Pamięć flash - Polski Serwis Naukowy

Karta pamięci MultiMedia Card. Dane zapisane w karcie przechowywane są w pamięci flash.

Pamięć flash (ang.) flash memory – rodzaj pamięci EEPROM, pozwalającej na zapisywanie lub kasowanie wielu komórek pamięci podczas jednej operacji programowania. Jest to pamięć trwała (nieulotna) – po odłączeniu zasilania nie traci zapisanych w niej danych.

SmartMedia – typ karty pamięci wprowadzony na rynek w 1996 r. Karta ta wygląda jak miniaturowa dyskietka o wymiarach 45x37x0,76 mm. Zasilana jest napięciem 3,3 V lub 5,0 V (starsze modele). Posiada 22 styki do połączenia z urządzeniem obsługiwanym, standardowo jest to cyfrowy aparat fotograficzny. Dostępne są moduły o pojemności do 128 MB. Obecnie wycofana z produkcji z powodu niskich pojemności maksymalnych i zastąpiona innymi kartami, np. xD.
Grupa Samsung (kor. Samseong – trzy gwiazdy) – jedna z największych południowokoreańskich grup biznesowych zrzeszających firmy produkcyjne i usługowe działające w wielu branżach, oraz instytucje finansowe. Założona w 1938 roku przez Lee Byung-Chula jako firma eksportowa, wkrótce rozszerzyła swą działalność także na inne dziedziny.

Klasyfikacja

W zależności od wykorzystanego typu bramki logicznej, można wyróżnić dwa rodzaje pamięci flash:

pamięć flash typu NOR – wykorzystuje funktor binegacji logicznej (NOR)

pamięć flash typu NAND – wykorzystuje funktor dysjunkcji logicznej (NAND)

Pamięć flash typu NOR umożliwia bezpośredni dostęp do każdej komórki pamięci, ale ma stosunkowo długie czasy zapisu i kasowania. Z tego względu nadaje się do przechowywania danych, które nie wymagają częstej aktualizacji, jak np. firmware różnego rodzaju urządzeń. Wytrzymuje od 10 do 100 tys. cykli programowania. Stosowano ją w pierwszych wersjach kart pamięci CompactFlash, ale później zastąpiono tańszymi pamięciami flash typu NAND.

Pamięć USB (znana także pod nazwami: PenDrive, USB Flash Drive, Flash Disk, FlashDrive, Finger Disk, Massive Storage Device, Flash Memory Stick Pen Drive, USB-Stick) – urządzenie przenośne zawierające pamięć nieulotną typu Flash EEPROM, zaprojektowane do współpracy z komputerem poprzez port USB i używane do przenoszenia danych między komputerami oraz urządzeniami obsługującymi pamięci USB.
Pamięć operacyjna (ang. internal memory, primary storage) - jest to pamięć adresowana i dostępna bezpośrednio przez procesor, a nie przez urządzenia wejścia-wyjścia procesora. W pamięci tej mogą być umieszczane rozkazy (kody operacji) procesora (program) dostępny bezpośrednio przez procesor i stąd nazwa pamięć operacyjna. W Polsce często pamięć ta jest utożsamiana z pamięcią RAM, choć jest to zawężenie pojęcia, pamięcią operacyjną jest też pamięć nieulotna (ROM, EPROM i inne jej odmiany) dostępna bezpośrednio przez procesor. Obecnie pamięci operacyjne są wyłącznie pamięciami elektronicznymi, dawniej używano pamięci ferrytowych.

Pamięć flash typu NAND, w stosunku do pamięci typu NOR, ma krótszy czas zapisu i kasowania, większą gęstość upakowania danych, korzystniejszy stosunek kosztu do pojemności oraz dziesięciokrotnie większą trwałość. Jednak główną cechą pamięci tego typu jest sekwencyjny dostęp do danych. Ogranicza to zakres zastosowań tylko jako pamięć masowa, np. w kartach pamięci. Pierwszą kartą pamięci opartą o pamięć flash typu NAND, była karta SmartMedia. Później zaczęto ich używać także w innych typach kart pamięciowych, np. MultiMedia Card, Secure Digital, Memory Stick i xD Picture Card oraz w pamięciach USB (pendrive).

