|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Wyniki nowych badań przeprowadzonych na brytyjskim Uniwersytecie Bristolskim wskazują, że psy, które mają pozytywne spojrzenie na życie lepiej sobie radzą pozostawione w samotności niż te o bardziej pesymistycznym nastawieniu. Odkrycia opublikowano w cz... Poznańscy i warszawscy naukowcy szukali w Darłowie (Zachodniopomorskie) pozostałości klasztoru i kościoła zakonu kartuzów. Wyniki badań powinny być znane jeszcze w kwietniu - poinformował PAP historyk dr Rafał Witkowski z Uniwersytetu im. Mickiewicz... Cieplejsza aura utrudnia doroczne liczenie największego w kraju stada żubrów w Puszczy Białowieskiej. Wzrost temperatury i deszcze sprawiły, że zniknął śnieg umożliwiający tropienie zwierząt, a część żubrów nie pojawia się w miejscach stałego dokarmiania. ... W głowie mamy kilka komputerów, a nie jeden - w ten sposób teorię inteligencji wielorakich tłumaczył w czwartek w Kielcach nauczycielom jej twórca prof. Howard Gardner z Uniwersytetu Harvarda. Według niego mamy kilka inteligencji.Psycholog przyjechał do Pols... Testy na zwierzętach od dawna są kością niezgody wśród wielu grup, m.in. przedsiębiorców, instytucji naukowych i ustawodawców. Toczy się wielostronna debata na temat ograniczenia wykorzystania zwierząt w eksperymentach naukowych i poprawienia ich dobrostanu. Czy takie działanie nie wpłyn...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Ostap DłuskiCzy wiesz że...? Komunistyczna Partia Polski – partia komunistyczna założona 16 grudnia 1918 na zjeździe połączeniowym SDKPiL i PPS-Lewicy, rozwiązana przez Komintern 16 sierpnia 1938 w ramach wielkiej czystki w ZSRR. Komunistyczna Partia Zachodniej Ukrainy, KPZU - ukraiński oddział KPP, działała w województwach lwowskim, stanisławowskim, tarnopolskim i wołyńskim. Ostap Dłuski, ur. Adolf Langer (ur. 31 października 1892, zm. 12 lutego 1964) – galicyjski działacz komunistyczny, od 1918 w Komunistycznej Partii Austrii. ŻyciorysWspółtwórca Komunistycznej Partii Galicji Wschodniej, oskarżony w procesie świętojurskim. Jeden z liderów Związku Proletariatu Miast i Wsi (później KPZU i KPP, członek jej sekretariatu krajowego). Podczas II wojny światowej przebywał we Francji. Po 1945 członek PPR, później PZPR. Kierownik Wydziału Zagranicznego KC PZPR. Redaktor naczelny PPR-owskiej gazety "Głos Ludu". Polska Partia Robotnicza (PPR) – polska partia polityczna, utworzona 5 stycznia 1942 w Warszawie z inicjatywy przybyłych z ZSRR polskich komunistów z tzw. Grupy Inicjatywnej (zrzuconych przez lotnictwo radzieckie na spadochronach 28 grudnia 1941 w okolicach Wiązowny[1]), poprzez połączenie kilku spośród istniejących konspiracyjnych grup komunistycznych (m.in. Młot i Sierp, Stowarzyszenie Przyjaciół Związku Radzieckiego i Rewolucyjne Rady Robotniczo-Chłopskie) w Związek Walki Wyzwoleńczej (ZWW) i grupy Proletariusz. ZWW, utworzony we wrześniu 1941, był najsilniejszą z przedpeperowskich konspiracyjnych organizacji komunistycznych. Szkoleniem aktywistów PPR tworzących Grupę Inicjatywną m.in. w specjalnym ośrodku w miejscowości Puszkino pod Moskwą, zajmował się Ludowy Komisariat Spraw Wewnętrznych (NKWD), badania historyków przeprowadzane po 1989 wykazały, iż wielu z nich było agentami NKWD.
