Oleg Makarow - Polski Serwis Naukowy

Oleg Grigorjewicz Makarow ros. Олег Григорьевич Макаров (ur. 6 stycznia 1933 w mieście Udomla, obwód kalininski (ZSRR); zm. 28 maja 2003 w Moskwie), inżynier-mechanik, kosmonauta radziecki, Lotnik Kosmonauta ZSRR.

Wykształcenie

1951 – ukończył szkołę średnią w mieście Rowno,

1957 – został absolwentem Wyższej Szkoły Technicznej im. N. E. Baumana i otrzymał tytuł magistra inżyniera mechanika. Po studiach rozpoczął pracę w biurze konstrukcyjnym Siergieja Korolowa (OKB-1). Brał udział w pracach nad konstruowaniem załogowych statków kosmicznych serii Wostok i Woschod.

1961 – 1962 – uczestniczył w pracach nad statkiem kosmicznym typu Sojuz.

1964 – 1965 – kierował grupą inżynierów projektujących systemy i wyposażenie do statku księżycowego oznaczanego jako 7K-ŁOK (7К-ЛОК).

kwiecień 1966 – był szefem działu projektowego pracującego nad statkiem księżycowym 7K-Ł1 (7К-Л1)

1980 – w obronił pracę doktorską.

Kariera kosmonauty

1962 – 1963 – przechodził wstępne szkolenie jako jeden z potencjalnych cywilnych kandydatów (wszyscy byli z wykształcenia inżynierami) na kosmonautę Biura Konstrukcyjnego Korolowa OKB-1 (ОКБ-1).

1964 – był jednym z 14 kandydatów starających się o udział w charakterze kosmonauty-badacza w locie kosmicznym trzymiejscowego statku Woschod 1. Do lotu nie dopuściła go komisja medyczna.

1965 - razem z 11 innymi inżynierami OKB-1 (obecnie biuro konstrukcyjne „Energia”) przeszedł, w ramach kwalifikacji do grupy kosmonautów, wszystkie etapy badań w Instytucie Problemów Medyczno – Biologicznych.

23 maja 1966 – został wybrany do grupy kosmonautów - inżynierów biura konstrukcyjnego „Energia”.

1967 – styczeń 1970 – uczestniczył w przygotowaniach do radzieckiego lotu kosmicznego na Księżyc. Początkowo w ramach programu lotu wokół księżyca na statku kosmicznym 7K-Ł1 jako drugi pilot w załodze z Aleksiejem Leonowem. Później również w załodze z Aleksiejem Leonowem a od czerwca 1968 z Walerijem Bykowskim szkolił się do lotu w ramach programu N1-Ł1 (jako pilot orbitalnego statku księżycowego).

marzec 1970 – październik 1971 – przygotowywał się do lotu na pokładzie statku kosmicznego Sojuz w ramach programu Kontakt (lot na orbicie okołoziemskiej i wypróbowanie systemu dokowania dwóch statków kosmicznych misja w ramach programu księżycowego). Początkowo jego partnerem w załodze był Gieorgij Dobrowolski a od 1970 Wasilij Łazariew. Do lotu jednak nie doszło z uwagi na przerwanie programu.

październik 1971 – lipiec 1972 – przygotowywał się do lotu w charakterze inżyniera pokładowego w ekipie dublerów pierwszej załogowej wyprawy na DOS-2 (długotrwała stacja orbitalna) oraz podstawowej załodze drugiej misji załogowej na tę stację (wraz z Wasilijem Łazariewem). Loty zostały jednak odwołane z powodu awarii rakiety nośnej Proton podczas startu stacji na orbitę w dniu 29 lipca 1972.

sierpień – wrzesień 1972 – wspólnie z Wasilijem Łazariewem przygotowywał się do doświadczalnego autonomicznego lotu na zmodyfikowanym statku Sojuz. Obaj byli dublerami pierwszej załogi. Lot został jednak odwołany.

październik 1972 – kwiecień 1973 – ponownie z Wasilijem Łazariewem przygotowywał się do lotu na DOS 3 (Salut). Byli dublerami pierwszej załogi jaka miała udać się na stację oraz członkami drugiej podstawowej załogi. Loty zostały odwołane, ponieważ na orbicie stacja Salut uległa awarii, która uniemożliwiła realizację misji załogowych (oficjalnie obiekt otrzymał nazwę Kosmos 557).

lipiec 1973 – został inżynierem pokładowym podstawowej załogi eksperymentalnego lotu zmodyfikowanego statku kosmicznego Sojuz 12.

