Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Ogniwo planktonowe
Na pomysł wykorzystania martwego planktonu jako paliwa w ogniwie paliwowym wpadli amerykańscy uczeni z Office of Naval Research. Informują o tym na swojej stronie internetowej. Przez setki milionów lat martwe k...
 
Znaleziono brakujące ogniwo?
Naukowcy publikują pierwsze niezwykłe wyniki badań nowego ludzkiego przodka. Analizy przeprowadzane w Grenoble, we Francji wykazały, że w środku czaszki [i]Australopithecus sediba[/i] znajdują się trzy skamieniałe jaja owad...
 
Nanocząstki - brakujące ogniwo w terapii genowej nowotworów
Mimo przeszkód pojawiających się w toku prac, specjaliści onkolodzy badają terapię genową jako eksperymentalny sposób leczenia śmiertelnej choroby, jaką jest rak. Zespół naukowców pochodzących z całej Europy znalazł punkt oparcia, opracowując nonocząstkę, któ...
 
Brakujące ogniwo między chorobą Alzheimera a epilepsją odnalezione
Naukowcy odkryli łącznik białkowy między chorobą Alzheimera a epilepsją. Wyniki opublikowane w czasopiśmie Journal of Neuroscience stanowią pierwsze poważne osiągnięcie finansowanego ze środków unijnych projektu MEMOLOAD (Neurobiologiczne mechanizmy utraty pamięci w...
 
Naukowcy odkrywają genetyczne ogniwo subiektywnego oddziaływania alkoholu
Większość ludzi ma świadomość, że osoby, których krewny ma problemem alkoholowy są zagrożone wyższym ryzykiem popadnięcia w alkoholizm. Jednakże nikt nie był w stanie wyjaśnić dlaczego... do dnia dzisiejszego. Naukowcy z Uniwersytetu w Gothenburgu w Szwecji odkryli, że ci,...

Reklama:


Ogniwo Volty

Czy wiesz że...?
Ogniwo Daniella - ogniwo galwaniczne, w którym pierwsze półogniwo stanowi elektroda cynkowa zanurzona w roztworze siarczanu cynku ZnSO4, a drugie elektroda miedziana zanurzona w roztworze siarczanu miedzi CuSO4. W ogniwie tym oba półogniwa nie stykają się ze sobą bezpośrednio lecz są połączone kluczem elektrolitycznym, najczęściej wykonanym z roztworu chlorku potasu (KCl) w agar-agarze. Klucz elektrolityczny uniemożliwia mieszanie się roztworów elektrolitów oraz zapobiega gromadzeniu się nadmiaru ładunku ujemnego bądź dodatniego w zależności czy rozpatrujemy anodę czy katodę.

Dysocjacja elektrolityczna (dysocjacja jonowa) – proces rozpadu cząsteczek związków chemicznych na jony (kationy i aniony), zachodzący pod wpływem rozpuszczalnika polarnego (zazwyczaj jest nim woda). Dysocjację odkrył w 1878 roku Svante Arrhenius i opracował jej teorię. Przykładowy zapis równania dysocjacji elektrolitycznej:
Ogniwo Volty
Stos Volty

Ogniwo Volty - płytki: cynkowa i miedziana, zanurzone w roztworze wodnym kwasu siarkowego (VI). Obwód zamknięty: - Zn | H2SO4 | Cu +. Należy do jednych z najstarszych ogniw galwanicznych. Siła elektromotoryczna ogniwa wynosi około 1,1 V.

Zasada działania

Kwas siarkowy występuje w roztworze w formie zdysocjowanej:

Kwas siarkowy(VI) (zwycz. kwas siarkowy), H2SO4 - nieorganiczny związek chemiczny, jeden z najmocniejszych kwasów - wszystkie układy o mocy większej od kwasu siarkowego 100% nazywa się superkwasami. Bywa zwany krwią przemysłu chemicznego, ze względu na to, że używa się go w bardzo wielu kluczowych syntezach. Sole kwasu siarkowego(VI) to siarczany(VI).

Siła elektromotoryczna (SEM) – czynnik powodujący przepływ prądu w obwodzie elektrycznym równy energii elektrycznej uzyskanej przez jednostkowy ładunek przemieszczany w urządzeniu (źródle) prądu elektrycznego w przeciwnym kierunku do sił pola elektrycznego oddziałującego na ten ładunek.
H2SO4 + 2 H2O ⇌ 2 H3O + SO4.

