|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Po raz pierwszy astronomowie odkryli molekuły nadtlenku wodoru w przestrzeni międzygwiazdowej. Nowe informacje zaprezentowane w czasopiśmie Astronomy & Astrophysics mogą pomóc naukowcom rzucić nowe światło na powiązanie chemiczne między wodą a tlen... Niemieccy naukowcy od kilku lat badają głębiny Atlantyku, ale takiego odkrycia na pewno się nie spodziewali.
Na głębokości 3 tysięcy metrów natrafili na obszar wody o niezwykłych właściwościach jej temperatura wynosiła pona... Trudno przecenić znaczenie dla zdrowia odpowiedniego spożycia wody - mówili uczestnicy konferencji prasowej "Od kropelki do butelki. Dlaczego warto pić wodę butelkowaną?". Jak wynika z marcowych badań TNS OB... W dniach 5 - 7 grudnia 2011 r. w Las Vegas, USA, odbędzie się międzynarodowa konferencja nt. wody i społeczeństwa.
Względna obfitość wody doprowadziła do zaniedbań w przeszłości. Podczas gdy nauka przygląda się obecnie wielu różnym za... Woda, która nie zamarza w temperaturze -60 stopni Celsjusza i wrze w 160 stopniach, a do tego może rozpuścić w sobie nawet olej - unikalną metodę wytwarzania wody o takich właściwościach udało się wypracować prof. Wiesławowi Strękowi i Zdzisła...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 OksydazyCzy wiesz że...? Mononukleotyd flawinowy (FMN) – organiczny związek chemiczny, ester kwasu fosforowego i ryboflawiny. W organizmie wytwarzany z witaminy B2 (ryboflawiny), stanowi grupę prostetyczną niektórych oksydaz (np. oksydazy L-aminokwasowej), zwykle mocno (ale nie kowalencyjnie) związana z apoenzymem. Wodór (H, łac. hydrogenium) – pierwiastek chemiczny, niemetal z bloku s układu okresowego. Jest to najprostszy możliwy pierwiastek o liczbie atomowej 1, składający się z jednego protonu i jednego elektronu. Oksydazy - enzymy katalizujące przenoszenie wodoru na tlen w wyniku czego powstaje woda lub nadtlenek wodoru. Oksydaza cytochromu c (też oksydaza cytochromowa, kompleks IV łańcucha oddechowego) – to duży transbłonowy kompleks białkowy błony wewnętrznej mitochondrium oraz bakterii. Jest to ostatnie białko łańcucha oddechowego (IV). Odbiera elektrony (utlenia) z cytochromów c i przenosi je na cząsteczkę tlenu, redukując go, wskutek czego po przyłączeniu jonów H+ powstaje cząsteczka wody. Podczas tego procesu, przenosi także przez błonę cztery jony H+, wspomagając powstawanie potencjału chemiosmotycznego..
Enzymy – wielkocząsteczkowe, w większości białkowe katalizatory przyspieszające specyficzne reakcje chemiczne poprzez obniżenie ich energii aktywacji. Wyróżnia się: Katalaza (EC 1.11.1.6) – enzym z grupy oksydoreduktaz katalizujący proces rozkładu nadtlenku wodoru do wody i tlenu. Otrzymana po raz pierwszy w postaci krystalicznej w 1937 roku przez J.B. Sumnera. Znaczne jej ilości występują w komórkach zwierzęcych np. w wątrobie, nerce, leukocytach i erytrocytach (krwinkach czerwonych), w bakteriach tlenowych oraz w peroksysomach komórek roślinnych fotosyntezujących. Jest dobrym enzymem markerowym dla peroksysomów. Jest bardzo aktywnym enzymem, którego grupę prostetyczną stanowi hemina.
Dinukleotyd flawinoadeninowy, FAD – organiczny związek chemiczny złożony z mononukleotydu flawinowego (FMN) (pochodnej ryboflawiny) i kwasu adenozynomonofosforowego (AMP), koenzym oksydoreduktaz, pełniący funkcję przenośnika elektronów i protonów (kationów wodorowych). Przenosi dwa protony i dwa elektrony, w efekcie czego utleniona forma FAD przechodzi odwracalnie w formę zredukowaną FADH2. Monoaminooksydaza (oksydaza monoaminowa, MAO z ang. monoamine oxidase) - (EC 1.4.3.4) enzym występujący w wielu tkankach ustroju zlokalizowany w cytozolu. Obecnie wyróżnia się dwa izoenzymy:
Nadtlenek wodoru (H2O2) – nieorganiczny związek chemiczny z grupy nadtlenków, otrzymany po raz pierwszy przez Louisa Thénarda w 1818 przez zakwaszenie roztworu nadtlenku baru kwasem azotowym(V). Stosowany jest jako utleniacz paliwa rakietowego („T-Stoff”: 80% nadtlenek wodoru), środek odkażający (w formie wody utlenionej) oraz silny utleniacz w wielu reakcjach chemicznych. Jego najnowsza nazwa systematyczna według IUPAC to dioksydan.
Czy wiesz że...? beta Woda, tlenek wodoru (nazwa systematyczna IUPAC: oksydan) – związek chemiczny o wzorze H2O, występujący w warunkach standardowych w stanie ciekłym. W stanie gazowym wodę określa się mianem pary wodnej, a w stałym stanie skupienia – lodem. Słowo woda jako nazwa związku chemicznego może się odnosić do każdego stanu skupienia. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
