Open Mobile Alliance - Polski Serwis Naukowy

OMA (Open Mobile Alliance) jest Organizacją z celem tworzenia jednolitych standardów w zakresie serwisów internetowych dla telefonów komórkowych. Organizacja ta powstała w czerwcu 2002 roku przez połączenie paru dotychczas niezależnych organizacji. M.in.:

WAP Forum

SyncML

Wireless Village

OMA posiada ponad 300 członków: Operatorzy sieci komórkowych, Providerzy serwisów i Producenci. Siedzibą tej organizacji jest La Jolla w Kalifornii (USA).

Wireless Application Protocol (WAP) - zbiór otwartych, międzynarodowych standardów definiujących protokół aplikacji bezprzewodowych. Rozwijaniem protokołu zajmuje się organizacja WAP Forum, będąca obecnie częścią Open Mobile Alliance (OMA). Wersja 1.0 protokołu powstała w 1998, 1.1 w 1999, a 2.0 w 2001 roku.

3rd Generation Partnership Project (3GPP) - wspólny projekt kilku organizacji standaryzacyjnych mający na celu rozwój systemów telefonii komórkowej trzeciej generacji 3G.

Niektóre ważniejsze standardy stworzone przez OMA lub poprzedników:

WAP (częściowo przy współpracy z W3C)

MMS (przy współpracy z 3GPP)

SyncML

PoC

Device Management

Secure User Plane Location (SUPL)

Weblink

www.openmobilealliance.org

OMA DRM

Przez długi czas urządzenia takie jak telefony komórkowe, borykały się z problemem braku standardów dotyczących używanych mechanizmów. Każdy producent używał własnych rozwiązań. W celu zażegnania tego problemu została powołana organizacja, nazwana Open Mobile Alliance. Podstawowa działalnością OMA jest tworzenie nowych standardów, które mogą być wykorzystywane przez producentów urządzeń mobilnych w celu zapewnienia kompatybilności. W ramach prac OMA został stworzony specjalny standard DRM, nazwany OMA DRM.

Push-to-Talk over Cellular (PoC) to standard umożliwiający szybką komunikację w grupach w sieciach komórkowych. Od strony funkcjonalnej zasada działania jest podobna do radiotelefonu (pot. krótkofalówki). Usługa PoC umożliwia użytkownikom sieci komórkowych wysłanie wiadomości głosowej do jednego lub więcej użytkowników sieci komórkowej za pomocą jednego przycisku.

Kalifornia (ang. California) – najludniejszy, najbogatszy oraz trzeci co do wielkości (po Alasce i Teksasie) stan USA. Położony na zachodnim wybrzeżu USA, nad Oceanem Spokojnym. Na północy graniczy ze stanem Oregon, na wschodzie ze stanem Nevada, na południowym wschodzie z Arizoną, a na południu z meksykańskim stanem Baja California. Cztery największe miasta stanu to: Los Angeles, San Francisco, San Diego i San José. W Kalifornii znajduje się aż osiem z pięćdziesięciu największych miast USA. Stan znany jest ze zróżnicowanego środowiska przyrodniczego i klimatu, a także z powodu wielorasowego i wielokulturowego społeczeństwa.

Mechanizm OMA DRM umożliwia bezpieczne rozsyłanie materiałów multimedialnych na urządzenia mobilne. Jego funkcjonalność pozwala m.in. na przenoszenie materiału danego użytkownika między różnymi urządzeniami zdolnymi do odtworzenia zaszyfrowanych danych. Mechanizm oddzielenia licencji od samego zaszyfrowanego pliku daje możliwość rozsyłania materiału, a dopiero potem zakupienie licencji. Z kolei strumieniowanie (dostępne dopiero w wersji 2.0 w niewielu modelach telefonów) pozwala na bezpieczne odtwarzanie materiałów w czasie rzeczywistym. Funkcjonalność ta jest bardzo przydatna podczas oglądania na telefonie wydarzeń na żywo. Wśród standardów OMA wyróżniamy następujące mechanizmy:

Multimedia Messaging Service (MMS) – rozszerzenie funkcji SMS i EMS o możliwość przesyłania multimediów takich jak grafika, animacje, wideoklipy, dźwięki itp. Pierwotnie MMS zaplanowany został jako usługa dla telefonii trzeciej generacji (UMTS), której jednak wprowadzenie było odwlekane w czasie, więc producenci wprowadzili tę opcję już wcześniej (określana jest jako technologia 2,5G). Obecnie prawie każdy nowy telefon posiada funkcję MMS.

1. Forward Lock — uniemożliwienie nieautoryzowanego przenoszenia materiałów między urządzeniami. Główne założenie to zablokowanie możliwości przenoszenia materiałów drogą peer-to-peer. Urządzenie jest w stanie odtwarzać, jednak nie może przekazywać materiału dalej.

2. Combined Delivery — kontrolowanie użytkowania poszczególnych materiałów. Mechanizm uwzględniający wszystkie rodzaje sprzedaży danego materiału (na przykład preview, time-based license, usage-based license). Licencja wraz z materiałem jest dostarczana w jednym pliku.

3. Separate Delivery — funkcjonalność, dzięki której możliwe jest dostarczanie osobno zaszyfrowanego materiału, a dopiero następnej kolejności licencji na użytkowanie. W celu pobrania licencji użytkownik łączy się z portalem oferującym dane materiały. Adres portalu jest zapisywany w momencie szyfrowania. Funkcjonalność ta nie jest dostępna w wielu telefonach.

Wersja OMA DRM rozszerzona do wersji 2.0 wprowadziła dodatkowe możliwości:

1. Wyższy poziom bezpieczeństwa — uzyskany poprzez wiązanie praw do materiału z konkretnym użytkownikiem;

2. Strumieniowanie zabezpieczonych plików;

3. możliwość przenoszenia zabezpieczonego materiału na inne urządzenia zdolne do bezpiecznego odtwarzania;

4. możliwość rozsyłania materiałów drogą peer-to-peer w formie zabezpieczonej.