Pamięć półprzewodnikowa - rodzaj pamięci będącej cyfrowym układem scalonym i przechowującej informacje w postaci binarnej. Zaliczamy do niej m.in. pamięć RAM i ROM. Pamięci te są jednymi z podstawowych stosowanych w komputerach PC.
Pamięć komputerowa to różnego rodzaju urządzenia i bloki funkcjonalne komputera, służące do przechowywania danych i programów (systemu operacyjnego oraz aplikacji). Potocznie przez "pamięć komputerową" rozumie się samą pamięć operacyjną.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

Czy wiesz że...? beta

CompactFlash – karta pamięci, w której zastosowano pamięć Flash EEPROM, znalazła zastosowanie w takich urządzeniach jak aparaty cyfrowe, urządzenia telekomunikacyjne i inne. Standard został przedstawiony w 1994 r. przez jego twórcę - SanDisk Corporation. Karta CompactFlash była pierwszą dostępną na rynku kartą flash. Ma rozmiar 42,8 × 36,4 mm i grubość 3,3 mm (typ I) lub 5 mm (typ II). Zasilana jest napięciem: 3,3 lub 5,0 V. Maksymalna prędkość transmisji danych wynosi 133 MB/s. Dodatkową cechą kart CF jest fakt, iż interfejs elektroniczny jest prawie identyczny z interfejsem IDE stosowanych w komputerach osobisych do obsługi dysków - to umożliwia stosowanie kart CompactFlash jako dysków o bardzo dużej wytrzymałości mechanicznej, niskim poborze prądu oraz małym wydzielaniu ciepła, nawet ze standardowymi płytami głównymi (wymagana jest jedynie odpowiednia przejściówka dostosowująca układ pinów). Budowane są także tzw. karty bootowalne (głównie sugerowane do systemów rodziny Windows) jako dyski stałe, ale te by zapewnić długotrwałą, stabilną i bezawaryjną pracę muszą być wykonane w technologii NAND SLC flash. Zdecydowana większość kart CompactFlash dostępna obecnie na rynku to tanie, wymienne nośniki danych (dyski wymienne) oparte o bardzo tanią, ale bardziej awaryjną pamięć NAND MLC flash zoptymalizowane do pracy w najpopularniejszym typie urządzeń - cyfrowych lustrzankach fotograficznych (DSLR). Jest ona najdłużej dostępnym typem kart pamięci Flash dostępnym w stałej sprzedaży.

SSD (ang. Solid State Drive, rzadko Solid State Disk) – urządzenie pamięci masowej, służące do przechowywania danych, zbudowane w oparciu o pamięć typu flash.

Pamięć masowa (ang. mass memory, mass storage) – pamięć trwała, przeznaczona do długotrwałego przechowywania dużej ilości danych, w przeciwieństwie do pamięci operacyjnej. Pamięć masowa zapisywana jest na zewnętrznych nośnikach informacji. Nośniki informacji zapisywane i odczytywane są w urządzeniach zwanych napędami.

SD (ang. Secure Digital) – jeden ze standardów kart pamięci opracowany przez firmy Panasonic, SanDisk i Toshiba w 2000 roku. Karty SD charakteryzują się niewielkimi wymiarami (24 × 32 × 2,1 mm) i masą (ok. 2 gramy). Poza grubością, ich wymiary są identyczne jak kart MMC.

Dysjunkcja (dyzjunkcja, dysjunkcja/dyzjunkcja Sheffera, funkcja Sheffera, NAND, w terminologii Jana Łukasiewicza niewspółzachodzenie) – zdanie lub funkcja zdaniowa utworzone za pomocą funktora dysjunkcji, jednego z dwuargumentowych funktorów zdaniotwórczych rachunku zdań. Symbolem funktora dysjunkcji jest przeważnie ukośna kreska /. W języku potocznym funktorowi dysjunkcji odpowiada swobodnie funktor „bądź..., bądź...”. Wyrażenie "p / q" odczytywać można „bądź p, bądź q”, „albo p, albo q” (w znaczeniu „zachodzi najwyżej jedno z dwojga”, por.), jako że dysjunkcja jest negacją koniunkcji „nie zarazem p i q”. Pojęcie dysjunkcji wprowadził w 1913 Henry Sheffer.

Pamięć trwała lub nieulotna (ang. non-volatile) - rodzaj pamięci komputerowej, która pozwala na zachowanie zawartości nawet po odłączeniu zasilania.

EPROM (ang. Erasable Programmable Read-Only Memory) – rodzaj pamięci cyfrowej w postaci układu scalonego, przechowującej zawartość także po odłączeniu zasilania. Wykorzystuje specjalnie skonstruowany tranzystor MOS z dwiema bramkami: sterującą, normalnie połączoną elektrycznie z resztą układu i bramką pamiętającą, odizolowaną od reszty układu.