|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Pod koniec XX w. na rynku zaczęły pojawiać się materiały o "inteligentnych" właściwościach, zaliczane obecnie do grupy tzw. materiałów SMART ([i]smart[/i] (ang.) - sprytny). Nie istnieje jednoznaczna definicja tych substancji, ale przyjęło się, że ... Cukrzyca typu 2 u połowy diabetyków jest wykrywana dopiero, gdy pojawią się jej niebezpieczne powikłania, jak zawały i udary mózgu. Tymczasem, wczesne wykrycie choroby i ścisła kontrola poziomu glukozy od początku leczenia pozwalają prowadzić normalne życie - uważa... Starsze osoby, które nawykowo drzemią w ciągu dnia, mają podwyższone ryzyko zachorowania na cukrzycę typu 2 - wykazały badania chińsko-brytyjskie. Informację na ten temat podaje czasopismo "Sleep".
Fakt, że nie leczonej lub źle leczonej cukrzycy ... Nawet 6 mln Polaków może być zagrożonych cukrzycą typu 2, gdyż mają tzw. stan przedcukrzycowy. W dodatku, co najmniej 750 tys. chorych na cukrzycę nie ma świadomości choroby i nie leczy się - alarmowali diabetolodzy we wtorek na konferencji prasowej. Zainau... Dnia 27 sierpnia 2011 r. w Nijmegen, Holandia, odbędą się warsztaty nt. matematycznych witryn typu wiki.
Matematyka staje się dyscypliną coraz bardziej opartą na współpracy. Internet ułatwił rozproszone opracowywanie, przeglądanie i doskonalenie dużych dowodów, t...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Pancerniki typu BayernTo hasło encyklopedii posiada podstrony: 1 [2],[3] Czy wiesz że...? Taran (dziób okrętu) - element konstrukcji dawnych okrętów, służący do topienia okrętów wroga przez taranowanie - uderzanie własnym okrętem w okręt wroga. Taran stosowany był pierwotnie w starożytności na okrętach wiosłowych, m.in. greckich, fenickich, asyryjskich i rzymskich. Miał on formę wydłużonego pod wodą i zaostrzonego dziobu okrętu lub zaostrzonej belki wystającej z dziobu. Taran umieszczony był na linii wodnej lub pod wodą i jego zadaniem było przebicie burty atakowanego okrętu pod wodą, co powodowało jego zatonięcie. W epoce okrętów żaglowych statki nie miały taranu z uwagi na małą przydatność tego sposobu walki na żaglowcach. Wysokość metacentryczna - w teorii okrętu jest to odległość pozornego środka obrotu jednostki pływającej w czasie przechyłu od środka ciężkości (na rysunku odcinek GM). Wysokość metacentryczna jest podstawową wielkością określającą stateczność początkową statku. Pancerniki typu Bayern to ostatni i najlepszy typ niemieckich pancerników generacji drednotów, z okresu I wojny światowej. Z planowanych czterech, ukończono 2 okręty tego typu, które jednak nie zdążyły wziąć udziału w głównych starciach morskich wojny. ProjektPrzed pierwszą wojną światową Wielka Brytania i Niemcy ścigały się w zakresie zbrojeń morskich, budując przed wszystkim pancerniki nowej generacji drednotów. Brytyjskie okręty tego typu uzbrajane były w działa 305 mm, później 343 mm, a niemieckie w działa 280 mm, później 305 mm. Niemcy preferowali lżejsze działa o wystarczającej skuteczności i większej szybkostrzelności, lecz mimo to zdając sobie sprawę z konieczności wzrostu mocy ogniowej pancerników, już w styczniu 1912 cesarz Wilhelm II zaakceptował dla uzbrojenia nowych pancerników działa kalibru 380 mm. Niemcy nie wiedzieli jeszcze wówczas o projektowaniu w Wielkiej Brytanii nowych "superdrednotów" typu Queen Elizabeth z porównywalnymi działami kalibru 381 mm. W przeciwieństwie do Brytyjczyków, Niemcy jednak wstrzymali się z rozpoczęciem budowy nowych okrętów do czasu opracowania i przetestowania dział dla nich, co spowodowało, że brytyjskie pancerniki z artylerią 15-calową (381 mm) weszły do służby znacznie wcześniej i w większej ilości, będąc dostępne już podczas bitwy jutlandzkiej. Wilhelm II (ur. 27 stycznia 1859 w Berlinie, zm. 4 czerwca 1941 w Doorn w Holandii) – ostatni niemiecki cesarz i król Prus, przedstawiciel dynastii Hohenzollernów.
