Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Nie żyje wybitny karnista prof. Andrzej Marek
W wieku 71 lat zmarł wybitny karnista, kierownik Katedry Prawa Karnego i Kryminologii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu prof. Andrzej Marek. Był m.in. członkiem komisji zajmujących się reformą i kodyfikacją prawa karnego. Andrzej...
 
Marek Cygan: algorytmika może być bliska sprawom rynku
Modelowanie zagadnień, które często pojawiają się przy optymalizacji kosztów ponoszonych przez przedsiębiorstwa, mogą ułatwić badania Marka Cygana z Wydziału Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego. Jego analizy obejmują podstawowe...
 
Kandydat w konkursie Popularyzator Nauki 2010 - dr n.med. Marek Jurgowiak
Opowiada o fenomenie życia, o zdrowiu, starzeniu się, o substancjach, które pomagają utrzymać dobrą kondycję i o takich, które są nadzwyczaj szkodliwe. Pisze artykuły i podręczniki. Od wielu lat popularyzuje nauki biomedyczne na Toruńskim Festiwalu Nauki i Sztuki i współor...
 
Kandydat w Konkursie Popularyzator Nauki 2011 - Marek Nowicki
Przełomowe operacje, nowe materiały i narzędzia stosowane w medycynie - to tematy, które często przybliża swoim widzom w Faktach TVN redaktor Marek Nowicki. Od 1998 roku jest tam reporterem medycznym. Przygotował kilka tysięcy materiałów, z których ogromna częś...
 
Prof. dr hab. Tadeusz Marek Krygowski - laureat "polskiego Nobla" 2010
Prof. dr hab. Tadeusz Marek Krygowski z Wydziału Chemii Uniwersytetu Warszawskiego jest laureatem Nagrody Fundacji na rzecz Nauki Polskiej (FNP) w 2010 r. w obszarze nauk ścisłych. FNP doceniła go za stworzenie metody ilościowego określania aromatyczności związków organ...

Reklama:


Oktawian August

To hasło encyklopedii posiada podstrony: [1][2] 3

Czy wiesz że...?
Legion albo legia (łac. legio) - podstawowa i największa jednostka taktyczna armii rzymskiej złożona przede wszystkim z ciężkozbrojnej piechoty. Odpowiednik współczesnej dywizji. W pierwszych trzech wiekach imperium armia rzymska liczyła od 25 do 34 legionów. W wyprawach legionów uczestniczyli również kamieniarze, cieśle, inżynierowie i inni rzemieślnicy.

Flamen – kapłan w starożytnym Rzymie, służący jednemu bogu. Kolegium flaminów składało się z 15 kapłanów. Najwyższy rangą był flamen Jowisza, zwany flamen Dialis. Dwaj kolejni to flamen Marsa flamen Martialis i Kwiryna flamen Quirinalis. Pozostali służyli mniejszym bogom i boginiom jak: Wulkan, Flora, Pomona.
Zobacz też
  • Gajusz Mariusz
  • Cesarstwo rzymskie
  • Przypisy

    1. Swetoniusz, Żywoty, s.73-74.
    2. Swetoniusz, Żywoty, s.75.
    3. A. Krawczuk, Kronika, s.167.
    4. A. Krawczuk, Kronika, s.168.
    5. J. Wolski, Historia, s.427.
    6. A. Krawczuk, Kronika, s.170.
    7. A. Krawczuk, Kronika, s.171.
    8. A. Krawczuk, Kronika, s.172.
    9. A. Krawczuk, Kronika, s.173.
    10. J. Wolski, Historia, s.436-437.
    11. J. Wolski, Historia, s.442-443.
    12. Tina Wnukowska, Divus Augustus, Diva Augusta... Rzecz o portrecie rzymskim przełomu er, "Histmag.org", 23.07.2008.
    13. Czesław Jędraszko: Łacina na co dzień. Warszawa: ”Nasza Księgarnia”, 1988, s. 10. ISBN 8310077319. .
    14. A. Krawczuk, Kronika, s.186.
    15. Swetoniusz, Żywoty, s.131.

