Wyżyna – obszar, którego wysokości bezwzględne przekraczają 300 metrów n.p.m., a wysokości względne są na ogół mniejsze niż 300 m. Z obszarów wyżyn wyłączane są bowiem obszary o szczególnie urozmaiconej rzeźbie i wysokościach względnych przekraczających 300 m stosunku do najbliższych den dolinnych, czyli góry. Różnice w wysokościach względnych w obrębie wyżyny są więc stosunkowo małe. W Polsce i innych krajach często przyjmuje się za dolną granicę wyżyn poziomicę 200 m n.p.m. Na mapie hipsometrycznej niższe wyżyny wyróżnione są barwami żółtymi, podobnie jak i najniższe partie gór, np. pogórza, natomiast najwyższe wyżyny - jasnymi odcieniami koloru brązowego. Nad wyżynami, powyżej 500 m n.p.m. rozciągają się góry niskie. Wyjątkiem w skali światowej jest Wyżyna Tybetańska, która znajduje się na wysokości około 4500 m n.p.m. zalicza się ja do wyżyn a nie do gór ponieważ jest płaska spełniony jest warunek deniwelacji (różnicy między dwoma wzniesieniami ) mniejszy niż 300 metrów.

Płaskowyż Dekan (mar. दख्खनचे पठार, ang. Deccan Plateau) - znacznych rozmiarów płaskowyż w centralnej i południowej części Półwyspu Indyjskiego. Nazwa pochodzi z prakryckiego słowa dakkhin, które wywodzi się z sanskryckiego dakshina, oznaczającego "południe".

Wybrzeże Koromandelskie - rozległa nadbrzeżna równina, położona nad Oceanem Indyjskim (a dokładniej nad Zatoką Bengalską) we wschodniej części stanu Tamil Nadu w południowych Indiach. Zajmuje obszar ok. 22,8 tys. km². Średnia wysokość wynosi 80 metrów nad poziomem morza. Linia brzegowa prosta, liczne wysepki koralowe.

Okręg Damodar - położony nad rzeką Damodar na pograniczu stanów Bengal Zachodni i Bihar największy okręg górniczo-przemysłowy Indii. Nazywany niekiedy indyjskim Zagłębiem Ruhry, rozwój zawdzięcza złożom węgla kamiennego, rud żelaza i metali uszlachetniających oraz miedzi, miki i boksytów. Skupia większość zakładów indyjskiej karbochemii i produkcji żelaza i stali, a także przemysłu metalowego, obrabiarkowego i środków transportu.