SMS Bayern był niemieckim pancernikiem typu Bayern służącym w Kaiserliche Marine, który został zwodowany w 1915 i wszedł do służby w 1916. Jego głównym uzbrojenie stanowiło 8 dział 380 mm umieszczonych w 4 wieżach. Nowe pancerniki, określone podczas projektowania jako typ T, w dużej mierze były rozwinięciem konstrukcji poprzedniego typu König (typu S), mając podobny kadłub, wymiary i schemat opancerzenia. Zdecydowano nowe działa kalibru 380 mm rozmieścić w czterech dwudziałowych wieżach, po dwie na dziobie i rufie (typ Koenig miał pięć wież z działami 305 mm). Mimo znacznie cięższego uzbrojenia, rozmiary wzrosły nieznacznie, jedynie nieco wzrosła wyporność z powodu bardziej pełnych linii kadłuba. Stocznia Schichaua w Gdańsku (niem. Schichau-Werft Danzig) – stocznia w Gdańsku, funkcjonująca w latach 1891-1945, założona przez Ferdinanda Schichaua. Była jedną z najważniejszych stoczni budujących okręty w Niemczech.
Drednot (ang. Dreadnought) - określenie generacji pancerników (okrętów liniowych) budowanych od 1906 roku do 1922 roku. Nazwa pochodzi od nazwy brytyjskiego pancernika HMS "Dreadnought", który wszedł do służby w grudniu 1906 roku jako pierwszy okręt zbudowany według nowych koncepcji. W stosunku do wcześniejszych pancerników (zwanych przeddrednotami lub predrednotami), drednoty charakteryzowały się: Pierwsze dwa okręty zamówiono w ramach programu rozbudowy floty na lata 1913/1914, trzeci – na lata 1914/1915 i czwarty w ramach nadzwyczajnego programu wojennego. W Niemczech typ oznaczono jako Bayern, w literaturze spotyka się też oznaczenie Baden z uwagi na to, że pancernik "Baden" zamówiono dwa dni wcześniej (1 kwietnia wobec 3 kwietnia 1913) i wcześniej rozpoczęto jego budowę. Kaiserliche Marine (Cesarska Marynarka Wojenna) − marynarka wojenna Cesarstwa Niemieckiego, powstała w 1871 roku z przekształconej floty Związku Północnoniemieckiego. Początkowo przewidywana głównie do obrony własnych wybrzeży i szlaków handlowych, wkrótce została zaangażowana we wspieranie niemieckich interesów imperialnych, a od lat 90. XIX wieku była sukcesywnie rozbudowywana. Wielkie zasługi dla jej rozwoju położył admirał Alfred von Tirpitz, od 1897 roku minister marynarki. W wyniku promowanych przez niego a wspieranych przez cesarza Wilhelma II programów rozbudowy floty, Kaiserliche Marine stała się w latach poprzedzających I wojnę światową drugą potęgą morską świata, ustępując jedynie Royal Navy.
Wieża artyleryjska - element konstrukcji okrętów wojennych, służący do obrotowego mocowania dział oraz ochrony ich mechanizmów i obsługi przed ogniem nieprzyjaciela lub wpływami atmosferycznymi. Przez zamocowanie obrotowe w wieży działa uzyskują duży kąt ostrzału w poziomie. W celu ochrony dział i obsługi przed ogniem nieprzyjaciela, wieże stosowane w historycznych klasach okrętów artyleryjskich (głównie pancerniki i krążowniki) były opancerzone. OkrętyTyp składał się z 4 okrętów Stępki trzech okrętów położono w 1913, "Baden" pod koniec 1912. Ostatnie dwa zostały zwodowane, ale nie ukończono ich ze względu na koniec I wojny światowej i zostały złomowane w stoczniach około 1921 roku. Pancerniki typu König – typ niemieckich pancerników z okresu I wojny światowej. Na początku I wojny światowej okręty tego typu były najsilniejszymi jednostkami Niemieckiej Marynarki Wojennej. Wzięły udział w bitwie jutlandzkiej.
SMS "Sachsen" był niemieckim pancernikiem typu Bayern z okresu I wojny światowej. Został zwodowany, ale nie został ukończony i włączony do służby w Kaiserliche Marine. "Bayern" i "Baden" zwodowane zostały w 1915 i nie wzięły udziału w bitwie jutlandzkiej, a po wejściu do służby także nie brały zbyt intensywnego udziału w wojnie. "Bayern" został uszkodzony przez miny w Zatoce Ryskiej 12 października 1917 podczas Operacji "Albion", w trakcie której ostrzeliwał rosyjskie baterie nabrzeżne na Półwyspie Sworbe. Okręt nabrał wiele wody i po 19 dniach z wielkimi kłopotami został doprowadzony do Kilonii. Po kapitulacji Niemiec "Bayern" i "Baden" przepłynęły do Scapa Flow i tam wraz z resztą niemieckiej floty zostały zatopione przez własne załogi 21 czerwca 1919. Jedynie "Baden" został przez Brytyjczyków powstrzymany od zatonięcia i był dokładnie badany przez naukowców i projektantów. Został zatopiony jako cel przez pancerniki brytyjskie w sierpniu 1921. SMS "Württemberg" był niemieckim pancernikiem typu Bayern z okresu I wojny światowej. Został zwodowany, ale nie został ukończony i włączony do służby w Kaiserliche Marine. Nazwa pochodzi od Królestwa Wirtembergia (ten pancernik był drugim okrętem noszącym tę nazwę w niemieckiej flocie).
