Biblijny Og - król Galadeny i Gaulantis na czele swego wojska zaatakował Mojżesza, rozgramiającego właśnie armię Sychona, który odmówił pozwolenia na przejście Izraelitów przez swoje ziemie. Nie zdążył jednak nadejść z odsieczą i na równi z Sychonem ponniósł klęskę. Izraelici zdobyli jego miasta i wymordowali bogatych mieszkańców. Og zginął w walce, lecz odnaleziono jego łoże, które świadczyło o potężnych rozmiarach swego właściciela (łokcie szerokości i 9 łokci długości).

Og był królem Baszanu (dzisiejsza Arabska nazwa Hauran). Kraj ten obejmował płaskowyż obejmujący północną część Zajordania na wschód od jeziora Genezaret. Ziemie te słynęły ze znakomitych pastwisk.

W rzeczywistości jednak nigdy Izraelici nie okupowali terytorium Baszanu. Teksty biblijne mówiące o podboju Baszanu, należącego do legendarnego króla Oga, ilustrują jedynie roszczenia Izraelitów do tych terenów. Król ten należy do legendarnych pierwotnych mieszkańców zamieszkujących tereny Palestyny i Transjordanii, Reafitów, którzy z kolei należą do Nefilitów, czyli gigantów . Dopiero król Izraela, Dawid i jego dowódcy pokonali ostatnich potomków Reafitów, więc król Og nie może należeć do ostatniego z Reafitów .

Izraelici zajęli królestwo Sichona oraz Gilead, czyli od potoku Arnon do Jazer i dalej do Jabbok Gilead południowy i od Jabbok do Jarmuk Gilead północny. Królestwo Sichona i pierwotny, czyli południowy Gilead otrzymały dwa pokolenia Rubena i Gada, natomiast nieco później druga połowa pokolenia Manassesa, która wyemigrowała z zachodniego brzegu Jordanu, otrzymała Gilead na północy .

Przypisy