|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Ogłoszono konkurs "Rówieśnicy" dla uczniów szkół ponadpodstawowych. Nastolatkowie będą m.in. opisywać swoich rówieśników walczących niegdyś o niepodległość państwa lub biorących udział w niezależnej działalności kulturalnej w komunistyc... Prace opisujące historię młodych ludzi walczących o niepodległość, nie zgadzających się na narzuconą rzeczywistość lub biorących udział w niezależnej działalności kulturalnej w latach 1945-89 mogą wziąć udział w konkursie Muzeum Historii Pols... Ogólnopolskie Towarzystwo Ochrony Ptaków (OTOP) obchodzi dwudziestolecie swojego istnienia. Członkowie tej organizacji chronią dzikie ptaki i miejsca, w których one żyją. Jednym z największych osiągnięć OTOP było wskazanie w Polsce ostoi ptaków o... Polscy miłośnicy astronomii przyłączyli się do europejskiej kampanii, organizowanej przez włoskie obserwatorium Merate - 13 lutego mają zarejestrować tranzyt odkrytej niecałe 3 lata temu supermasywnej planety pozasłonecznej XO-3b.
Jest to jedna z pilotażowych a... Miłośnicy astronomii wydali kalendarz ze zdjęciami nieba. Z okazji Roku Heweliusza 2011 kalendarz zawiera dodatkowo reprodukcje wizerunków gwiazdozbiorów z atlasu Heweliusza. Kalendarz astrofotografii zawiera najlepsze zdjęcia obiektów astronomicznych wyk...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Okrężnica - anatomia Czy wiesz że...? Poprzecznica, okrężnica poprzeczna (łac. Colon transversum) - część okrężnicy, rozpoczynająca się przy prawym zagięciu wątrobowym (łac. Flexura coli dextra s. Hepatica), pod prawym płatem wątroby. Biegnie poprzez całą szerokość ciała w kierunku lewego zagięcia okrężnicy w pobliżu śledziony. Jest to najdłuższy i najbardziej ruchomy odcinek jelita grubego, którego długość wynosi około 45 cm. Zwisa on zawieszony w fałdzie otrzewnej (lub krezce). Jelito ślepe (łac. cecum, kątnica) - pierwszy odcinek jelita grubego. Jelito ślepe leży w prawej okolicy biodrowej. Jest ono od jelita cienkiego oddzielone tzw. zastawką krętniczo-kątniczą. Od jelita ślepego odchodzi wyrostek robaczkowy. Jelito ślepe przechodzi w okrężnicę wstępującą, która znowu pod wątrobą zagina się i biegnie mniej więcej poziomo w stronę lewą (na ilustracji w prawo) jako okrężnica poprzeczna; ta z kolei w lewym podżebrzu, pod śledzioną, znowu się zagina i biegnie w dół jako okrężnica zstępująca. Wreszcie przechodzi w esicę. Jest unaczynione przez tętnicę krętniczo-okrężniczą odchodzącą od tętnicy krezkowej górnej. 1. okrężnica wstępująca 2. okrężnica poprzeczna 3. okrężnica zstępująca 4. okrężnica esowata Okrężnica (łac. colon) to najdłuższa i największa część jelita grubego, dzieląca się na cztery części: Okrężnica wstępująca (colon ascendens) znajduje się po prawej stronie jamy brzusznej. Zaczyna się od jelita ślepego, biegnie pionowo do góry i, zaginając się pod prawym płatem wątroby tzw. zagięciem wątrobowym (flexura coli dextra, flexura coli hepatica), przechodzi w okrężnicę poprzeczną (colon transversum). Poprzecznica biegnie mniej więcej poziomo w stronę lewą, następnie w lewym podżebrzu, pod śledzioną, ostro się zagina tzw. zagięciem śledzionowym (flexura coli sinistra, flexura coli lienalis) i przechodzi w okrężnicę zstępującą (colon descendens). Zstępnica biegnie w dół i przechodzi w esicę (colon sigmoideum) w kształcie pionowej litery S. Esica przechodzi w odbytnicę (rectum). Zagięcie wątrobowe okrężnicy, zagięcie prawe okrężnicy, flexura coli dextra s. hepatica – fragment okrężnicy dzielący jej 2 części: wstępującą i poprzeczną. Pomiędzy nimi może wytwarzać się kąt, zwykle prosty lub rozwarty, aczkolwiek jego obecność nie jest regułą w każdym przypadku. Zgięcie wątrobowe i część poprzeczna nie są dodatkowo połączone w przeciwieństwie do części wstępującej, pomiędzy którą i zgięciem prawym występuje luźna tkanka łączna.
