|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Na pomysł wykorzystania martwego planktonu jako paliwa w ogniwie paliwowym wpadli amerykańscy uczeni z Office of Naval Research. Informują o tym na swojej stronie internetowej.
Przez setki milionów lat martwe k... Naukowcy publikują pierwsze niezwykłe wyniki badań nowego ludzkiego przodka.
Analizy przeprowadzane w Grenoble, we Francji wykazały, że w środku czaszki [i]Australopithecus sediba[/i] znajdują się trzy skamieniałe jaja owad... Mimo przeszkód pojawiających się w toku prac, specjaliści onkolodzy badają terapię genową jako eksperymentalny sposób leczenia śmiertelnej choroby, jaką jest rak. Zespół naukowców pochodzących z całej Europy znalazł punkt oparcia, opracowując nonocząstkę, któ... Naukowcy odkryli łącznik białkowy między chorobą Alzheimera a epilepsją. Wyniki opublikowane w czasopiśmie Journal of Neuroscience stanowią pierwsze poważne osiągnięcie finansowanego ze środków unijnych projektu MEMOLOAD (Neurobiologiczne mechanizmy utraty pamięci w... Większość ludzi ma świadomość, że osoby, których krewny ma problemem alkoholowy są zagrożone wyższym ryzykiem popadnięcia w alkoholizm. Jednakże nikt nie był w stanie wyjaśnić dlaczego... do dnia dzisiejszego. Naukowcy z Uniwersytetu w Gothenburgu w Szwecji odkryli, że ci,...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Ogniwo LeclanchégoCzy wiesz że...? Ogniwo Daniella - ogniwo galwaniczne, w którym pierwsze półogniwo stanowi elektroda cynkowa zanurzona w roztworze siarczanu cynku ZnSO4, a drugie elektroda miedziana zanurzona w roztworze siarczanu miedzi CuSO4. W ogniwie tym oba półogniwa nie stykają się ze sobą bezpośrednio lecz są połączone kluczem elektrolitycznym, najczęściej wykonanym z roztworu chlorku potasu (KCl) w agar-agarze. Klucz elektrolityczny uniemożliwia mieszanie się roztworów elektrolitów oraz zapobiega gromadzeniu się nadmiaru ładunku ujemnego bądź dodatniego w zależności czy rozpatrujemy anodę czy katodę. Napięcie elektryczne – różnica potencjałów elektrycznych między dwoma punktami obwodu elektrycznego lub pola elektrycznego. Symbolem napięcia jest U. Napięcie elektryczne jest to stosunek pracy wykonanej podczas przenoszenia ładunku elektrycznego między punktami, dla których określa się napięcie, do wartości tego ładunku. Wyraża to wzór Akumulator elektryczny – rodzaj ogniwa galwanicznego, które może być wielokrotnie użytkowane i ładowane prądem elektrycznym. Wszystkie rodzaje akumulatorów elektrycznych gromadzą i później uwalniają energię elektryczną dzięki odwracalnym reakcjom chemicznym zachodzącym w elektrolicie oraz na styku elektrolitu i elektrod. 
 1 - zbiornik 2 - porowaty pojemnik ze sproszkowanym tlenkiem manganu(IV) 3 - roztwór chlorku amonu 4 - elektroda węglowa 5 - elektroda cynkowa 
1 - metalowe wieczko (+) 2 - grafitowy pręt (dodatnia elektroda) 3 - cynkowy pojemnik (ujemna elektroda) 4 - tlenek manganu(IV) 5 - wilgotna pasta chlorku amonu (elektrolit) 6 - metalowe denko (-) Ogniwo Leclanchégo – najpopularniejsze ogniwo galwaniczne występujące powszechnie w handlu np. jako popularne tzw. baterie okrągłe (różnej wielkości, oznaczane symbolami R3/AAA, R6/AA (tzw. paluszek), R10, R14, R20 (o napięciu 1,5 V) lub baterie płaskie (o napięciu 4,5 V – trzy ogniwa połączone szeregowo). Siła elektromotoryczna (SEM) – czynnik powodujący przepływ prądu w obwodzie elektrycznym równy energii elektrycznej uzyskanej przez jednostkowy ładunek przemieszczany w urządzeniu (źródle) prądu elektrycznego w przeciwnym kierunku do sił pola elektrycznego oddziałującego na ten ładunek.
Chlorek cynku, ZnCl2 – związek nieorganiczny, sól cynku i kwasu solnego. Silnie higroskopijny, rozpuszczalny w wodzie, alkoholu etylowym, eterze, glicerynie. Powszechnie (i błędnie) używana nazwa bateria wynika z tego, że kiedy upowszechniał się sprzęt z zasilaniem bateryjnym, wymagane były napięcia możliwe do uzyskania jedynie z kilku ogniw (czyli baterii). Wtedy też najpopularniejszą formą, w jakiej spotykano ogniwa, była wspomniana bateria płaska. Wodór (H, łac. hydrogenium) – pierwiastek chemiczny, niemetal z bloku s układu okresowego. Jest to najprostszy możliwy pierwiastek o liczbie atomowej 1, składający się z jednego protonu i jednego elektronu.
Jon – atom lub grupa atomów połączonych wiązaniami chemicznymi, która ma niedomiar lub nadmiar elektronów w stosunku do protonów. Obojętne elektrycznie atomy i cząsteczki związków chemicznych posiadają równą liczbę elektronów i protonów, jony zaś są elektrycznie naładowane dodatnio lub ujemnie. HistoriaOgniwo zostało opracowane w roku 1866 przez francuskiego chemika Georges'a Leclanchégo. BudowaSchemat ogniwa: (-)Zn|NH4Cl|MnO2,C (+). 
