|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Superkomputer ,,Zeus" z Akademickiego Centrum Komputerowego Cyfronet Akademii Górniczo-Hutniczej (AGH) znalazł się na 88. miejscu prestiżowej listy Top 500 - najpotężniejszych komputerów na świecie. Pierwsze miejsce, podobnie jak w poprzednim, czerwcowym zestawieni... Kierownik Dziecięcego Centrum Oparzeniowego w Uniwersyteckim Szpitalu Dziecięcym w Krakowie, dr Jacek Puchała, został laureatem tegorocznej nagrody im. Giuseppe Whitakera. Uroczyste jej wręczenie odbędzie się w czwartek wieczorem w Palermo w obecności wład... Pokazy walk i szyków bojowych, prezentacje ubiorów i zwyczajów sprzed tysięcy lat, scenki rodzajowe, działanie rzymskiej machiny miotającej typu Skorpion, zwiedzanie obozów - to tylko część atrakcji, które będą czekać 29 maja na odwiedzających 8. Krakowski P... W Krakowie zmarł w piątek prof. Jacek Puchała, wybitny chirurg, specjalista leczenia oparzeń. Od 27 lat pracował w Uniwersyteckim Szpitalu Dziecięcym w Prokocimiu. Przegrał walkę z chorobą nowotworową. "Był człowiekiem ogromnej siły i ... Ortopedzi z Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Prokocimiu przeprowadzili jeden z pierwszych w Polsce zabiegów wszczepiania biologicznej łąkotki w kolano u niepełnoletnich pacjentów - informuje ,,Dziennik Polski". Jak powiedział gazecie dr n. med. Bar...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 OdrowążowieCzy wiesz że...? Iwo Odrowąż herbu Odrowąż (ur. około 1160, zm. 21 lipca 1229 w Modenie) – kanclerz Leszka Białego (1206-1218) i biskup krakowski (od 1218). Wybrany przez kapitułę otrzymał zatwierdzenie papieskie 29 września 1218. Kazimierz IV Andrzej Jagiellończyk, lit. Kazimieras I Andrius Jogailaitis (ur. 30 listopada 1427 w Krakowie, zm. 7 czerwca 1492 w Grodnie) – wielki książę litewski w latach 1440–1492, król Polski w latach 1447–1492. Jeden z najaktywniejszych polskich władców, za panowania którego Korona, pokonując zakon krzyżacki w wojnie trzynastoletniej, odzyskała – po 158 latach – Prusy Królewskie, a dynastia Jagiellonów stała się jednym z czołowych domów panujących w Europie. Zdecydowany przeciwnik magnaterii przyczynił się do wzmocnienia znaczenia Sejmu i sejmików, co jednak stało się z krzywdą dla mieszczaństwa. Odrowążowie – polski ród możnowładczy pochodzenia morawskiego lub czeskiego. Jego protoplastą w Polsce był Prandota Stary, który przybył tutaj na początku XII w. Najbardziej znanymi przedstawicielami rodu byli Iwo Odrowąż (biskup krakowski 1218-1229) i Jan Prandota (biskup krakowski 1242-1266), ich śląscy krewni dominikanie: św. Jacek i bł. Czesław a także Jan ze Szczekocin (dowodził oddziałami chroniącymi południowe granice Polski w czasie wielkiej wojny z zakonem krzyżackim), Jan Sprowski (arcybiskup gnieźnieński) oraz Jakub z Dębna (kasztelan krakowski i kanclerz Kazimierza Jagiellończyka). Szydłowieccy – polski ród możnowładczy, boczna linia rodu Odrowążów, której nazwisko pochodzi od miasta Szydłowiec. Legitymowali się herbem Odrowąż.
