszar dawnej prowincji Touraine został podzielony na departamenty Indre-et-Loire, Loir-et-Cher i Indre. Nazywa się ją często "ogrodem Francji".

Delfinat Owernii powstał w 1155 r., kiedy to hrabia Wilhelm VII Młodszy został pokonany przez swojego stryja Wilhelma VIII, który opanował większość hrabstwa. Wilhelm VII utrzymał się na niewielkim obszarze dawnego hrabstwa i przyjął tytuł delfina.

Hrabia zginął w 1037 r. podczas potyczki pod Bar-le-Duc podczas kolejnego najazdu na Lotaryngię.

Ze swoją pierwszą żoną, Matyldą, nie doczekał się potomstwa. Jego drugą żoną była Ermengarda, córka Roberta I, hrabiego Owernii, i Ermengardy, córki Wilhelma I, hrabiego Prowansji. Odon i Ermengarda mieli razem dwóch synów i dwie córki:

Tybald III (1012 - 29 września 1089), hrabia Blois

Stefan II (zm. 1047), hrabia Troyes i Meaux

Berta, żona Alana III, księcia Bretanii, i Hugona IV, hrabiego Maine, miała dzieci

Almodis, żona Godfryda II de Preuilly.

Przypisy

↑ E. Brandenburg, Die Nachkommen Karls des Großen, Leipzig 1935, s. 4.

Tybald III (ur. 1012, zm. 29 września 1089), hrabia Blois, Troyes i Meaux, najstarszy syn hrabiego Odona II i Ermengardy, córki Roberta I, hrabiego Owernii.

Loara (franc. Loire) – najdłuższa rzeka Francji. Jej długość wynosi 1020 km, a powierzchnia dorzecza 120,5 tys. km² (1/5 powierzchni Francji). Źródła Loara bierze w na stokach Gerbier-de-Jonc we wschodniej części Masywu Centralnego, a uchodzi do Zatoki Biskajskiej (Ocean Atlantycki) w postaci estuarium. Od Roanne Loara jest żeglowna, a na długości 53 km w górę rzeki (do Nantes) jest dostępna dla statków morskich. Loara posiada połączenia z Sekwaną i Saoną za pomocą kanałów.