|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Naukowcy z Europy odkryli, że wysokie ciśnienie krwi potencjalnie zwiększa ryzyko zapadnięcia na nowotwory lub zgonu z powodu choroby. Odkrycia zaprezentowano na niedawnym Europejskim Interdyscyplinarnym Kongresie Onkologicznym 2011 w Sztokholmie w Szwecji. To były największe tego ... Odkrycie sposobu regulacji nowotworowych komórek macierzystych i rozwoju nowotworów to jedno z największych wyzwań stojących przed onkologami. Naukowcy z Belgii, we współpracy z kolegami z Niemiec, rzucili niedawno światło na zasadniczą rolę czynnika wzrostu śródnabłonka naczyniowego (VEGF) w regulacji komórek macier... W Polsce papierosy pali co trzecia kobieta. Zaczynają z reguły już w gimnazjum. Planując pierwszą ciążę, chcą zerwać z nałogiem. Jednak wiele z nich jest już tak uzależnionych, że nie jest w stanie tego zrobić - alarmuje Główny Inspektor... W dniach 29 sierpnia - 1 września 2011 r. w Delft, Holandia, odbędzie się trzecia międzynarodowa konferencja nt. e-uczestnictwa.
Termin e-uczestnictwo odnosi się ogólnie do udziału w procesach sprawowania rządów i zarządzania wspomaganych na różne sposoby przez tech... Czy myśleliście kiedyś o posiadaniu trzeciej ręki? Szwedzcy badacze odkryli sposób przekonania ludzi, że posiadają dodatkową kończynę. W kontrolowanych warunkach laboratoryjnych naukowcom udało się zmylić uczestników, tak aby uwierzyli, że proteza ręk...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Płyn pozakomórkowyCzy wiesz że...? Płyn infuzyjny, płyn do wlewów kroplowych (łac. Infundibilium, ang. Infusion) – jałowy, apirogenny roztwór wodny lub emulsja typu o/w (olej w wodzie) jednej lub kilku substancji chemicznych, przeznaczony do podawania głównie drogą dożylną jako wlew kroplowy lub przy użyciu pompy infuzyjnej. Środowisko wewnętrzne organizmu (fr. milieu de l’intérieur, łac. medium organismi internum) – termin ukuty przez francuskiego fizjologa Claude Bernarda w odniesieniu do płynu pozakomórkowego i jego fizjologicznych możliwości zapewnienia ochrony (stabilności) tkanek organów wielokomórkowych organizmów żywych. Homeostaza organizmu. Płyn pozakomórkowy (ECF z ang. Extracellular fluid) - płyn występujący w przestrzeni pozakomórkowej ustroju. Płynami pozakomórkowymi są: W obrębie płynu pozakomórkowego wydziela się płyn transcelularny, który stanowi jego 2,5%. Osierdzie (worek osierdziowy) (łac. saccus pericardiacus) – podwójna błona surowicza workowatego kształtu, obejmująca w postaci dwuściennego worka serce kręgowców. U ssaków zewnętrzna ściana osierdzia, czyli blaszka ścienna osierdzia, jest wzmocniona od zewnątrz warstwą włóknistą.
Osocze krwi – zasadniczy, płynny składnik krwi, w którym są zawieszone składniki morfotyczne (komórkowe). Stanowi ok. 55% objętości krwi. Uzyskuje się je przez wirowanie próbki krwi. W uproszczeniu można przyjąć że osocze krwi pozbawione fibrynogenu i czynników krzepnięcia jest surowicą krwi. Pozakomórkowy płyn różni się od płynu wewnątrzkomórkowego wyższym stężeniem sodu (ponad połowa zawartości sodu znajduje się w przestrzeni pozakomórkowej) i niższym stężeniem potasu (prawie cała zawartość potasu znajduje się w wewnątrz komórek). Jest często wydzielany przez komórki w celu utrzymania stałego, optymalnego środowiska niezbędnego do ich prawidłowego funkcjonowania. Przestrzeń podpajęczynówkowa - (łac. spatium subarachnoideale), przestrzeń pomiędzy blaszką opony pajęczej a oponą miękką, otaczająca mózgowie w jamie czaszki i rdzeń kręgowy w kanale kręgowym, wypełniona płynem mózgowo-rdzeniowym. Przechodzą przez nią naczynia krwionośne oraz nerwy czaszkowe i korzenie nerwów rdzeniowych.
