Państwo wschodniofrankijskie - Polski Serwis Naukowy

Państwo wschodniofrankijskie - jedno z trzech państw powstałych na mocy traktatu z Verdun z 843 r. Jego królem został Ludwik II Niemiecki. Na terenie tego państwa wykształcało się przez wieki państwo niemieckie. Państwo wschodniofrankijskie określane od XI wieku mianem regnum teutonicorum, było poprzednikiem Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Do początku XII wieku nazywało się oficjalnie regnum francorum orientalium, czyli Królestwo Wschodnich Franków.

Karol III Otyły lub Gruby (łac. Carlous Pinguis, ur. 13 czerwca 839 w Neudingen, zm. 13 stycznia 888 tamże), od 881 r. cesarz rzymski, od 884 r. król zachodniofrankijski z dynastii Karolingów niemieckich.

Karloman (ur. 830, zm. 29 listopada 880) – pochodził z dynastii Karolingów. Był królem wschodniofrankijskim w latach 876 - 880 i Królem Włoch od 877 do 879. Najstarszy syn Ludwika Niemieckiego i Hemmy, córki hrabiego Welfa.

Historia

Powstanie państwa wschodniofrankijskiego ma bezpośredni związek z konfliktami sukcesyjnymi między potomkami Karola Wielkiego. Cesarz Ludwik I Pobożny (778-840) walczył przeciwko swoim synom o panowanie w państwie Franków. Przegrał ostatecznie na początku lat 30. IX wieku. Jego syn Ludwik II Niemiecki, który od roku 831 panował w Księstwie Bawarii, Turyngii, Frankonii i Księstwie Saksonii, przejął w roku 833 władzę we wschodniej części państwa Franków. Traktatem z Verdun wprowadził Ludwik swoje państwo na arenę historii Europy jako niezależne królestwo.

Niemcy (Republika Federalna Niemiec, RFN; do traktatu pomiędzy RFN a Polską Rzecząpospolitą Ludową (1970) w Polsce stosowana była oficjalnie nazwa Niemiecka Republika Federalna, NRF; niem.: Deutschland lub Bundesrepublik Deutschland, BRD) – państwo federacyjne położone w Europie, będące członkiem Unii Europejskiej (UE), Unii Zachodnioeuropejskiej (UZE), G8, ONZ oraz NATO. Stolicą Niemiec jest Berlin (przed połączeniem z NRD – Bonn, obecnie noszące tytuł miasta federalnego). Językiem oficjalnym jest język niemiecki.

Karol III Prostak (17 września 879 - 7 października 929) - król zachodniofrankijski w latach 898 - 922, syn Ludwika II Jąkały, z dynastii Karolingów francuskich.

Nazwa regnum francorum orientalium pojawiła się jednak później, dokładnie w roku 920, gdy Karol III Prostak i Henryk I Ptasznik zawarli układ w Bonn.

Inaczej niż zromanizowane państwo zachodnich Franków, państwo wschodniofrankijskie - w większości położone poza dawnymi granicami Imperium Romanum - kształtowane było przez świadomość plemienną. Pozostało to istotną cechą historii Niemiec.

Regnum Teutonicorum

Od X wieku państwo wschodniofrankijskie określano również jako regnum teutonicorum (państwo Niemców). Określenie to utrwaliło się ostatecznie dopiero w wieku XI, jednak nie było to państwo jednolite. Obejmowało swoim zasięgiem Turyngię, Lotaryngię, Fryzję, Frankonię, Saksonię, Szwabię i Bawarię.

Święte Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego , (niem.) Heiliges Römisches Reich Deutscher Nation, łac. Sacrum Romanum Imperium Nationis Germanicæ ,Sacrum Imperium 1157 , Sacrum Romanum Imperium - pierwsza wzmianka 1254, do 1512 Święte Cesarstwo Rzymskie, niem. Heiliges Römisches Reich , (łac.) Sacrum Romanum Imperium , nazwa odwołująca się do idei jak i tworu politycznego średniowiecznej i wczesnonowożytnej Europy.

Na mocy Traktatu w Verdun[1] zawartego w 843 roku państwo Karola Wielkiego podzielono między synów Ludwika I Pobożnego: Lotara, Karola Łysego i Ludwika Niemieckiego. Podział ten położył podwaliny pod powstanie w przyszłości Francji, Niemiec i Włoch.

Królowie państwa wschodniofrankijskiego

Ludwik II Niemiecki, 805/806-876, król od 833

Ludwik III Młodszy, 835-882, król 876-882 we Frankonii, Saksonii i Turyngii, od 880 w Bawarii

Karloman, ok. 830-880, król 876-880 w Bawarii, 877-879 w Italii

Karol III Otyły, 839-888, król Alemanów od 876, od 879 w Italii, od 882 król całego państwa wschodniofrankijskiego, ponadto od 881 cesarz rzymski

Arnulf z Karyntii, 850-899, król od 887, ponadto od 896 cesarz rzymski

Ludwik IV Dziecię, 893-911, król od 900

Konrad I Młodszy, 881-918, król od 911

Henryk I Ptasznik, 875/876-936, król od 919

Otton I Wielki, 912-973, król od 936, cesarz Świętego Cesarstwa Rzymskiego od 962

Przypisy

Brak stałej siedziby władcy i nominalnej stolicy. Akwizgran był tradycyjnym miejscem koronacji władców i dawną rezydencją Karola I Wielkiego

Zobacz też

Państwo zachodniofrankijskie

Państwo środkowofrankijskie

Królowie frankijscy