Komitet Centralny Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (KC PZPR) – organ kierowniczy Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR) w latach 1948–90; najwyższa władza PZPR między zjazdami, kierująca całokształtem pracy partii. W latach pięćdziesiątych związany z "frakcją" puławian. Poseł na Sejm PRL I, II i III kadencji, działacz ruchów "walki o pokój". Laureat Leninowskiej Nagrody Pokoju (1960).
Czy wiesz że...? beta Polska Rzeczpospolita Ludowa (PRL) - oficjalna nazwa państwa polskiego w latach 1952-1989. Uprzednio w latach 1945-1952 ten sam organizm państwowy funkcjonował jako podmiot prawa międzynarodowego pod nazwą Rzeczpospolita Polska. Zwana propagandowo Polską Ludową - był to kolokwialny eufemizm na okres monopartyjnych rządów PPR, a od 1948 PZPR w Polsce.
Posłowie II kadencji (od 20 lutego 1957 do 20 lutego 1961) - posłowie na Sejm PRL, wybrani 20 stycznia 1957 oraz w wyborach ponownych i uzupełniających.
Galicja (niem. Galizien, węg. Gácsország, cz. Halič, jid. גאַליציע - Golicje, tur. Haliç, rum. Galiţia, ros. Галиция - Galicija, ukr. Галичина - Hałyczyna) – potoczna nazwa narzucona przez zaborców i stosowana na określenie południowo-wschodnich ziem I Rzeczpospolitej znajdujących się obecnie w Polsce i Ukrainie, dawniej wchodzących w skład zaboru austriackiego. Z tego tytułu również nazwa austriackiego kraju koronnego (dokładniej Królestwo Galicji i Lodomerii), istniejącego w latach 1772-1918. Zalicza się do niej ziemie południowej Małopolski po Wisłę, ziemię Grodów Czerwieńskich oraz zachodnią część Podola do linii Zbrucza. Jest to stosunkowo nowe pojęcie o charakterze kulturowym i historyczno-administracyjnym. Granice Galicji nie pokrywają się z granicami dawniejszych krain historycznych ani regionów geograficznych takich jak Małopolska czy ziemia halicka.
Związek Proletariatu Miast i Wsi − komitet wyborczy, będący legalnie działającą przybudówką zdelegalizowanej Komunistycznej Partii Robotniczej Polski (KPRP), utworzony przed wyborami parlamentarnymi w sierpniu 1922 roku.
Puławianie – potoczna nazwa koterii (działalność frakcyjna była wówczas w partii zakazana) powstałej w kierownictwie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w 1956. Nazwa pochodzi od ul. Puławskiej w Warszawie, przy której mieszkało wielu jej zwolenników.
Komunistyczna Partia Galicji Wschodniej, ukr. Komunistyczna partija Schidnoji Hałyczyny - partia rewolucyjna działająca nielegalnie w Galicji Wschodniej pod rządami polskimi założona w 1919. Od 1920 sekcja Międzynarodówki Komunistycznej. W 1921 część członków przeszła do KPRP. W 1923 na polecenie Kominternu przekształciła się w autonomiczną organizację w składzie KPP o nazwie Komunistyczna Partia Zachodniej Ukrainy.
Międzynarodowa Leninowska Nagroda Pokoju (ros.: международная Ленинская премия мира) później jako Międzynarodowa Stalinowska Nagroda Pokoju lub Międzynarodowa Stalinowska Nagroda za Umacnianie Pokoju Pomiędzy Narodami przemianowana ponownie na Międzynarodowa Leninowska Nagroda za Umacnianie Pokoju Pomiędzy Narodami (ros: Международная Ленинская премия «За укрепление мира между народами»). Po destalinizacji nazwa została zmieniona na Leninowską Nagrodę Pokoju. Był to sowiecki odpowiednik Pokojowej Nagrody Nobla. Utworzono ją 21 grudnia 1949 roku. W przeciwieństwie do Pokojowej Nagrody Nobla, Nagrodę Leninowską mogło otrzymać kilka osób jednego roku. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
