Panewka stawu biodrowego - Polski Serwis Naukowy

Panewka (acetabulum) w środkowej części obrazka kości miednicznej, zaznaczona na niebiesko

Panewka stawu biodrowego (łac. acetabulum) – struktura antomiczna w kości miednicznej tworząca powierzchnię stawową w stawie biodrowym (articulatio coxae). Obejmuje kość udową (femur).

Tętnica, naczynie tętnicze (łac. arteria) - makroskopowo widoczne naczynie krwionośne o nieprzepuszczalnej ścianie, które bez względu na fizjologiczny skład krwi, prowadzi krew z serca do narządów ciała. Układ naczyń tętniczych jest połączony z układem naczyń żylnych poprzez sieć naczyń włosowatych.

Adam Wawrzyniec Bochenek (ur. 10 sierpnia 1875 w Krakowie, zm. 25 maja 1913 tamże) – polski lekarz, anatom, histolog, antropolog. Autor wielokrotnie wznawianego podręcznika anatomii.

U człowieka kieruje się ona w bok i do przodu. Na samym jej dnie znajduje się dół panewki (fossa acetabuli). Znajduje się tam tkanka tłuszczowa, kosmki maziowe. Swój przyczep ma tam więzadło głowy kości udowej (ligamentum capitis femoris) zwane także więzadłem obłym kości udowej (ligamentum teres femoris). Posiada ono dwie odnogi i sąsiaduje oprócz tłuszczu dołu panewki także z głową kości udowej, a ściślej z jej chrząstką stawową.

Chrząstka, tkanka chrzęstna (łac. textus cartilagineus), rodzaj tkanki łącznej szkieletowej, zbudowanej z komórek chrzęstnych - chondrocytów oraz bezpostaciowej substancji międzykomórkowej, składającej się z istoty podstawowej (kwas hialuronowy i proteoglikany) zwanej macierzą (matrix) oraz dużych ilości włókien białkowych: klejodajnych (kolagenowych) i elastycznych.

Więzadło głowy kości udowej (więzadło obłe kości udowej) (łac. ligamentum capitis femoris; ligamentum teres femoris) - więzadło wewnątrzstawowe stawu biodrowego.

Wokoło dołu panewki znajduje się powierzchnia półksiężycowata (facies lunata), pokryta przez tkankę chrzęstną, o kształcie zgodnyn z nazwą. Panewkę przedłuża trójkątny obrąbek panewkowy (labrum acetabuli), zwiększając powierzchnię przylegania do głowy kości udowej. Ponad wcięciem panewki tworzy on też więzadło poprzeczne panewki (ligamentum transversum acetabuli), pod którym wchodzi do niej unaczyniająca ją tętnica: gałąź panewkowa tętnicy zasłonowej.

Powierzchnia stawowa (łac. facies articularis) – wygładzony obszar kości biorący udział w utworzeniu określonego stawu. Powierzchnie stawowe mogą przyjmować różne kształty, zależnie od ruchu wykonywanego w danym stawie. Zazwyczaj powierzchnia jednej z kości uczestniczących w utworzeniu stawu jest wypukła – tzw. główka, gdy druga stanowi jej negatyw i jest wklęsła – nazywana panewką.

Michał Reicher, Michał Reicher-Sosnowski (ur. 17 listopada 1888 w Sosnowcu, zm. 31 sierpnia 1973 w Gdańsku), polski anatom i antropolog pochodzenia żydowskiego; profesor zwyczajny dr nauk biologicznych. Współautor i kontynuator prac nad kompleksowym podręcznikiem Anatomia Człowieka, rozpoczętych przez prof. dra Adama Bochenka. Twórca działającego do dziś wileńskiego Collegium Anatomicum oraz jeden ze współtwórców Akademii Lekarskiej w Gdańsku.

Przypisy

↑ Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka. T. I: Anatomia ogólna, kości, stawi i więzadła, mięśnie. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 1998, s. 580. ISBN 83-200-1230-9.
↑ Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka. T. I: Anatomia ogólna, kości, stawi i więzadła, mięśnie. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 1998, s. 583. ISBN 83-200-1230-9.

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski).

Kość miedniczna (łac. os coxae) – kość wchodząca w skład obręczy kończyny tylnej (dolnej) (łac. cingulum extremitatis posterioris), jest kością parzystą. Kości miedniczne łączą się ze sobą w części przedniej za pomocą spojenia łonowego (łac. symphysis pubica), w części tylnej łączą się z kością krzyżową kręgosłupa. Dwie kości miednicze i kość krzyżowa (łac. os sacrum) tworzą miednice (łac. pelvis). Patrz również złamanie miednicy.