PWS-24 — pierwszy polski (i jedyny polski seryjny) samolot pasażerski wprowadzony do eksploatacji przez PLL LOT, skonstruowany w latach 1930-1931 przez inż. S. Cywińskiego z wytwórni PWS na bazie PWS-21bis. Był to 6-miejscowy samolot pocztowo-komunikacyjny (4 pasażeów, 2 członków załogi)do obsługi linii krajowych, z czasem przystosowany także do zastosowań aerofotometrycznych.

Historia

Prototyp oblatany został w sierpniu 1931 o nr rej. SP-AGR i po próbach został zmodyfikowany. W kwietniu 1932 przeszedł próby w PLL LOT i wygrał konkurs na następcę Junkersa F-13, wygrywając z Lublinem R-XVI. Zamówienie złożone zostało w 1933 na 5 egzemplarzy SP-AJF, SP-AJG, SP-AJH, SP-AJJ, SP-AJK ("Filip", "Gienek", "Hipek", "Jacek" i "Kazik"). Samoloty SP-AGR, SP-AJF i SP-AJJ w połowie 1933 przerobione zostały na aerofotometryczne.

Samoloty pierwszej serii wycofane zostały z użycia w 1936, z wyjątkiem SP-AJJ wycofanego w 1938.

W 1932 prototyp został wyposażony w silnik Lorraine Algol, o mocy 220 kW (300 KM), a w 1934 Pratt & Whitney Wasp Junior, o mocy 294 kW (400 KM) i powstałą wersja PWS-24 bis. Wersja ta zamówiona została przez PLL LOT w kolejnych 5 egzemplarzach i w 1935 odebrano samoloty oznaczone SP-AMN, SP-AMO, SP-AMO, SP- AMR i SP-AMS. Jeden z samolotów z poprzedniej serii SP-AJH został też przerobiony do wersji PWS-24 bis z nowym oznaczeniem SP-ASY.

Samolot PWS-24 bis nr SP-AMR w 1935 odstąpiono wojsku, SP-AMO w 1936 zakupiła Liga Morska i Kolonialna, SP-AMN wycofano z użycia w 1937, a SP-AMP i SP-AMS przerobiono na aerofotometryczne w 1936 roku. SP-AMR rozbił się we wrześniu 1939 niedaleko Brześcia nad Bugiem, SP-AMO został ewakuowany do Rumunii i internowany, gdzie używany był przez lotnictwo rumuńskie zgodnie z przeznaczeniem.

Linki zewnętrzne

Bibliografia