|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Zsiadłe mleko pomaga w leczeniu przewlekłego zapalenia żołądka, wywołanego na przykład nadmiernym spożyciem kwasu acetylosalicylowego, czyli aspiryny - informuje pismo "World Journal of Gastroenterology".
Zapalenie żołądka jest... Nowe badania pokazują, że pacjenci zakażeni HIV-1 powinni być wcześniej poddawani złożonej terapii przeciwretrowirusowej (cART). Na dzień dzisiejszy próg liczby komórek T (białych krwinek) wykorzystywany do określania, kiedy należy rozpocząć terapię przeciwretrowirusową jest ustalony zb... Łączone europejskie konferencje poświęcone teorii i praktyce oprogramowania (European Joint Conferences on Theory and Practice of Software - ETAPS) odbędą się w dniach od 29 marca do 6 kwietnia w Budapeszcie na Węgrzech. Uznani badacze z całego świata spotkają się, aby dyskutować o aktual... O kilkaset zdjęć, dokumentów i innych przedmiotów wzbogaciły się zbiory Muzeum Woli. Pamiątki te zostały zaprezentowane na wystawie "Ze wspomnień mieszkańców Woli", która będzie dostępna dla zwiedzających do jesieni. Akcję... Historyczną nazwę Rozmarek położonym w centrum Kalisza terenom dawnej dzielnicy żydowskiej przywrócili radni Kalisza. Starało się o to miejscowe Towarzystwo Opieki nad Zabytkami. Radni podjęli uchwałę jednogłośnie. Nazwa Rozmarek powstała w wyniku spolszcze...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Panewka - broń palna Czy wiesz że...? Ładunek miotający – ściśle określona ilość wybuchowego materiału miotającego (np. prochu czarnego lub prochu bezdymnego), wykorzystana do oddania strzału (miotania pocisku) z broni palnej. Podczas spalania ładunku miotającego w przewodzie lufy powstają gazy prochowe, których ciśnienie powoduje ruch pocisku wzdłuż osi lufy. Ładunek miotający umieszczony jest w łusce naboju, lub bezpośrednio w komorze nabojowej w woreczkach z tkaniny lub w postaci wyprasek. Lufa – zasadnicza część broni palnej, umożliwiająca nadanie pociskowi jednocześnie ruchu postępowego i obrotowego (lufy gwintowane) lub tylko postępowego (lufy gładkościenne) w odpowiednim kierunku. Panewka - część dawnej broni palnej - zagłębienie w górnej części lufy, później "półka" umieszczona z boku lufy, połączona z zapałem (otworem prowadzącym do lufy). Na panewkę sypano proch, który po zapaleniu przenosił ogień przez zapał do ładunku miotającego w lufie, powodując odpalenie. Broń palna - broń miotająca pociski energią gazów powstałych ze spalania ładunku miotającego. W zależności od rodzaju zastosowanego układu miotającego, dzieli się ona na broń lufową i broń rakietową.
Zapał – w dawnej odprzodowej broni palnej był to mały otwór w tylnej części lufy, łączący panewkę z ładunkiem miotającym w lufie. W chwili wystrzału ogień powstający na panewce, przenoszony był poprzez zapał do lufy, powodując zapłon ładunku miotającego (zwykle prochu) i wystrzał pocisku. Często w wyniku niedoskonałości technologicznej dawnej broni palnej, proch wypalał się na panewce, nie powodując jednocześnie wystrzału. Stąd powstało powiedzenie "Spalić na panewce". Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
