Palazzo del Bargello - Polski Serwis Naukowy

Palazo del Bargello

Palazzo del Bargello we Florencji został zbudowany w 1255 r. jako siedziba trybuna ludowego. W latach późniejszych w jego pomieszczeniach mieścił się urząd rady sądowniczej i podesty, czyli naczelnika administracji i wojska (Palazzo del Podesta). Od 1574 pałac stał się siedzibą prefekta policji. Jego obecna nazwa związana jest z nazwiskiem prefekta.

Baccio Bandinelli właściwie Bartolommeo Brandini (17 października 1488, Gaiole in Chianti - 7 lutego 1560, Florencja) , włoski rzeźbiarz i rysownik manieryzmu. Syn złotnika, kształcił się u Francesca Rustici, przyjaciela Leonarda da Vinci.

Giotto di Bondone, właściwie Angiolo di Bondone, zdrobniale: Angiolotto (ur. ok. 1266, zm. 8 stycznia 1337) – malarz i architekt włoski. Do najważniejszych dzieł należą: freski w kaplicy Scrovegnich w Padwie, w kościele Santa Croce we Florencji oraz w bazylice św. Franciszka w Asyżu (autorstwo tych ostatnich jest podawane w wątpliwość).

Pałac to budowla zwieńczona blankami, które podparte są z zewnątrz arkadowymi konsolami z przylegającą wysoką wieżą. Skrzydła pałacu rozplanowano wokół wewnętrznego dziedzińca, który z trzech stron obiegają arkadowe krużganki. W XIV wieku dobudowano górne piętro loggii i zewnętrzne schody umożliwiające do nich dostęp. Ściany dziedzińca zdobią liczne herby prefektów policji i sędziów.

Giambologna, Giovanni da Bologna, właśc. Jean de Boulogne, (ur. 1529 w Douai, obecnie we Francji, zm. 1608 we Florencji), rzeźbiarz manierysta florencki, pochodzenia flamandzkiego.

Filippo Brunelleschi (ur. 1377, zm. 15 kwietnia 1446) – florencki rzeźbiarz, architekt i inżynier tworzący w epoce quattrocenta, jeden z pionierów renesansowej architektury.

W 1859 r. w pomieszczeniach pałacu umieszczono zbiory Muzeum Narodowego (Museo Nazionale del Bargello), w którym zgromadzono bogatą kolekcję rzeźb renesansu.

Na wystawie można oglądać m.in. dzieła:

Baccio Bandinellego (popiersie Kosmy I);

Ammanatiego (Leda z łabędziem, Parnas, Zwycięstwo);

Giambologni (Merkury, Indyk);

Tina di Camaino (Madonna z Dzieciątkiem, Anioł);

Nicola Pisana (Madonna ze świętym Piotrem i Pawłem);

Michała Anioła Buonarroti (Bachus, Brutus, Dawid/Apollo, Tondo Pitti (madonna));

Donatella (Dawid – rzeźba z marmuru i rzeźba z brązu, Amor Attis, św. Jerzy, św. Jan, Alegoryczna figurka chłopca);

Jacopo Sansovina (Bachus, Madonna z dzieciątkiem);

Gianlorenzo Berniniego (popiersie Constanzy Bonarelli)

Filippo Brunelleschiego (Ofiara Izaaka)

Andrei del Verrocchio (Portret kobiety, Młody Dawid)

W kaplicy Podesty na ścianach znajdują się freski Giotta a w Sali Podesty zgromadzono dzieła sztuki złotniczej i emalierskiej od czasów średniowiecza do XV wieku. W muzeum umieszczona jest także kolekcja dzieł islamskiej i europejskiej sztuki użytkowej oraz rzeźby z kości słoniowej.

Renesans lub odrodzenie – okres w historii kultury europejskiej, obejmujący przede wszystkim XV i XVI wiek, określany często jako "odrodzenie sztuk i nauk" oraz koncepcja historiozoficzna odnosząca się do historii kultury włoskiej od Dantego do roku 1520 (Il Rinascimento).

Loggia to wnęka w zewnętrznej płaszczyźnie budynku, otwarta na zewnątrz, oddzielona drzwiami i oknem od pomieszczeń wewnętrznych. Loggia może być jedno lub wielokondygnacyjna, otwarta lub zamknięta (przeszklona). Występowała w renesansie w budownictwie pałacowym np. zamek na Wawelu, zamek w Pieskowej Skale, w Baranowie Sandomierskim. Najprawdopodobniej pierwsza tego typu realizacja znajduje się na zamku w Szydłowcu. We współczesnych budynkach, zazwyczaj tylko jednokondygnacyjna, spełnia funkcję balkonu.

Linki zewnętrzne

Museo Nazionale del Bargello - strona oficjalna