Bitwa jutlandzka, nazywana też w Niemczech "bitwą na Skagerraku" (Skaggerakschlacht), miała miejsce w dniach od 31 maja do 1 czerwca 1916 roku. Było to jedyne starcie okrętów liniowych podczas I wojny światowej, pomiędzy niemiecką flotą liniową Hochseeflotte i brytyjską Grand Fleet. Bitwa jutlandzka była próbą realizacji idei wielkiego rozstrzygającego starcia flot liniowych, mającego się zakończyć w założeniu zniszczeniem jednej floty. Starcie nie przyniosło jednak rozstrzygnięcia i obie strony ogłosiły zwycięstwo. czytaj dalej: [2], [3]
Czy wiesz że...? beta I wojna światowa – pomiędzy od czasu wojen napoleońskich na kontynencie europejskim zakończony klęską Państw Centralnych, likwidacją mocarstw Świętego Przymierza i powstaniem w Europie Środkowej i południowej licznych państw narodowych. Mimo ogromu strat i wstrząsu nimi wywołanego wojna ta nie rozwiązała większości konfliktów, co doprowadziło do wybuchu II wojny światowej 21 lat po jej zakończeniu.
Kazamata – na dawnych okrętach wojennych – zamknięte opancerzone pomieszczenie, w którym znajdowało się działo wraz z obsługą. Kazamaty pojawiły się wkrótce po wprowadzeniu pancerza do konstrukcji okrętów, w latach 60. XIX wieku i umieszczone były na burtach lub w nadbudówkach okrętu. Działa umieszczone w kazamatach miały zwykle niewielki kąt ostrzału w płaszczyźnie poziomej (do kilkudziesięciu stopni), oraz jeszcze mniejszy kąt ostrzału w płaszczyźnie pionowej. Mogły więc one prowadzić ogień tylko w jednym sektorze, w kierunku celów znajdujących się po stronie burty, czasem także w kierunku dziobu albo rufy, zależnie od rozmieszczenia kazamat.
Wyporność – podstawowy parametr określający wielkość okrętów, rzadziej innych jednostek pływających. Wyporność jest miarą siły wyporu, określa masę wody wypartej przez zanurzoną część okrętu zgodnie z prawem Archimedesa (objętość zanurzonej części okrętu pomnożoną przez ciężar właściwy wody). Miarą wyporności jest tona (1000 kg) lub tona angielska (1016 kg).
Pancerniki typu Revenge - seria pięciu brytyjskich pancerników zbudowanych podczas I wojny światowej. Stanowiły ostatni typ brytyjskich drednotów. Wszystkie służyły aktywnie także podczas II wojny światowej, w której utracono jeden - "Royal Oak", zatopiony w głośnych okolicznościach przez niemiecki okręt podwodny w bazie Scapa Flow. Określane też są często w literaturze jako typ R (od inicjałów nazw okrętów) lub Royal Sovereign, lecz oryginalnym oznaczeniem Admiralicji z czasu powstania okrętów był typ Revenge.
SMS Baden był niemieckim pancernikiem typu Bayern służącym w Kaiserliche Marine, który został zwodowany w 1916 i został uratowany przez Brytyjczyków w czasie samozatopienia Hochseeflotte w Scapa Flow przez wyrzucenie go na mieliznę. Później zatopiony w czasie intensywnych testów artyleryjskich przez Royal Navy w 1921.
Gdańsk, (, , jid. דאַנץ – danc) – miasto portowe w Polsce nad Morzem Bałtyckim, położone u ujścia Motławy do Wisły nad Zatoką Gdańską. Wraz z Gdynią i Sopotem tworzy Trójmiasto. Centrum kulturalne, naukowe i gospodarcze oraz węzeł komunikacyjny północnej Polski, stolica województwa pomorskiego oraz archidiecezji gdańskiej.
Pancerniki typu Queen Elizabeth – seria pięciu okrętów Royal Navy, generacji drednotów, określanych też jako superdrednoty. Prototypowy okręt otrzymał imię królowej Elżbiety I. W porównaniu do swoich poprzedników typu Iron Duke miały większą siłę ognia, grubszy pancerz i wyższą prędkość. Także w porównaniu z okrętami niemieckimi (typem König) były lepszymi okrętami. Jedynie typ Bayern miał porównywalne parametry, jednak ze względu na kotły opalane węglem, a nie ropą, były o 2 węzły wolniejsze. Pancerniki typu Queen Elizabeth są uważane także za pierwsze okręty określane jako szybkie pancerniki. Okręty te jako pierwsze pancerniki na świecie były uzbrojone w działa kalibru 381 mm (15 cali) o długości luf 42 kalibry. Pancerniki typu Queen Elizabeth czasami są opisywane jako konstrukcja dorównująca przełomowością HMS "Dreadnought", ponieważ rozwiązania użyte przy ich budowie zostały użyte podczas projektowania kolejnych typów pancerników. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