Okrężnica zstępująca, zstępnica (łac. colon descendens) - część okrężnicy rozciągająca się od lewego zagięcia śledzionowego (łac. flexura coli sinistra s. lienalis) w dół do brzegu miednicy, gdzie rozpoczyna się okrężnica esowata tzw. esica (łac. colon sigmoideum). Charakterystyczną cechą okrężnicy są: Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii. Zagięcie śledzionowe okrężnicy, zgięcie lewe okrężnicy, flexura coli sinistra s. lienalis – fragment okrężnicy oddzielający jej część poprzeczną i zstępującą.
Odbytnica (rectum z łac. rectum intestinum, jelito proste, prostnica, kiszka stolcowa) – końcowa część jelita grubego kręgowców; w niej gromadzi się kał przed jego wydaleniem przez odbyt. U większości kręgowców odbytnica tworzy tzw. kloakę, do której odprowadzany jest zarówno kał, jak mocz i gamety. U ssaków łożyskowych odbytnica jest oddzielona od ujścia układu moczowego i rozrodczego, w związku z czym gromadzi się w niej jedynie kał.
Czy wiesz że...? beta Esica, okrężnica esowata (łac. sigmoideum) - część jelita grubego. Nazwa tego odcinka okrężnicy pochodzi od jej kształtu, przypominającego literę "S". Jest skierowana początkowo łukiem wypukłym ku stronie prawej, a następnie zakręca w dół przechodząc w odbytnicę. Esica ma czasem długą krezkę i ulega skrętowi. Skręt esicy jest jedną z postaci niedrożności jelit i jako taki może stanowić stan zagrożenia życia. Niedrożność jelit ze skręcenia (popularnie nazywana "skrętem kiszek", łac. ileus) polega na skręceniu się jelita dookoła osi długiej, powodującym jego zatkanie i dodatkowo uciśnięcie naczyń krwionośnych, co grozi niedokrwieniem, a następnie martwicą części jelita.
Wstępnica, okrężnica wstępująca (łac. Colon ascendens) - jest to część okrężnicy, która obejmuje obszar od zastawki krętniczo-kątniczej (łac. Plicae semilunares) do prawego zagięcia wątrobowego (łac. Flexura coli dextra s. Hepatica), gdzie okrężnica wstępująca przechodzi w okrężnicę poprzeczną. Okrężnica wstępująca ma około 12 cm długości i leży przy tylnej ścianie brzucha. Od przodu i z boków otacza ją otrzewna.
Jelito grube (łac. intestinum crassum) – końcowy odcinek jelita kręgowców łączący jelito cienkie z odbytem. W jelicie grubym odbywa się końcowy proces formowania kału. Błona śluzowa jelita grubego nie tworzy kosmków jelitowych. Jest również silnie pofałdowana, co zwiększa jego powierzchnię. W jelicie grubym zachodzi końcowy etap wchłaniania wody, elektrolitów i soli mineralnych z resztek pokarmowych. Występują tutaj także bakterie symbiotyczne, produkujące witaminę K, oraz niektóre witaminy z grupy B.
Wątroba (grec. ήπαρ hepar, łac. iecur) – wielofunkcyjny gruczoł obecny u wszystkich kręgowców, a także o u niektórych innych zwierząt. Stanowi część układu pokarmowego położony wewnątrzotrzewnowo. U większości zwierząt dzieli się na dwa płaty. U człowieka jej masa wynosi ok. 1500–1700 g u dorosłego mężczyzny, a u kobiety 1300–1500 g. Masa przyżyciowa jest o 500–800 g wyższa, ze względu na zawartą w niej krew.
Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |