Otto I Znakomity - Polski Serwis Naukowy

Otto

Otto I Znakomity (zm. 30 listopada 912 r.) – w latach 880-912 książę saski z dynastii Ludolfingów.

Życiorys

Otto był młodszym syn księcia saskiego Ludolfa. W 880 r. po śmierci brata Brunona został księciem saskim. Był także hrabią Eichsfeld i od 888 r. południowej Turyngii. Od 908 r. jest wzmiankowany jako świecki opat w Hersfeld. Niepewne źródło wspomina o jego udziale w wyprawie włoskiej w 894 r. Miał wówczas zostać komendantem Mediolanu.

Państwo wschodniofrankijskie - jedno z trzech państw powstałych na mocy traktatu z Verdun z 843 r. Jego królem został Ludwik II Niemiecki. Na terenie tego państwa wykształcało się przez wieki państwo niemieckie. Państwo wschodniofrankijskie określane od XI wieku mianem regnum teutonicorum, było poprzednikiem Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. Do początku XII wieku nazywało się oficjalnie regnum francorum orientalium, czyli Królestwo Wschodnich Franków.

2 lipca jest 183. (w latach przestępnych 184.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 182 dni. Jest to środkowy dzień roku zwyczajnego. O godzinie 12.00 tego dnia mija połowa roku. Słońce w tym dniu znajduje się w zodiakalnym gwiazdozbiorze Raka.

Otto Znakomity dzięki prowadzonej polityce rodzinnej stał się jednym z najważniejszych osób państwa wschodniofrankijskiego. Jego żona Jadwiga (Hadwig) pochodziła z rodu Popponów, a córka Oda poślubiła Zwentibolda, nieślubnego syna Arnulfa z Karyntii.

Otto Znakomity został pochowany w opactwie Gandersheim.

Ludolf (ur. ok. 806 - zm. 866), hrabia Saksonii od ok. 840 i książę Saksonii Wschodniej (dux orientalis Saxonum) od ok. 850, założyciel dynastii Ludolfingów.

Bad Hersfeld - miasto położone w północno-zachodniej części Hesji w Niemczech. Leży nad rzeką Fulda. Najbliżej położone miasta to Kassel na północy, Fulda na południu i Eisenach na wschodzie. Ośrodek administracyjny Hersfeld-Rotenburg.

Rodzina

Otto był żonaty z Jadwigą (Hadwig, Hatnui) (zm. 24 grudnia 903 r.), córką Henryka, margrabiego Fryzji.

Potomstwo:

Thankmar (poświadczony 907 r., zm. przed 30 listopada 912 r.)

Ludolf (poświadczony 907 r., przed 30 listopada 912 r.)

Henryk I Ptasznik (zm. 936) – król niemiecki

Oda (zm. zapewne 2 lipca po 952) ∞ I 27 marca/13 czerwca 897 r. Zwentibold, 895 król Lotaryngii (zm. 13 sierpnia 900 r.), ∞ II 900 hrabia Gerhard (zm. 22 czerwca 910)

Ludgarda (Dodica) (zm. 21 stycznia 923 r.), w latach 919-923 opatka w Gandersheim

Irminburga (zm. przed 936) ∞ hrabia Zygfryd (zm. 3 grudnia 936/941), brat margrabiego Marchii Wschodniej Gerona

córka (nieślubna) (wzmiankowana 932) ∞ Wido z Turyngii.

Literatura

Dworzaczek W., Genealogia, Warszawa 1959, tablica 43.

Bruno (ur. ok. 830-840, zm. 2 lutego 880) – książę saski (dux totius Saxonum) w latach 866-880, z dynastii Ludolfingów, syn księcia Ludolfa i Ody z dynastii Billungów. Poległ w walce z Wikingami.

Henryk I Ptasznik (niem. Heinrich der Vogler) (ur. 876, zm. 2 lipca 936) – książę Saksonii 912–936, król Niemiec 919–936; z saskiej dynastii Ludolfingów.