Polska tradycja operowa – pojęcie podlegające wielu definicjom, ponieważ można ją uznać za tradycję wystawiania oper w Polsce, bądź za tradycję tworzenia oper w języku polskim przez polskich kompozytorów, lub librecistów. Tak zwaną operę polską można zdefiniować jako operę dotyczącą Polski, polskiego kompozytora (tak mówi się o Ubu Rex Krzysztofa Pendereckiego), lub jako operę w języku polskim, bądź też polski gmach, w którym odbywają się przedstawienia operowe.

Falstaff – komediowa opera liryczna w trzech aktach. Libretto według "Wesołych kumoszek z Windsoru" i "Henryka IV" Williama Szekspira napisał Arrigo Boito, a muzykę skomponował Giuseppe Verdi.

Antonio Lucio Vivaldi zwany Il Prete Rosso, co po polsku znaczy "Rudy Ksiądz" (ur. 4 marca 1678 w Wenecji, zm. 28 lipca 1741 w Wiedniu) – włoski skrzypek i kompozytor.

Wirtuoz (wł. virtuoso z łac. virtus - umiejętność, doskonałość) - wybitny instrumentalista, mistrz danego instrumentu. Muzyk zdolny pokonać najbardziej skomplikowane problemy techniczne. Wirtuozeria może się łączyć z pogłębioną interpretacją, często jednak stanowi cel sam w sobie. We współczesnej kulturze muzycznej począwszy od XIX wieku, umacnia się przeświadczenie o prymacie interpretacji artystów nad wirtuozerią. Charakteryzuje się doskonałym słuchem i wyczuciem rytmu.

Opera, gmach opery, teatr operowy – budynek przeznaczony do wystawiania w nim widowisk muzycznych z towarzyszeniem orkiestry, a w szczególności spektakli operowych i baletowych. Ze względu na charakter wystawianych dzieł posiada zazwyczaj bardziej uroczystą i dostojną architekturę oraz wystrój wnętrz w porównaniu do teatrów operetkowych i musicalowych. Spośród tych trzech rodzajów budynków teatr operowy posiada największy orkiestron (miejsce dla grającej orkiestry) i jest on najniżej położony w stosunku do powierzchni sceny, za to stanowisko dyrygenta jest w nim najbardziej wyeksponowane. Zazwyczaj posiada również największe bezpośrednie zaplecze sceniczne z kieszeniami bocznymi, tylną, górną oraz zapadnią zdolnymi pomieścić dekoracje wielkości sceny głównej. Posiada również bardzo rozwiniętą widownię z amfiteatrem wydzielonym z części parterowej oraz piętrami balkonów ustawionych w linii pionowej. Posiada również najbardziej rozbudowane zaplecze dla artystów oraz wszystkich pozostałych pracowników współtworzących spektakle z rozbudowanymi pracowniami stolarskimi, malarskimi, szewskimi, krawieckimi, perukarskimi itd., co jest spowodowane tym, że w teatrach operowych często są wystawiane dzieła z repertuaru klasycznego, które wymagają bardzo rozbudowanej scenografii, jak również bogatych kostiumów z danych epok.

Thomas Augustine Arne (ur. 12 marca 1710 w Londynie, zm. 5 marca 1778 tamże) – kompozytor angielski, autor sonat, kantat, oper i masek (masque). Konkurent muzyczny Händla.

Wolny strzelec (Der Freischütz) – opera w trzech aktach skomponowana przez Carla von Webera do libretta napisanego przez Friedricha Kinda. Jej prapremiera odbyła się 18 czerwca 1821 w Berlinie. Opera odniosła ogromny sukces. Niemiecka publiczność wręcz ostentacyjnie oklaskiwała dzieło bardzo różniące się od opery włoskiej, jaką popierano wówczas na pruskim dworze, faworyzując Gaspare Spontiniego. Datę premiery Wolnego strzelca uważa się niekiedy za początek niemieckiego romantyzmu w muzyce, a na pewno - w muzyce operowej.