Prandota, znany również jako Jan Prandota z Białaczowa herbu Odrowąż (ur. ok. 1200 w Białaczowie, zm. 20 września 1266 w Krakowie) – błogosławiony katolicki, biskup krakowski od 25 maja 1242. Rodziny wywodzące się z rodu OdrowążówChlewiccy – polski ród możnowładczy, boczna linia rodu Odrowążów. Nazwisko przyjęło trzech synów Dobiesława Odrowąża: Jakub, Mikołaj i Piotr, od nazwy siedziby rodowej Chlewisk. Z rodziny tej wywodzi się między innymi Mikołaj Chlewicki, kasztelan małogoski, dowódca eskorty Jana Kazimierza podczas ucieczki na Śląsk i senator I Rzeczypospolitej, Józef Chlewicki, komendant Cytadeli Warszawskiej i Andrzej Chlewicki, honorowy obywatel miasta Oświęcim, działacz niepodległościowy. Legitymowali się herbem Odrowąż.
Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych.
Czy wiesz że...? beta Wielka wojna (14 sierpnia 1409 - 1 lutego 1411) – wojna pomiędzy Królestwem Polskim, Wielkim Księstwem Litewskim, wspieranymi lennikami obu tych krajów (Hospodarstwo Mołdawskie, Księstwo Mazowieckie, Księstwo Płockie, Księstwo Bełzskie, Podole) oraz najemnikami z Czech, uciekinierami ze Złotej Ordy i chorągwiami prywatnymi (między innymi chorągiew z Nowogrodu Wielkiego księcia Lingwena Semena) a zakonem krzyżackim wspartym przez Węgry rządzone przez Luksemburgów i rycerstwo zachodnioeuropejskie (głównie z Czech, z wielu państewek na Śląsku, z Pomorza Zachodniego i z pozostałych państewek Rzeszy).
Św. Jacek Odrowąż-Wojtkowicz herbu Odrowąż (ur. 1183 w Kamieniu Śląskim, zm. 15 sierpnia 1257 w Krakowie) – święty Kościoła katolickiego, dominikanin.
Zakon dominikanów to potoczna nazwa Zakonu Kaznodziejskiego (łac. Ordo Praedicatorum – OP). Składa się z trzech gałęzi: braci dominikanów, mniszek oraz świeckich zrzeszonych we fraterniach (zwanych tercjarzami). Szerszym pojęciem jest Rodzina Dominikańska , która obejmuje ponadto zgromadzenia sióstr dominikanek czynnych, członków instytutów świeckich oraz inne grupy i osoby indywidualne żyjące zgodnie z duchem św. Dominika, a nie podlegające bezpośredniej władzy generała Zakonu.
Możnowładztwo – to górna warstwa społeczna w feudalnym społeczeństwie średniowiecznym (najwyższa warstwa średniowiecznego rycerstwa zajmująca uprzywilejowaną pozycję w państwie). Obejmowała ona posiadaczy największych majątków ziemskich. Możnowładcy posiadali dostęp (często monopol) do najwyższych urzędów państwowych i kościelnych.
Kasztelan (łac. castellanus mieszkający w twierdzy; wcześniej komes grodowy, nazwa kasztelan pojawia się od XII w.) – urzędnik lokalny w średniowiecznej Polsce. Zajmował się administracją gospodarczą (ściąganiem danin na rzecz panującego), obroną i sądownictwem na terenie kasztelanii. Podlegali mu chorąży, wojski, sędzia grodowy i włodarz.
Czesław Odrowąż, (ur. ok. roku 1175-80, wg podań w Kamieniu Śląskim (Górny Śląsk), zm. 15 lipca 1242 we Wrocławiu) – błogosławiony Kościoła katolickiego, w 1963 ogłoszony patronem Wrocławia.
Kanclerz wielki koronny – w dawnej Polsce: urzędnik kierujący kancelarią monarchy oraz odpowiadający za politykę zagraniczną. Urząd ten pojawił się na początku XII wieku i był sprawowany przez osobę duchowną. W czasie rozbicia dzielnicowego każdy władca miał własnego kanclerza; po zjednoczeniu kanclerz krakowski wypierał kanclerzy ziemskich (urzędy te zanikły do XV wieku). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
