Komtur, inaczej komandor - zwierzchnik domu zakonnego w niektórych zakonach rycerskich (np. krzyżacy, joannici, templariusze). Później w państwach tych zakonów — zarządca okręgu, prowincji (komturii), złożonej z 1 lub kilku zamków i przyległego terytorium. W krajach języka niemieckiego komtur jest także oznaczeniem II i III klasy orderowej.

Ziemia chełmińska (niem. Kulmerland) – kraina historyczna i region geograficzny, do których początkowo zaliczano obszar leżący w łuku Wisły pomiędzy jej prawym, wschodnim brzegiem a Drwęcą na południu i Osą aż do jej ujścia na północy. Dwa główne i najstarsze (prawa miejskie 1233 r.) miasta ziemi chełmińskiej to Chełmno – od którego pochodzi nazwa regionu i Toruń, położone nad Wisłą.

Dolna Saksonia (niem. Niedersachsen, dolnosaks. Neddersassen, saterl. Läichsaksen) – drugi co do wielkości kraj związkowy w Republice Federalnej Niemiec przy granicy z Holandią. Siedziba administracyjna kraju związkowego znajduje się w mieście Hanower.

Prusy (łac. Borussia, Prutenia, Prussia, niem. Preußen) – kraina historyczna między dolnym Niemnem a dolną Wisłą, w średniowieczu zasiedlona przez lud Prusów i blisko spokrewnionych z nimi Jaćwingów.

Piotr z Dusburga (łac. Peter de Dusburg, niem. Petrus von Dusburg, lit. Petras Dusburgietis) - żyjący na przełomie XIII i XIV wieku kronikarz niemiecki, kapelan wielkiego mistrza zakonu krzyżackiego, autor kroniki Chronicon terrae Prussiae (1326).

Bitwa pod Kowalem – w 1327 roku Władysław I Łokietek rozpoczął realizowanie planu uzależnienia Mazowsza od Polski. Pomyślna realizacja planów dawała Łokietkowi szansę zjednoczenia kolejnych ziem polskich, zwiększenie dostępu do granic krzyżackich oraz polepszenie kontaktów ze sprzymierzoną Litwą. Podzielonym Mazowszem władali wtedy: książę rawski Siemowit II, książę czerski Trojden I oraz książę płocki Wacław, którzy 2 stycznia 1326 w Brodnicy zawarli układ obronny z Krzyżakami. Układ był wymierzony przeciwko agresywnej i roszczeniowej polityce króla polskiego oraz miał gwarantować ze strony zakonu niezależność i integralność Mazowsza. Fakt paktowania z Krzyżakami nie spodobał się Władysławowi Łokietkowi. Po odmowie złożenia królowi polskiemu hołdu przez władców Mazowsza, w lipcu 1327 wojska polskie najechały księstwo płockie Wacława, natomiast Litwini Giedymina ziemie Siemowita II. Zgodnie z zawartym sojuszem Krzyżacy wysłali odsiecz księciu płockiemu. Rycerze zakonni pod dowództwem komtura chełmińskiego Ottona von Luterberga i komtura toruńskiego Hugona Almenhausena, wspomagani rycerstwem mazowieckim księcia Wacława uderzyli na wojsko polskie oblegające Gostynin. Nie dysponujące wystarczającymi siłami na przeciwdziałanie oddziały polskie rozpoczęły odwrót na Kujawy w celu połączenia się z głównymi siłami Władysława Łokietka stacjonującymi w okolicach Brześcia Kujawskiego. Idące w ślad za wycofującymi się wojskami polskimi wojska zakonu zdobyły gród Kowal. Na drodze między Kowalem a Brześciem Kujawskim doszło do bitwy z głównymi siłami Władysława Łokietka. Bitwa była zażarta, a Krzyżacy ponieśli dotkliwe straty. Podczas walk zginął komtur toruński Hugo Almenhausen, a z pola bitwy miał uciec wraz z swoim wojskiem książę płocki Wacław. W tak zaistniałej sytuacji Krzyżacy poprosili o wstrzymanie działań wojennych. W obliczy możliwości przybycia posiłków krzyżackich i niepewności co do akcji Giedymina, Władysław Łokietek rozejm przyjął. Lipcowa kampania Łokietka nie dała pożądanego sukcesu. Książęta mazowieccy nie uznali zwierzchnictwa królestwa polskiego i zacieśnili współpracę z wrogim Polsce zakonem krzyżackim.

Nowe Miasto Lubawskie (niem. Neumark in Westpreussen) to gmina miejska w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie nowomiejskim. Położone jest między Garbem Lubawskim a Pojezierzem Iławskim, nad rzeką Drwęcą. Według danych GUS z 2008, miasto miało 11 077 mieszkańców.