|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: W elektrowni Połaniec (Świętokrzyskie) ma powstać największy na świecie blok energetyczny opalany biomasą. Jego moc wyniesie 190 MW. Rozruch zaplanowano na koniec 2012 roku, a cała inwestycja pochłonie ponad miliard złotych. Jak poinformował PAP specjal... Dziki łosoś wędzony, półgęski wędzone, okrasy, tradycyjne powidła i nalewki zachwalał we wtorek specjalny numer pisma historycznego "Mówią wieki". Periodyk, przygotowany przy współpracy Muzeum Historii Polski, poświęcony jest kuchni XIX w.Redaktor naczelny "Mów... Obrazy satelitarne pokazują, że północna krawędź antarktycznego Szelfu Lodowego Wilkinsa zaczyna pękać. Ten nowy bieg wypadków nie jest niespodzianką, gdyż na początku tego miesiąca wąski most lodowy łączący szelf lodowy z wyspą Charcot i... Polska w europejskim rankingu ekoinnowacyjności znajduje się na czwartym miejscu od końca. Oznacza to, że polskie firmy, ale również instytucje badawcze mają wielki potencjał dla zdroworozsądkowych i materiałooszczędnych strategii biznesowych - uważa Michał Mi... Nowe ustalenia międzynarodowego zespołu ekologów wykazały, że Morskie Obszary Chronione (MOC) spełniają swoje zadanie.
W artykule opublikowanym w Journal of Applied Ecology Brytyjskiego Towarzystwa Ekologicznego, zespół z Australii i Nowe Zelandii info...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Płyta kontynentalnaCzy wiesz że...? Skorupa kontynentalna to jedna z dwóch podstawowych odmian skorupy ziemskiej obok odmiany oceanicznej. W przeciwieństwie do relatywnie cienkiej i gęstej skorupy oceanicznej, znajdującej się poniżej skorupy kontynentalnej i tworzącej dno oceanów, kontynenty zbudowane są z grubej warstwy lżejszych skał, które tworzą znane z mapy fizycznej Ziemi kontynenty. Teorie geotektoniczne mają na celu wyjaśnienie obecnej budowy Ziemi – w szczególności rozmieszczenia lądów i oceanów, oraz mechanizmów powstawania gór. Ogólnie podzielić je można na fiksycyzm i mobilizm. Teorie fiksycystyczne (lub inaczej permanencji) zakładają stałe położenie kontynentów, z kolei teorie mobilistyczne zakładają ciągły ich ruch. Płyta kontynentalna – płyta tektoniczna znajdująca się w całości lub w znacznej części pod blokiem kontynentalnym, a właściwie tworząca blok kontynentalny (np. płyta afrykańska). Do płyty poza lądem stałym należy też obszar szelfu kontynentalnego wraz ze skłonem kontynentalnym. Zbudowana jest z kompleksu skał osadowych, skorupy kontynentalnej oraz podścielającej ją skorupy oceanicznej lub zbliżonej. Płyta afrykańska - płyta tektoniczna, obejmująca swoim zasięgiem Afrykę i znaczną część południowego Atlantyku oraz Oceanu Indyjskiego. Wiek skorupy kontynentalnej Afryki określono na okres od prekambru do czasów obecnych, a skorupy oceanicznej płyty afrykańskiej na okres od wczesnej kredy do dziś.
Skorupa oceaniczna to drugi, obok odmiany kontynentalnej, typ skorupy ziemskiej, stanowiący obecnie ok. 60% powierzchni Ziemi. Jest ona relatywnie cienka (średnio 7 km), młoda (do 200 milionów lat) i gęsta (3 g/cm³) w porównaniu z kontynentalną (odpowiednio 35 km, do 4 miliardów lat i średnio 2,7 g/cm³). Dna wszystkich ziemskich oceanów zbudowane są ze skorupy oceanicznej. Prawdopodobnie skorupa oceaniczna (a przynajmniej skorupa o zbliżonych własnościach sejsmicznych) podściela skorupę kontynentalną, od której oddzielona jest nieciągłością Conrada. Praktycznie wszystkie płyty kontynentalne obrośnięte są przez obszary zbudowane wyłącznie ze skorupy oceanicznej, czyli płytę oceaniczną. Zapoznaj się również z: płyta oceaniczna, tektonika płyt, teorie geotektoniczne
Czy wiesz że...? beta Płyta tektoniczna (płyta/kra litosfery/litosferyczna) - największa jednostka podziału litosfery, zgodnie z teorią tektoniki płyt. Płyty litosfery graniczą ze sobą wzdłuż stref o nierzadko wzmożonej aktywności sejsmicznej i wulkanicznej, jednakże same zachowują stosunkowo dużą spójność i sztywność. Mogą przemieszczać się poziomo po strefach obniżonej lepkości występujących w górnej części płaszcza Ziemi. Wyróżnia się płyty kontynentalne i oceaniczne.
Blok kontynentalny, cokół kontynentalny - forma pierwszego rzędu w obrębie skorupy ziemskiej, obejmująca ląd i przyległy do niego szelf oraz skłon kontynentalny.
Skały osadowe (sedymentacyjne) – jeden z trzech głównych typów skał (obok skał magmowych i metamorficznych) budujących skorupę ziemską, powstają przez nagromadzenie się materiału przynoszonego przez czynniki zewnętrzne (np. wodę, lodowiec, wiatr), na skutek jego osadzania się lub wytrącania z roztworu wodnego. Nauka zajmująca się powstawaniem skał osadowych to sedymentologia.
Szelf kontynentalny (półka kontynentalna) – część kontynentu zalana wodami płytkiego morza - morza szelfowego. Szelf stanowi podwodne przedłużenie kontynentów i wyznacza granicę ich powierzchni, jak również przybliżoną granicę wpływu morza na kontynent.
Płyta oceaniczna - płyta tektoniczna (płyta litosfery) znajdująca się w całości lub w znacznej części pod oceanem (np. Płyta Nazca, Płyta Pacyficzna). Powstaje w strefie spreadingu znajdującej się pod grzbietem oceanicznym. Zbudowana jest ze skorupy typu oceanicznego. Są to struktury samodzielne (płyta pacyficzna) lub obrastają płyty kontynentalne (Afryka).
Stok kontynentalny - wąski fragment cokołu kontynentalnego o znacznie większym nachyleniu niż szelf - 3-6°, zbudowanego z tych samych skał co ląd, ograniczonego z jednej strony szelfem (od głębokości 130 m), a z drugiej przechodzącego w głębię oceaniczną w basenie oceanicznym (3500-4000 m i więcej). Inaczej stok podmorski ograniczający bloki kontynentalne.
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
