Panika na stacji metra Niemiga w Mińsku

Panika na stacji metra Niemiga - tragedia, do której doszło pod koniec piwnego święta w Mińsku w niedzielę 30 maja 1999 roku, w czasie koncertu rockowego na wolnym powietrzu (niedaleko Pałacu Sportu) zorganizowanego przez firmy "Aliwaria" i "Dżaz-Kraft". W tym czasie prawosławna ludność obchodziła Święto Trójcy Świętej.

Święto Trójcy Świętej – jedno z najważniejszych liturgicznych świąt chrześcijańskich, obchodzonych ku czci Trójcy Świętej: Boga Ojca, Syna i Ducha Świętego. W kościołach zachodnich przypada na niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego, zaś według tradycji wschodniej obchodzone jest w niedzielę Pięćdziesiątnicy.

Alaksandr (Alaksandar) Ryhorawicz Łukaszenka (biał. Алякса́ндр (Алякса́ндар) Рыго́равіч Лукашэ́нка, Alaksandr (Alaksandar) Ryhoravič Łukašenka, [alʲaˈksandr rɨˈɣoravʲɪtʃ ɫukaˈʂɛnka]; ros. Алекса́ндр Григо́рьевич Лукаше́нко, Aleksandr Grigorjewicz Łukaszenko, [alʲɪˈksandr ɡrʲiˈɡorjɪvʲɪtɕ ɫukaˈʂɛnkə]; ur. 30 sierpnia 1954 (31 sierpnia wg oficjalnych danych) w Kopysiu) – białoruski polityk, prezydent Białorusi od 1994 roku. Prezydent Białoruskiego Komitetu Olimpijskiego od 1997.

Młodzież słuchająca koncertu, chcąc schować się przed niespodziewaną burzą z gradem, ruszyła do przejścia podziemnego na stacji metra "Niemiga". Z powodu deszczu schody zrobiły się bardzo śliskie i wiele osób przewracało się, a potem nie mogło się podnieść. W wyniku stratowania zginęły 53 osoby, ponad 250 zostało rannych. Większość ofiar to młodzi ludzie w wieku 14 do 20 lat, wśród nich 42 dziewczęta i 2 pracowników milicji. Większość zmarła w wyniku uduszenia i ran. Mnóstwo ofiar miało głębokie rany kłute na ciele, zadane butami na wysokich obcasach. Według zeznań świadków, święto trwało jeszcze godzinę po tragedii.

Piuzawod Aliwaryja AAT (biał. Піўзавод Аліварыя AAT, ros. Пивзавод Оливария ОАО, dosł. Browar Aliwaryja S.A.) – najstarsza kompania piwowarska na Białorusi. W 2007 roku do spółki należało 12,7% krajowego rynku piwa.

Zaraz po zdarzeniu ogłoszono w kraju trzydniową żałobę narodową.

Początkowo władze wzięły na siebie odpowiedzialność za tragedię. Decyzją Miejskiego Komitetu Wykonawczego Mińska i miejscowych komitetów wykonawczych, bliscy ofiar otrzymali na dwa lata prawo bezpłatnego przejazdu transportem miejskim, bezpłatnych leków i zwolnienie z opłat za usługi komunalne. Ulgi zostały jednak zlikwidowane w 2002 roku decyzją prezydenta Łukaszenki.

Na miejscu zdarzenia, obok wejścia na stację metra "Niemiga", 30 maja 2002 roku odsłonięto pomnik ku czci ofiar w formie 53 róż, rozrzuconych na metaforycznych stopniach schodów, a także niewielką kapliczkę z krzyżem prawosławnym z informacją o tragedii.

Panika w kulturze

Wydarzenia z 1999 roku zostały opisane w książce Artura Klinaua pt. "Mińsk. Przewodnik po Mieście Słońca". Autor porównuje tragedię ludzi w metrze do tragedii poległych w bitwie nad Niemigą, która zdarzyła się w tym samym miejscu w 1067 roku. Metafizyczną siłę sprawczą obu tragedii przypisuje rzece Niemidze, która została w czasach sowieckich skanalizowana i wprowadzona pod ziemię:

Przypisy

Mińsk. Przewodnik po Mieście Słońca.

Bibliografia

Artur Klinau: Mińsk. Przewodnik po Mieście Słońca. Wyd. 1. Wołowiec: Wydawnictwo Czarne S.C., 2008, s. 152. ISBN 978-83-7536-056-1.

Linki zewnętrzne

Strona poświęcona tragedii na Niemidze (ros.)