Oswald Mathias Ungers - Polski Serwis Naukowy

Wallraf-Richartz-Museum w Kolonii

Galeria Sztuki Współczesnej w Hamburgu

Badeńska Biblioteka Krajowa w Karlsruhe

Oswald Mathias Ungers (ur. 12 lipca 1926 w Kaisersesch w Eifel, zm. 30 września 2007 w Kolonii) - niemiecki architekt współczesny.

Ungers studiował w latach 1947-1950 na Wyższej Szkole Technicznej w Karlsruhe u Egona Eiermanna. Od 1950 prowadził biuro architektoniczne w Kolonii, od 1964 w Berlinie, od 1974 we Franfurcie nad Menem i od 1983 w Karlsruhe.

Wallraf-Richartz-Museum & Fondation Corboud w Kolonii – jedno z największych muzeów w Niemczech. Mieści cenne zbiory malarstwa i grafiki od średniowiecza do okresu międzywojennego. Kolekcja malarstwa średniowiecznego jest jedną z największych w Europie. Wśród niej znajdują się dzieła malarzy reprezentujących tzw. szkołę kolońską, m.in. Stephena Lochnera. Zbiory mieszczą się w czwartej w dziejach muzeum siedzibie, w centrum miasta niedaleko kolońskiego ratusza.

Waszyngton, D.C., formalnie Dystrykt Kolumbii (ang. Washington, D.C. /ˈwɒʃɪŋtən ˌdiːˈsiː/, District of Columbia), potocznie nazywany Waszyngtonem, Dystryktem lub po prostu D.C. – założona 16 lipca 1790 stolica Stanów Zjednoczonych.

Był profesorem, a w latach 1965-1967 dziekanem wydziału architektury Uniwerstetu Technicznego w Berlinie. W 1967 zastał powołany na Uniwersytet Cornella w Ithace, w latach 1969-1975 był kierownikiem tamtejszego wydziału architektury. W 1973 uczył na Uniwersytecie Harvarda w Bostonie, w latach 1974-1975 na University of California w Los Angeles, w latach 1979-1980 na Uniwerytecie Sztuk Użytkowych w Wiedniu i w latach 1986-1990 na Akademii Sztuk Pięknych w Düsseldorfie. Ungers był pod koniec życia członkiem Akademii Sztuk w Berlinie.

Karlsruhe – miasto w południowo-zachodnich Niemczech (Badenia-Wirtembergia), na Nizinie Górnoreńskiej, nad rzekami Alb i Pfinz (dopływy Renu). Wysokość n.p.m. wynosi: 115 m.

Internationale Bauausstellung (IBA, Interbau) w Berlinie - międzynarodowa stała wystawa budowlana zainicjowana w 1977, mająca na celu przebudowę starej i zapewnienie nowej substancji mieszkaniowej jaki i przebudowę zdegradowanych obszarów Berlina.

Budynki Ungersa charakteryzują się oparciem struktury przestrzennej na ortogonalnej siatce geometrycznej. Fasady wykorzystują motyw kwadratu, bryły budynku są często sześcienne. Klarowne formy trwały w twórczości Ungersa nieprzerwanie od wielu lat, co jest rzadkością wśród architektów jego pokolenia.

Architekt – wykonywanie zawodu architekta polega na współtworzeniu kultury przez projektowanie architektoniczne obiektów budowlanych, ich przestrzennego otoczenia oraz ich realizację, na nadzorze nad procesem ich powstawania oraz na edukacji architektonicznej. Tak definiuje ten zawód w Polsce ustawa o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów.

Eifel – pasmo górskie w południowo-zachodnich Niemczech, w Nadrenii Palatynacie, w sąsiedztwie doliny Mozeli i Renu, wchodzące w skład Reńskich Gór Łupkowych. Część niemieckich gór średniej wysokości (Deutsches Mittelgebirge). Wzniesienia w paśmie nie przekraczają 800 m n.p.m. Najwyższym szczytem jest Hohe Acht (747 m n.p.m.). Największe miasto w pobliżu to Akwizgran.

Od 27 października 2006 do 7 stycznia 2007 Nowa Galeria Narodowa w Berlinie zaprezentowała wystawę O. M. Ungers. Kosmos der Architektur (Wszechświat architektury), zawierającą wybór prac architekta oraz część jego zbioru sztuki, księgozbioru i modeli.

Oswald Mathias Ungers był żonaty z Liselotte Gabler, z którą miał dwoje dzieci - syna Simona (również znanego architekta) oraz córkę Sophię. Zmarł 30 września 2007 na skutek powikłań po zapaleniu płuc.

Uniwersytet Harvarda (Harvard University) powstał w 8 września 1636 jako Harvard College w Newtown (wówczas w Kolonii Zatoki Massachusetts, obecnie Cambridge) koło Bostonu jako pierwszy uniwersytet na terenie kolonii brytyjskich w Ameryce Północnej.

Sześcian (właściwie sześcian foremny, inaczej heksaedr) to wielościan foremny o sześciu bokach w kształcie identycznych kwadratów. Posiada dwanaście krawędzi i osiem wierzchołków. Ścinając w pewny sposób wierzchołki sześcianu otrzymujemy wielościan półforemny o nazwie sześcian ścięty.