|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Dane zaprezentowane w tym tygodniu przez Międzynarodową Federację Diabetologiczną (IDF) na 20. Światowym Kongresie Diabetologicznym w Montrealu, pokazują ogromny wzrost liczby przypadków cukrzycy od 30 milionów w 1985 r. do niemal... Około 3,5 miliarda lat temu Mars pokryty był ogromnym oceanem, twierdzą naukowcy z Uniwersytetu w Colorado
Najprawdopodobniej aż 36 procent planety pokrywała woda o objętości od 30 do 124 metrów sześciennych.
Badacze zebrali i porównal... Małe i duże organizmy morskie kierują się każdego roku na Ocean Południowy, aby pożywić się ogromnymi ilościami kryla, stworzenia podobnego do krewetki, które odkrywa kluczową rolę w antarktycznym łańcuchu pokarmowym. Oprócz tego, że jest ważnym źr... Naukowcy europejscy odkryli, że ozon wpływa na rolę oceanu jako biotopu pochłaniającego dwutlenek węgla, czyli zbiornika, który absorbuje i przechowuje dwutlenek węgla pochodzący z innego etapu obiegu węgla. Czterema takimi pochłaniaczami są atmosfera, biosfera ziemska, oc... W dniach 29 listopada - 2 grudnia 2011 r. we Frascati, Włochy, odbędzie się wydarzenie pt. "Obserwacja Ziemi w ramach badań interakcji ocean-atmosfera".
Badania Powierzchni Oceanu i Dolnej Atmosfery (SOLAS) to zakrojona na szeroką skalę międzynarodowa inicjatywa, która ma z...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 PannocjaCzy wiesz że...? Laurencja, Laurentia – kraton północnoamerykański, który dryfując, był w niektórych okresach geologicznych częścią różnych superkontynentów, niekiedy sam tworzył kontynent. Japetus – hipotetyczny prehistoryczny ocean, istniejący w starszym paleozoiku między kontynentami Bałtyką, Laurencją i Gondwaną. Osady kambryjskie, ordowickie i sylurskie zdeponowane w tym oceanie zostały wypiętrzone w wyniku kolizji kontynentów (orogeneza kaledońska), tworząc kaledonidy. Ediakar (eokambr, wend) (ang. Ediacaran) – ostatni okres neoproterozoiku; trwał od 630 do 542,0 mln lat temu. Ediakar jest młodszy od kriogenu, a starszy od wczesnego kambru. Z okresu tego pochodzą zespoły skamieniałości tkankowych nazwane fauną ediakarańską, znalezione pierwszy raz na wzgórzach Ediacara w Australii (stąd nazwa okresu). 
 
Pannocja – hipotetyczny superkontynent istniejący w neoproterozoiku, który powstał około 600 mln lat temu w ediakarze i uległ rozpadowi po 60 mln lat, na początku kambru. Mirowia – hipotetyczny wszechocean światowy z okresu mezoproterozoiku (ok. 1,2 miliarda lat temu) i neoproterozoiku (1,1 mld.), otaczający jeden z pierwszych superkontynentów w dziejach Ziemi, Rodinię. Mirowia utożsamiana bywa także z pojawiającym się w innych hipotezach Oceanem Panafrykańskim.
Ziemia-śnieżka – hipoteza głosząca, że Ziemia pod koniec prekambru została całkowicie lub prawie całkowicie pokryta lądolodem w wyniku ówczesnego zlodowacenia. Różne modele zakładają różny zasięg pokrywy lodowej, ale wszystkie zgadzają się że było to zjawisko o charakterze globalnym. Historia geologicznaSuperkontynent ten utworzył się po rozpadzie Rodinii. Rozszerzanie się oceanu Panthalassa, który rozerwał Rodinię i zamykanie Oceanu Panafrykańskiego pociągnęło za sobą kontynenty, które zderzyły się ponownie w innej konfiguracji. Zderzenie wypiętrzyło dookoła centralnego kratonu Konga masyw górski, scalając późniejszy kontynent afrykański (zdarzenie to nazywa się orogenezą panafrykańską). Panthalassa (gr. "wszechmorze") – rozległy ocean, istniejący w paleozoiku i mezozoiku. Był w tych erach największym zbiornikiem wodnym na Ziemi, zajmując kilkukrotnie niemal całą półkulę planety. Pod koniec ery paleozoicznej i we wczesnym mezozoiku otaczał superkontynent Pangei. Jego pozostałością i dzisiejszym odpowiednikiem jest Ocean Spokojny, dlatego też Panthalassę określa się czasem Paleo-Pacyfikiem.
Bałtyka - kraton, do końca ordowiku samodzielny kontynent. Współcześnie odpowiada jej prekambryjska platforma wschodnioeuropejska. Pod koniec ordowiku kolidowała z Awalonią, kiedy to zapoczątkowane zostały wczesnokaledońskie ruchy górotwórcze (faza takońska). Pod koniec syluru wskutek kolizji z Laurencją weszła w skład Laurosji. Pannocja powstała z połączenia Protogondwany z Protolaurazją (którą tworzyły Laurencja, Bałtyka, Amazonia i Syberia). Pannocja znajdowała się głównie na półkuli południowej, jednak fragment późniejszej Gondwany położony był prawie południkowo. Taki układ mas lądowych miał poważny wpływ na klimat Ziemi. W okresie kriogenu na Ziemi panowało potężne zlodowacenie, być może obejmujące obszar całej planety (hipoteza ta nosi nazwę "Ziemia-śnieżka", ang. Snowball Earth). Superkontynent – wielka masa lądu, w skład której wchodził więcej niż jeden współczesny kontynent (płyta kontynentalna). Ponieważ sama definicja kontynentu jest umowna i sporna, podobnie jest z definicją superkontynentu. Zazwyczaj używa się ją w odniesieniu do dawnych okresów geologicznych, kiedy to współczesne kontynenty tworzyły większe całości. Niektóre superkontynenty obejmowały nieomal wszystkie obszary lądowe ówczesnego globu ziemskiego, inne skupiały mniejsze części (ale zawsze były one zlepkiem współczesnych kontynentów lub ich znacznych części). Powstawanie superkontynentów w historii Ziemi wynika z ruchów, jakim podlegają masy lądu zgodnie z teorią tektoniki płyt.
Kriogen (gr. cryos – "lód", genesis – "narodziny") – środkowy okres neoproterozoiku; trwał od 850 do 630 mln lat temu. Kriogen jest młodszy od tonu, a starszy od ediakaru. Nazwa tego okresu pochodzi od zlodowacenia, które w tym czasie pokryło całą Ziemię. Pod koniec proterozoiku Pannocja rozpadła się na Gondwanę, Laurencję, Bałtykę oraz Syberię na skutek otworzenia się oceanów Japetus i Prototetydy. Nie jest pewne, czy mniejsze kontynenty nie odłączyły się od Gondwany wcześniej i jednolity kontynent Pannocji de facto nigdy nie powstał. Gondwana – południowy superkontynent, istniejący w paleozoiku i na początku mezozoiku oraz ponownie pod koniec mezozoiku i na początku kenozoiku. Jego nazwa pochodzi od północnego regionu Indii, a termin ten wprowadził jako pierwszy Eduard Suess, który stwierdził m.in. zaskakujące podobieństwo wymarłej flory glossopterysowej na obu wybrzeżach południowego Atlantyku.
Zobacz teżPrzypisyBibliografiaLinki zewnętrznePowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