Na elektrodzie cynkowej zachodzi utlenianie jej materiału do kationów Zn, które przechodzą do roztworu, gdzie przeciwjonami dla nich są aniony siarczanowe SO4, pochodzące z dysocjacji kwasu siarkowego. Na elektrodzie miedzianej zachodzi reakcja redukcji jonów hydroniowych do gazowego wodoru.

Wodór (H, łac. hydrogenium) – pierwiastek chemiczny, niemetal z bloku s układu okresowego. Jest to najprostszy możliwy pierwiastek o liczbie atomowej 1, składający się z jednego protonu i jednego elektronu.

Ogniwo Leclanchégo – najpopularniejsze ogniwo galwaniczne występujące powszechnie w handlu np. jako popularne tzw. baterie okrągłe (różnej wielkości, oznaczane symbolami R3/AAA, R6/AA (tzw. paluszek), R10, R14, R20 (o napięciu 1,5 V) lub baterie płaskie (o napięciu 4,5 V – trzy ogniwa połączone szeregowo).

Sumarycznie procesy zachodzące na elektrodach sprowadzają się do:

  • elektroda cynkowa: Zn → Zn + 2e
  • elektroda miedziana: 2 H + 2e → H2
  • zaś jony siarczanowe nie uczestniczą w gruncie rzeczy w całym procesie, spełniając tylko rolę przeciwjonów dla jonów hydroniowych i cynkowych.

    Zobacz też

  • Alessandro Volta
  • bateria ogniw (tu oznaczenia ogniw i baterii)
  • ogniwo Bunsena
  • ogniwo Daniella
  • ogniwo galwaniczne
  • ogniwo Leclanchégo
  • ogniwo ołowiowe
  • ogniwo Westona

  • Elektroda - końcowy element niektórych układów lub urządzeń elektrycznych, przewodnik elektryczny wysyłający ładunek elektryczny lub przyjmujący go z otoczenia, albo kształtujący pole elektrostatyczne w swoim otoczeniu.

    Ogniwo Westona - ogniwo galwaniczne w którym elektrodę dodatnią stanowi rtęć, ujemną amalgamat kadmu, a elektrolitem jest roztwór nasycony siarczanu kadmu.





    Czy wiesz że...? beta

    Kationjon o ładunku dodatnim (+). Indywiduum chemiczne występujące zawsze w obecności jonu o ładunku przeciwnym (anionu). Kationy mogą być zarówno organiczne jak i nieorganiczne. Podczas elektrolizy stopionych soli jak i roztworów wodnych z rozpuszczoną substancją jonową, kationy podążają do elektrody ujemnej (o dodatnim potencjale) zwanej katodą.
    Alessandro Giuseppe Antonio Anastasio Volta OFS (ur. 18 lutego 1745 w Como, zm. 5 marca 1827 tamże) − włoski fizyk, wynalazca, konstruktor, fizjolog, hrabia, tercjarz franciszkański.
    Akumulator kwasowo-ołowiowy – rodzaj akumulatora elektrycznego, opartego na ogniwach galwanicznych zbudowanych z elektrody ołowiowej, elektrody z tlenku ołowiu(IV) (PbO2) oraz ok. 37% roztworu wodnego kwasu siarkowego(VI), spełniającego rolę elektrolitu.
    Ogniwo Bunsena (ogniwo cynkowo-węglowe) – ogniwo galwaniczne skonstruowane w 1841 roku przez Roberta Bunsena. Bunsen zastosował w nim ciekły depolaryzator.
    Anionjon o ładunku ujemnym. Anion to każde indywiduum chemiczne, które posiada nadmiar elektronów w stosunku do protonów. Podczas elektrolizy anion podąża on do elektrody dodatniej, zwanej anodą. Przeciwieństwem anionu jest jon dodatni czyli kation.
    Ogniwo galwaniczne – ogniwo, w którym źródłem prądu są reakcje chemiczne zachodzące między elektrodą a elektrolitem. Dwie elektrody zanurzone w elektrolicie (półogniwa) tworzą ogniwo galwaniczne. Różnica potencjałów elektrod gdy przez ogniwo nie płynie prąd jest równa sile elektromotorycznej ogniwa (SEM).
    Roztwór to nierozdzielająca się w długich okresach czasu mieszanina dwóch lub więcej związków chemicznych. Skład roztworów określa się przez podanie stężenia składników. W roztworach zwykle jeden ze związków chemicznych jest nazywany rozpuszczalnikiem, a drugi substancją rozpuszczaną. Który z dwóch związków uznać za rozpuszczalnik, jest właściwie kwestią umowną, wynikającą z praktyki i tradycji.
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.