|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Dr Jean Lilensten z Laboratoire de Planétologie de Grenoble we Francji zdobył pierwszą nagrodę Europlanet za wybitne osiągnięcia na polu angażowania społeczeństwa w nauki planetarne. Infrastruktura badawcza Europlanet jest programem o budżecie 6 mln EUR w części ... Podczas konferencji "Extreme Solar Systems II", która trwa właśnie w Jackson Lake Lodge (USA) zorganizowano panel, podczas którego astronomowie zajmujący się poszukiwaniem egzoplanet skomentowali odkrycie przez kosmiczny teleskop Kepler planety okołopod... Wbrew szerzącym się mitom czekolada nie poprawia nastroju, nie rozładowuje stresów i nie wpływa dobrze na potencję. Jej największą zaletą jest smak, który sprawia, że jedzenie czekolady jest dla nas przyjemnością - przekonują eksperci z Uniwersytet... W toku obserwacji promieniowania gamma prowadzonych w ramach projektu Integral Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) wykryto niedawno super gorącą materię zaledwie na milisekundy przed jej zniknięciem w czarnej dziurze. Czy uległa zniszczeniu? Astronomo... Według wyników nowych badań dofinansowanych ze środków unijnych zapalenie tkanki tłuszczowej w organizmie nie zawsze musi być szkodliwe, co różni się do wcześniejszych poglądów, które wiązały zapalenie z insulinoopornością i ostatecznie cukrzycą typu 2. Odk...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 PantomimaCzy wiesz że...? Jean-Gaspard Debureau (ur. w 1796 r., zm. w 1846 r.) – francuski mim odkryty przez poetów romantyzmu. Występował on w Paryżu z zespołem Funambules. To on wykreował znaną postać Pierrota, w której to zamknął się do końca kariery. Pierrot narodził się z komedii dell’arte, ale w przeciwieństwie do niej pozostawał niemy. Był to głupiec, tchórz, nędzarz, żarłok, niezdarny pechowiec, za pomocą którego Debureau łagodził swe cierpienia kpiąc z innych. Działalność Funambules była ograniczona ze strony francuskiej administracji, co zapewniło zespołowi zachowanie czystości stylu, a zarazem ludowości w jego spektaklach. Klaun (ang. clown) – artysta komediowy występujący najczęściej w cyrku. Wyróżnia się przesadnym, kolorowym makijażem oraz strojem, którego charakterystyczne elementy to: groteskowo duże buty oraz luźne lub w inny sposób niedopasowane ubranie, sztuczny nos o dużych rozmiarach lub nietypowym kształcie. Skecze klaunów stanowią zwykle przerywnik głównego przedstawienia. Zawierają one najczęściej elementy slapstickowe i wymagające zdolności akrobatycznych.   Pantomima (mimodram) – rodzaj przedstawienia, w którym aktor (mim) nie używa głosu, tylko odgrywa przedstawienie używając ruchu, mowy ciała i gestów. Często, ale nie zawsze, ma pomalowaną twarz na biało. Teatr pantomimy ma dwie typowe postacie. Pierwsza z nich to komedia służąca łatwej rozrywce. Zwykle unika ona poważnych tematów i skomplikowanej fabuły, gdyż ma przede wszystkim doprowadzić widza do śmiechu. Druga postać pantomimy może rozśmieszać nie mniej niż pierwsza, ale ma inny cel – prowokuje refleksję nad sensem życiowych zaangażowań człowieka. Prócz komicznych, podejmuje też poważne tematy, a czasem wzrusza. Wymaga ona od widza większego wysiłku wyobraźni i intelektu, dlatego jest w pewnym sensie sztuką elitarną i światową. Mowa ciała – termin z zakresu psychologii społecznej. Niekiedy używa się go jako synonimu komunikacji niewerbalnej, która jest jednak szerszym pojęciem.
Mim – aktor nie posługujący się głosem, lecz mową ciała. Występuje on najczęściej w teatrze oraz na ulicach miast. Jednak jego sztuka polega na ruchu, a nie na bezruchu, dlatego mylnie ulicznych "staczy" nazywa się mimami. Mimowie często charakteryzują się umalowanymi na biało twarzami. Przedstawienie mimów określa się jako pantomimę bądź mimodram. Znani mimowie: Jean Louis Barrault (ur. 8 września 1910 roku w Le Vesinet, zm. 22 kwietnia 1994 roku w Paryżu, pochowany na Cmentarzu Passy) - francuski aktor, scenarzysta, reżyser i mim. Grał główne role we własnych inscenizacjach (dramaty P.Claudela i W.Szekspira).
Bartłomiej Ostapczuk (ur. 1977 w Warszawie) – polski aktor-mim, choreograf, autor scenariuszy i reżyserii przedstawień teatru pantomimy. Pomysłodawca i założyciel Teatru Pantomimy Mimo, Warszawskiego Centrum Pantomimy w Teatrze Na Woli. Współzałożyciel Fundacji Centrum Pantomimy. Autor choreografii i ruchu scenicznego przedstawień w teatrach dramatycznych. Zobacz teżLinki zewnętrzneHenryk Tomaszewski właściwie Heinrich Karl Koenig (ur. 20 września 1919 w Poznaniu, zm. 23 września 2001 w Kowarach) - założyciel, dyrektor i kierownik artystyczny Wrocławskiego Teatru Pantomimy; aktor, mim, tancerz, choreograf, reżyser.
Jupi Podlaszewski - polski twórca pantomimy, związany z Koszalinem. Uczeń Stefana Niedziałkowskiego, aktor, reżyser, założyciel międzynarodowej grupy teatralnej Blik Fish.
Czy wiesz że...? beta Komedia (łac. comoedia, z gr. κωμῳδία komodia, od wyrazów κῶμος komos – pochód i ᾠδή ode – pieśń) – jeden z trzech, obok tragedii i dramatu właściwego, gatunków dramatycznych. Komedie cechuje pogodny nastrój, komizm, najczęściej żywa akcja i szczęśliwe dla bohaterów zakończenie. Komedia rozwijała się już w starożytnej Grecji i Rzymie. Przedstawia komicznie sytuacje i wady bohaterów.
Marcel Marceau, właściwie Marcel Mangel (ur. 22 marca 1923 w Strasburgu, zm. 22 września 2007 w Cahors) – francuski aktor i mim, powszechnie uznawany za najwybitniejszego przedstawiciela pantomimy w historii, nazywany "poetą gestu". Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