1:nierozmontowana bateria, 2:metalowy kubek/płaszcz, 3:elektroda ujemna - cynkowa, 4:pręt węglowy, 5:elektroda dodatnia - ditlenek manganu zmieszany ze sproszkowanym węglem i elektrolitem, 6:rozdzielacz - papier, 7:izolacja polietylenowa, 8:uszczelki, 9:końcówka wyprowadzająca napięcie ujemne (oryginalnie podłączona do elementu 3), 10:końcówka wyprowadzająca napięcie dodatnie (oryginalnie podłączona do elementu 4) Pierwotnie ogniwo było zbudowane z elektrody węglowej w porowatym pojemniku ze sproszkowanym tlenkiem manganu(IV) umieszczonej w zbiorniku z roztworem chlorku amonu i zanurzoną w nim elektrodą cynkową. Elektroda - końcowy element niektórych układów lub urządzeń elektrycznych, przewodnik elektryczny wysyłający ładunek elektryczny lub przyjmujący go z otoczenia, albo kształtujący pole elektrostatyczne w swoim otoczeniu.
Grafit – pospolity i szeroko rozpowszechniony minerał z gromady pierwiastków rodzimych. Stosowany jako naturalny suchy smar. Jest – obok diamentu i fulerytu – odmianą alotropową węgla. Nazwa pochodzi od gr. graphein = pisać, nawiązuje do tradycyjnego zastosowania tego minerału. Występujące na rynku ogniwa zwykle są zbudowane z cynkowego płaszcza wypełnionego wilgotną pastą chlorku amonu, w której jest porowaty pojemnik ze sproszkowanym tlenkiem manganu(IV)i grafitową elektrodą. DziałanieBezpośrednim źródłem SEM w ogniwie Leclanchégo są reakcje utlenienia cynku (elektroda cynkowa) i redukcji jonów amonowych (elektroda węglowa): Zn → Zn + 2e 2NH4 + 2e → 2NH3 + H2↑ Powstający amoniak jest wiązany przez kationy cynkowe w kompleks tetraaminacynkowy(2+): Kation − jon o ładunku dodatnim (+). Indywiduum chemiczne występujące zawsze w obecności jonu o ładunku przeciwnym (anionu). Kationy mogą być zarówno organiczne jak i nieorganiczne. Podczas elektrolizy stopionych soli jak i roztworów wodnych z rozpuszczoną substancją jonową, kationy podążają do elektrody ujemnej (o dodatnim potencjale) zwanej katodą.
Zn + 4NH3 → [Zn(NH3)4]
Georges Leclanché (ur. 1839, zm. 1882) – francuski chemik. W 1866 roku wynalazł węglowo-cynkowe ogniwo Leclanchégo, będące obecnie najpopularniejszym ogniwem galwanicznym występującym powszechnie w handlu np. jako popularne tzw. baterie paluszki (o napięciu 1,5 V) lub baterie płaskie (o napięciu 4,5 V) – trzy ogniwa połączone szeregowo. Natomiast powstający wodór jest wiązany przez tlenek manganu(IV), który pełni rolę depolaryzatora: 2MnO2 + H2 → Mn2O3 + H2O Inne informacjeOgniwo występować może w postaciach: mokrej, półsuchej i suchej. Z przyczyn praktycznych w handlu występuje tylko w tej ostatniej postaci. Elektroda cynkowa tworzy kubek, wewnątrz którego umieszcza się grafitową pałeczkę otoczoną masą tlenku manganu(IV) nasączoną roztworem salmiaku (chlorku amonu). Całość zatapia się masą smołową chroniącą przed wyciekiem elektrolitu i przed wyschnięciem ogniwa. SEM ogniwa: 1,5 V Depolaryzator (substancja elektroaktywna) - substancja chemiczna obecna w roztworze elektrolitu, która ulegając procesom utleniania bądź redukcji na powierzchni elektrody, przeciwdziała jej polaryzacji, tj. powoduje zmiany potencjału elektrody w kierunku potencjału równowagowego. Pojęcie depolaryzator jest też często używane w sensie ogólniejszym, jako określenie substancji dodawanej do elektrolitu w celu zapobiegania wszelkim niepożądanym reakcjom elektrodowym.
Wolt – jednostka potencjału elektrycznego, napięcia elektrycznego i siły elektromotorycznej, używana w układach jednostek miar SI, MKS i MKSA, oznaczana V. Zobacz teżPrzypisy
Czy wiesz że...? beta Ogniwo galwaniczne – ogniwo, w którym źródłem prądu są reakcje chemiczne zachodzące między elektrodą a elektrolitem. Dwie elektrody zanurzone w elektrolicie (półogniwa) tworzą ogniwo galwaniczne. Różnica potencjałów elektrod gdy przez ogniwo nie płynie prąd jest równa sile elektromotorycznej ogniwa (SEM).
Chlorek amonu (nazwa zwyczajowa: salmiak, NH4Cl) – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu solnego i amoniaku. Występuje naturalnie jako rzadki minerał salmiak rodzimy.
Węgiel (łac. carboneum) – pierwiastek chemiczny o symbolu C o liczbie atomowej 6. Należy do grupy 14 układu okresowego, jest niemetalem. Posiada cztery elektrony walencyjne. Istnieją trzy naturalnie występujące izotopy węgla, 12C oraz 13C są stabilne, natomiast izotop 14C jest promieniotwórczy o czasie połowicznego rozpadu równym około 5700 lat. Węgiel jest jednym z niewielu pierwiastków znanych w starożytności. Jako pierwszy polską nazwę – węgiel – zaproponował Filip Walter. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
