|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Blisko 13 tys. zakażeń wirusem HIV i ponad 2,3 tys. zachorowań na AIDS wykryto w Polsce od początku epidemii w połowie lat 80. Szacuje się, że zakażeń jest co najmniej dwa razy więcej. 1 grudnia obchodzimy Światowy Dzień AIDS. Od 1985 r., ... Ostatnie posiedzenie Komisji Krajowej przebiegało w gorącej atmosferze. Członkowie najwyższego statutowego ciała „Solidarności” mieli poczucie, że polityka szukania kompromisu z władzami komunistycznymi nie sprawdza się... Piotr O... Prezentacja najnowszych technologii sieciowych wraz z przykładami zastosowania innowacji technologicznych w różnych projektach będą głównym tematem seminarium Cisco Student Day, które odbędzie się 15 grudnia na Politechnice Warszawskiej.Głównymi organizator... Choć z kalendarza Majów nie wynika, że za rok nastąpi koniec świata, to lęk przed tym, co ma nastąpić 21 grudnia 2012 r. świetnie wpisuje się w popularyzację kultury Majów - uważa dr Stanisław Iwaniszewski z Państwowego Muzeum Archeologicznego w Warszawie.W rozmow... Autor Bloga Roku 2010 Mateusz Biskup przybliża polską historię nie tylko Polakom rozsianym po świecie. Jak powiedział PAP, ze zdziwieniem zobaczył, że wpisy czytają też Szkoci, którzy z językiem polskim radzą sobie za pomocą komputerowych translatorów. Bl...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Ojciec PalladiuszCzy wiesz że...? Rosyjska misja prawosławna w Chinach - misja prowadzona przez Rosyjski Kościół Prawosławny w okresie między 1727 a 1955. Jej zadaniem było nawracanie ludności chińskiej na prawosławie, zapewnianie opieki duszpasterskiej Rosjanom żyjących na stale lub czasowo w Chinach, organizacja rosyjskojęzycznych placówek edukacyjnych, a pośrednio również wzmacnianie wpływów rosyjskich w tym kraju. W swojej działalności misja rywalizowała z podobnymi organizacjami prowadzonych przez Kościół łaciński oraz Kościoły protestanckie. Język rosyjski (русский язык, russkij jazyk; dawniej też język wielkoruski) – język należący do grupy oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania. 
 Piotr Iwanowicz Kafarow (ros. Пётр Иванович Кафаров), imię zakonne Palladiusz (ros. Палладий); ur. 17 września 1817, zm. 6 grudnia 1878 – rosyjski mnich prawosławny, misjonarz w Chinach i sinolog. Twórca rosyjskiej transkrypcji chińskiego na cyrylicę, zwanej systemem Palladiusza, a także autor Słownika chińsko-rosyjskiego (1888). Badał historię Chin, Mongolii, a także Mandżurów, Kitanów i innych plemion koczowniczych. Jako pierwszy sinolog na Zachodzie zainteresował się Tajną historią Mongołów, przez pewien czas był nawet uważany za odkrywcę tej księgi. Napisał kilka prac poświęconych buddyzmowi. Kalendarz juliański – do 1918 a w Grecji aż do 1923. Został zastąpiony przez kalendarz gregoriański, jednak niektóre kościoły wciąż jeszcze posługują się kalendarzem juliańskim.
Buddyzm (inna nazwa to: sanskr. Buddha Dharma; pāli. Buddha Dhamma – "Nauka Przebudzonego") – system filozoficzno-etyczny uznawany przez wielu ludzi za religię, rzadziej za psychologię. Założycielem i twórcą jego podstawowych założeń był żyjący od około 560 do 480 roku p.n.e. Siddhārtha Gautama (pāli. Siddhattha Gotama), syn księcia z rodu Śākyów, władcy jednego z państw-miast w północnych Indiach. Jako religia buddyzm zalicza się do religii dharmicznych oraz do religii nieteistycznych. Ukończył seminarium w Kazaniu i Petersburską Akademię Duchowną. Na misji w Pekinie przebywał w latach 1840-1849, potem kilka razy tam wracał. Zmarł w 1878 r. podczas powrotu z jednej z ekspedycji. Rosyjska transkrypcja sinologiczna, zwana także systemem Palladiusza (ros. транскрипционная система Палладия) – transkrypcja języka chińskiego za pomocą cyrylicy, używana w Rosji. W drugiej połowie XIX wieku podwaliny po nią położył archimandryta Palladiusz (Piotr Kafarow, 1817-1878), członek rosyjskiej misji w Pekinie i rosyjski sinolog, a także autor nieukończonego słownika chińsko-rosyjskiego, który ostatecznie ukazał się w 1889 roku. Rosyjska transkrypcja nosi jego imię. Oparta jest na niej także rosyjska transkrypcja języków koreańskiego i japońskiego.
Pojęcia Chiny używa się w odniesieniu do krainy historycznej, obejmując wówczas całokształt chińskiej historii i kultury (zobacz: historia Chin), lub w węższym znaczeniu, w odniesieniu do Chińskiej Republiki Ludowej. Przypisy
BibliografiaRosja, Federacja Rosyjska (. Rosja jest największym państwem na świecie według powierzchni, jej terytorium jest większe od kontynentu: Europy, Australii i Antarktydy. Pod względem liczby ludności zajmuje 9. miejsce (po Chinach, Indiach, USA, Indonezji, Brazylii, Pakistanie, Bangladeszu i Nigerii).
Prawosławie – doktryna ortodoksyjnego (gr. orthodoxos – prawdziwie, prawidłowo wierzący) Kościoła chrześcijańskiego – jednej z dwóch grup Kościołów, obok Kościoła katolickiego, powstałych w wyniku rozłamu w chrześcijaństwie z 1054 roku (tzw. schizmy wschodniej lub – co uznaje się za historycznie bardziej uzasadnione – schizmy wielkiej).
Czy wiesz że...? beta Sinologia (a. chinoznawstwo; nazwa wywodzi się od łacińskiej nazwy Chin - Sina) jest to dziedzina naukowa zajmująca się wszystkim, co dotyczy Chin: językami chińskimi, kulturą, historią, systemami religijnymi i filozoficznymi (jak np. buddyzm, konfucjanizm, czy taoizm), literaturą, a także gospodarką itd. Za europejskiego pioniera sinologii można uznać Marco Polo, a za pioniera polskiego - jezuitę o. Michała Boyma. Początki sinologii jako dziedziny naukowej datują się od czasów Matteo Ricciego, dzięki któremu jezuici założyli misję na cesarskim dworze Mingów w Pekinie. To wtedy powstały pierwsze szczegółowe, choć nie zawsze zgodne z prawdą, relacje nt. chińskiego języka, medycyny, obyczajów itd. To wtedy również utarła się zlatynizowana pisownia niektórych chińskich nazw i nazwisk, np. Konfucjusz (łac. confucius od chińs. Kongfuzi). Badaniem tych pionierskich czasów sinologii zajmuje się dziedzina zwana sinolatynistyką. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