    Bibliografia

    Źródła

  • Lucjusz Anneusz Florus: Zarys dziejów rzymskich. Ignacy Lewandowski (wstęp). Wrocław: 2006. ISBN 83-04-04888-4. 
  • Gajus Swetoniusz Trankwillus: Żywoty cezarów: Boski August. Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1987. ISBN 83-04-01648-6. 
  • Opracowania

  • Klaus Bringmann: Historia Republiki Rzymskiej: Od początków do czasów Augusta. 2010. ISBN 978-83-7177-700-4. 
  • Maria Jaczynowska: Studia z dziejów antycznego Rzymu. Uniwersytet Mikołaja Kopernika. ISBN 83-231-1518-4. 
  • Maria Jaczynowska, Marcin Pawlak: Starożytny Rzym. TRIO, 2011. ISBN 978-83-743-6264-1. 
  • Maria Jaczynowska, Danuta Musiał, Marek Stępień: Historia Starożytna. TRIO, 2010. ISBN 978-83-743-6221-4. 
  • Aleksander Krawczuk: Cesarz August. Wrocław: 1973. 
  • Aleksander Krawczuk: Kronika starożytnego Rzymu. Warszawa: Iskry, 1986. ISBN 83-207-1432-X. 
  • Pat Southern: Oktawian August. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 2003. ISBN 83-06-02912-7. 
  • Colin Wells: Cesarstwo rzymskie. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2005. 
  • Józef Wolski: Historia powszechna: Starożytność. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1971. 
  • Linki zewnętrzne

  • Res gestae divi Augusti
  • De Imperatoribus Romanis
  • galeria zdjęć
  • Krystyna Wiśniewska, Bezwzględność Oktawiana Augusta w walce o władzę

  • Germania – nazwa nadana przez starożytnych Rzymian ziemiom na wschód od Renu i na północ od górnego i środkowego Dunaju. Obszary te były zamieszkane przez Germanów a także inne ludy, między innymi Słowian.
    Fulwia (Fulvia), (zm. 40 p.n.e.) rzymska matrona wyróżniająca się ambicjami i aktywnością polityczną w okresie, gdy zgodnie z tradycyjną rzymską moralnością kobiety nie brały udziału w życiu publicznym. Córka Marka Fulwiusza Bambalio i Sempronii, córki Gajusza Grakchusa. Po śmierci słynnych trybunów ludowych braci Tyberiusza i Gajusza Grakchów została dziedziczką majątku Grakchów, co uczyniło z niej bardzo bogatą kobietę.



    przejdź do podstrony: [1][2] 3





    Czy wiesz że...? beta

    Corona civica – Jedno z najwyższych odznaczeń starożytnego Rzymu. Był to wieniec z liści dębowych. Otrzymywał go ten, kto w czasie bitwy ocalił życie obywatelowi Rzymu.
    Gajusz Korneliusz Gallus (Gaius Cornelius Gallus; Forum Livii, dzisiaj Forlì, 69-26p.n.e.) - przyjaciel Oktawiana Augusta, dowódca legionów z Cyrenajki, poeta.
    Galacja (gr. Galatike, łac. Gallograecia) – w starożytności kraina w centralnej Azji Mniejszej, położona wokół dzisiejszej Ankary, nazwana tak przez Rzymian od nazwy Galatów przybyłych w ten rejon w III w. p.n.e. Przybyłymi był odłam celtyckiej armii Brennusa, która splądrowała w roku 279 p.n.e. Macedonię, Tesalię i Epir. Po klęsce zadanej Celtom w bitwie pod Lizymachią przez Antygona Gonatasa część wojowników z rodzinami (ok. 20 tys. ludzi) przeprawiła się do Azji Mniejszej. W 275 r. p.n.e. Antioch I Soter w wyniku zwycięskiej bitwy zepchnął Galatów na tereny, na których powstanie Galacja.
    Sycylia (wł. Sicilia) – największa wyspa na Morzu Śródziemnym (25 710 km²), leżąca na południowy zachód od Półwyspu Apenińskiego, od którego oddziela ją wąska Cieśnina Mesyńska. Wyspę zamieszkuje około 5 milionów mieszkańców.
    Princeps senatus (pol. pierwszy w senacie, najznakomitszy senator), w starożytnym Rzymie tytuł nadawany senatorowi, którego cenzorowie jako pierwszego umieścili na liście członków senatu. Tytuł nadawano na pięć lat, oprócz prestiżu dawał wymierne korzyści – uhonorowany w ten sposób senator rozpoczynał dyskusję nad złożonymi wnioskami, co mogło znacząco wpłynąć na jej przebieg.
    Plebejusze (łac. plebs - lud) – w starożytnym Rzymie warstwa społeczna, prawdopodobnie wywodząca się od ludów pobliskich, podbitych terenów lub osiedlających się w Rzymie.
    Pretorianie (łac. praetoriani, Praetoriae Cohortes) – kohorty pretoriańskie. Nazwa oddziałów pochodzi od słowa „praetorium”, oznaczającego namiot dowódcy w obozie .
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.