27 – 28 września 1973 – uczestniczył w locie statku kosmicznego Sojuz 12.

1973 – 1974 - przygotowywał się do lotu na stacji orbitalnej Salut 4 w charakterze inżyniera pokładowego. Razem z Wasilijem Łazariewem stanowili załogę dublerów dla pierwszej stałej misji na tę stację oraz podstawową załogę drugiej stałej wyprawy.

10 stycznia 1975 – był dublerem Georgija Grieczki – inżyniera pokładowego Sojuza 17, pierwszej stałej załogi stacji orbitalnej Salut 4. Później przygotowywał się do lotu w podstawowej załodze statku Sojuz 18 razem w Wasilijem Łazariewem.

5 kwietnia 1975 – podczas startu rakiety nośnej z kapsułą Sojuza 18 (lot oznaczono później jako Sojuz 18-1) awarii uległ drugi stopień rakiety nośnej. Statek kosmiczny w związku z tym nie osiągnął zaplanowanej orbity i Wasilij Łazariew oraz Oleg Makarow po trajektorii balistycznej powrócili na Ziemię.

1977 – jeszcze raz z Wasilijem Łazariewem był w jednej z załóg, które przygotowywały się do krótkotrwałego lotu na stację orbitalną Salut 6. Po nieudanym misji statku Sojuz 25 wszystkie przygotowywane wcześniej załogi zostały rozformowane.

jesień 1977 – razem z Władimirem Dżanibekowem rozpoczął przygotowania do pierwszego krótkotrwałego lotu załogowego (ЭП-1) na stację Salut 6.

10 – 16 stycznia 1978 uczestniczył w locie kosmicznym statku Sojuz 27.

jesień 1978 – lato 1979 – wspólnie z Leonidem Kizimem, w załodze dublerów, przygotowywał się do eksperymentalnego lotu na nowym typie statku kosmicznego – Sojuzie T. Ostatecznie po kolejnej zmianie programu lotów statek poleciał w kosmos w wariancie bezzałogowym.

5 czerwca 1980 – razem z Leonidem Kizimem był w załodze dublerów podczas startu do lotu statku Sojuz T-2

czerwiec – listopad 1980 – wyznaczono go do podstawowego składu misji Sojuza T-3. Rzaem z nim w załodze znaleźli się: Leonid Kizim oraz Konstantin Fieoktistow (w październiki 1980 zastąpiony został przez Giennadija Striekałowa).

27 listopada – 10 grudnia 1980 – uczestniczył w locie kosmicznym Sojuza T-3, której zadaniem było przeprowadzenie remontu stacji orbitalnej Salut 6.

7 kwietnia 1986 – opuścił oddział kosmonautów.

Woschod 1 (ros. Восход 1) – radziecki załogowy lot kosmiczny; pierwszy w historii wieloosobowy lot kosmiczny; pierwsze w historii miękkie lądowanie powrotnej kapsuły załogowej; pierwszy lot kosmiczny bez skafandrów; ustanowił ówczesny rekord wysokości lotu załogowego (336 km); pierwszy lot w ramach programu Woschod. Załogę stanowiło trzech Rosjan: Władimir Komarow, Konstantin Fieoktistow i Boris Jegorow. Załoga leciała bez skafandrów z powodu braku miejsca na systemy podtrzymywania życia. W czasie lotu kosmonauci mieli objawy choroby lokomocyjnej.
Aleksiej Archipowicz Leonow, ros. Алексей Архипович Леонов (ur. 30 maja 1934 w Listwiance) – radziecki kosmonauta, generał-major pilot, dwukrotny Bohater Związku Radzieckiego (1965, 1975).

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)