Płyn mózgowo-rdzeniowy (łac. liquor cerebrospinalis) – przejrzysta, bezbarwna ciecz, która wypełnia przestrzeń podpajęczynówkową, układ komorowy i kanał rdzenia kręgowego. U ludzi stężenie glukozy jest utrzymywane przez homeostazę na poziomie około 5 mM. pH płynu pozakomórkowego jest ściśle regulowana przez bufory i waha się około wartości 7,4. Objętość płynu pozakomórkowego wynosi typowo 15L (w którym 12L to płyn śródmiąższowy, a 3L to osocze). Skład płynu pozakomórkowegoGłówne kationy: Opłucna (łac. pleura) – surowicza błona, w której zamknięte są płuca. Jest cienką i błyszczącą błoną, która dzięki temu, że jest stale zwilżana, ułatwia ruch płuc w czasie oddechu.
Kation − jon o ładunku dodatnim (+). Indywiduum chemiczne występujące zawsze w obecności jonu o ładunku przeciwnym (anionu). Kationy mogą być zarówno organiczne jak i nieorganiczne. Podczas elektrolizy stopionych soli jak i roztworów wodnych z rozpuszczoną substancją jonową, kationy podążają do elektrody ujemnej (o dodatnim potencjale) zwanej katodą. Główne aniony: Płyn pozakomórkowy jest uboższy w białka względem płynu wewnątrzkomórkowego. Zobacz też
Czy wiesz że...? beta Płyn ustrojowy – roztwór substancji koloidalnych, elektrolitowych i nieelektrolitowych. Występuje w komórkach i pozakomórkowych przestrzeniach komórki (przede wszystkim w układzie limfatycznym).
Płyn tkankowy, płyn międzykomórkowy - powstaje jako przesącz różnych substancji z naczyń krwionośnych włosowatych oraz z komórek. Jest roztworem zawierającym m.in. tlen, substancje odżywcze potrzebne komórkom, jak również dwutlenek węgla, mocznik, amoniak, kwas moczowy, usuwane z komórek jako zbędne metabolity.
Bufory – roztwory, których wartość pH po dodaniu niewielkich ilości mocnych kwasów albo zasad, jak i po rozcieńczeniu wodą prawie się nie zmienia. Roztwór buforowy to mieszanina kwasu i zasady czyli mieszanina protonodawcy i protonobiorcy według teorii Brönsteda.
Otrzewna (łac. peritoneum) - cienka, gładka błona surowicza, która wyściela ściany jamy brzusznej i miednicy oraz pokrywa całkowicie lub częściowo położone w tych jamach narządy.
Skala pH – ilościowa skala kwasowości i zasadowości roztworów wodnych związków chemicznych. Skala ta jest oparta na aktywności jonów hydroniowych [H3O+] w roztworach wodnych.
Płyn – każda substancja, która może płynąć, tj. dowolnie zmieniać swój kształt w zależności od naczynia, w którym się znajduje, oraz może swobodnie się przemieszczać (przepływać), np. przepompowywana przez rury.
Trzecia przestrzeń, woda lub płyn transcelularny lub inaczej transkomórkowy - klasyczne pojęcie z dziedziny fizjologii, które ma największe znaczenie w patologii i w patologii odnosi się do zachowania wody w pewnych stanach patologicznych, często bardzo różnych od siebie, których wspólną cechą jest niedostępność dla organizmu części obecnej w nim wody. Stąd funkcjonalne rozumienie „przestrzeni”. W stanie fizjologii płyn transeculalarny stanowi niewielką część (2-3%) przestrzeni zewnątrzkomórkowej, na którą składają się: płyny przewodu pokarmowego, dróg oddechowych, moczowych, surowiczych jam ciała (otrzewnej, opłucnej i osierdzia), płyn mózgowo-rdzeniowy, płyn w jamie stawowej, gałkach ocznych. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
