Parzydełkowce (Cnidaria, od gr. knide – pokrzywa) – typ dwuwarstwowych, wodnych, osiadłych lub pływających zwierząt tkankowych o promienistej symetrii ciała (Radiata), charakteryzujących się obecnością knidoblastów, z których powstają komórki parzydełkowe nazywane knidami, stąd naukowa nazwa typu Cnidaria. Tradycyjnie zaliczane były do jamochłonów, a wcześniej do roślin. Żyją samotnie lub tworzą kolonie. Osobniki dorosłe występują w postaci polipa lub meduzy. Osiągają rozmiary od kilku milimetrów do 2 m wysokości lub średnicy. Odżywiają się innymi zwierzętami. Grupa ta obejmuje około 9000 szeroko rozprzestrzenionych gatunków zamieszkujących wyłącznie środowiska wodne, przede wszystkim czyste i dobrze natlenione wody słone. Należą do nich silnie parzące kostkowce, kolonijne stułbiopławy, krążkopławy oraz koralowce, a wśród nich ukwiały i rafotwórcze korale madreporowe. Kilka gatunków jest pasożytami zwierząt wodnych. Zwierzęta te mają niewielkie znaczenie gospodarcze. W faunie Polski (w polskiej strefie Bałtyku) odnotowano 30 gatunków, w tym 26 stułbiopławów.
Gyrocotyloidea to gromada należąca do tasiemcy nieczłonowanych. Organizmy te mają spłaszczony i liściasty kształt ciała, a brzegi jego są silnie sfałdowane i postrzępione. Na przednim końcu ciała znajduje się wgłębienie (niewielka przyssawka) podobne, jak u przedstawicieli Amphilinidea. Natomiast na tylnym końcu mieści się narząd czepny – tarcza czepna w kształcie rozetki lub lejka, o mięsistych ściankach i pofałdowanych brzegach. Tarczę tę unerwia mocny pierścień nerwowy, od którego odchodzą boczne odgałęzienia. Otwór szyjki lejka obecny jest na stronie grzbietowej. Pokrywom ich ciała brak warstwy komórek gruczołowych, a układ wydalniczy nie posiada komórek płomykowych, a obydwa podłużne naczynia wydalnicze mają ujście po stronie grzbietowej na wysokości otworów płciowych. Są to pasożyty bytujące w przewodzie pokarmowym rekinów - chimer. Rozwój ich przebiega z metamorfozą. Jajo z wieczkiem (Amphiptyches, Gyrocotyloides)lub bez (Gyrocotyle). Larwy Amphiptyches wykluwają się w wodzie. Larwy wykluwające się z jaja są okryte rzęskowym nabłonkiem i mają na tylnym końcu ciała tarczę z hakami, z której następnie rozwija się czepna rozetka postaci dorosłej. Gromada ta jest bardzo swoista, gdyż wykazuje cechy występujące zarówno u Monogenea jak i u Cestoda, stanowiąc ogniwo pośrednie między obiema grupami. Przedstawicielem tej gromady jest Gyrocotyle urna, Gyrocotyloides nybelini, Gyrocotyle confusa.