Papieska elekcja 1187 - Klemens III - Polski Serwis Naukowy

Papieska elekcja 19 grudnia 1187 – odbyła się po krótkim pontyfikacie Grzegorza VIII. W jej wyniku papieżem został Klemens III z rzymskiego rodu Scolari.

Lista elektorów

Grzegorz VIII zmarł 17 grudnia 1187 roku w Pizie po zaledwie dwumiesięcznym pontyfikacie. Na podstawie dostępnych danych najbardziej prawdopodobne wydaje się, że Święte Kolegium liczyło wówczas 20 kardynałów, z czego 9 było obecnych w Pizie przy śmierci Grzegorza VIII:

Paolo Scolari (nominacja kardynalska: 22 września 1179) – kardynał-biskup Palestriny; archiprezbiter Bazyliki Liberiańskiej

Thibaud de Vermandois, O.S.B.Cluny (1184) – kardynał-biskup Ostia e Velletri

Laborans de Panormo (22 września 1173) – kardynał-prezbiter S. Maria in Trastevere

Melior (16 marca 1185) – kardynał-prezbiter SS. Giovanni e Paolo; kamerling Św. Kościoła Rzymskiego

Giacinto Bobone (23 grudnia 1144) – kardynał-diakon S. Maria in Cosmedin; protodiakon Św. Kolegium Kardynałów

Graziano da Pisa (23 września 1178) – kardynał-diakon SS. Cosma e Damiani

Ottaviano di Paoli (18 grudnia 1182) – kardynał-diakon SS. Sergio e Bacco

Pietro Diana (16 marca 1185) – kardynał-diakon S. Nicola in Carcere

Radulf Nigellus (16 marca 1185) – kardynał-diakon S. Giorgio in Velabro

Pięciu elektorów było nominatami Lucjusza III, trzech Aleksandra III, a jeden Lucjusza II.

Benewent (wł. Benevento) to miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, w prowincji Benevento. Według danych na I 2009 gminę zamieszkiwało 62 219 osób przy 478,6 os./km².
Dziekan kolegium kardynalskiego – przewodniczący kolegium kardynalskiego w Kościele rzymskokatolickim, zawsze w randze kardynała-biskupa. Do jego zwyczajowych zadań należy m. in. przewodniczenie uroczystościom pogrzebowym po śmierci papieża, odprawianie mszy na rozpoczęcie konklawe i przewodniczenie obradom konklawe.

Nieobecni

Jedenastu kardynałów było nieobecnych w Pizie:

Konrad von Wittelsbach (18 grudnia 1165) – kardynał-biskup Sabiny; dziekan Św. Kolegium Kardynałów; arcybiskup Moguncji i arcykanclerz Niemiec

Henri de Marsiac, O.Cist. (marzec 1179) – kardynał-biskup Albano; subdziekan Św. Kolegium Kardynałów; legat papieski w Niemczech

Giovanni Conti da Anagni (20 grudnia 1158) – kardynał-prezbiter S. Marco; protoprezbiter Św. Kolegium Kardynałów; legat papieski w Niemczech

Guillaume de Champagne (marzec 1179) – kardynał-prezbiter S. Sabina; arcybiskup Reims; legat papieski we Francji; przewodniczący Rady Królewskiej Francji

Ruggiero di San Severino, O.S.B.Cas. (1180) – kardynał-prezbiter S. Eusebio; arcybiskup Benewentu

Pandolfo (18 grudnia 1182) – kardynał-prezbiter SS. XII Apostoli

Albino, C.R.S.F. (18 grudnia 1182) – kardynał-prezbiter S. Croce in Gerusalemme; wikariusz Spoleto

Adelardo Cattaneo (16 marca 1185) – kardynał-prezbiter S. Marcello; legat papieski w Ligurii

Bobo (18 grudnia 1182) – kardynał-diakon S. Angelo in Pescheria; legat papieski we Francji

Soffredo (18 grudnia 1182) – kardynał-diakon S. Maria in Via Lata; legat papieski we Francji

Gerardo (18 grudnia 1182) – kardynał-diakon S. Adriano; wikariusz Rzymu

Sześciu nieobecnych mianował Lucjusz III, trzech Aleksander III a jednego Adrian IV.

Pandolfo (zm. 1210) - włoski kardynał. Pochodził z Lukki, gdzie w 1171 został kanonikiem kapituły katedralnej. W grudniu 1182 papież Lucjusz III mianował go kardynałem-prezbiterem SS. XII Apostoli. Sygnował bulle papieskie między 2 stycznia 1183 a 1 lipca 1201. Uczestniczył w papieskiej elekcji w listopadzie 1185 i w 1191. W 1196 na polecenie papieża Celestyna III mediował w konflikcie między Pizą a Genuą. W latach 1197-1199 służył jako legat papieski w Toskanii, gdzie wspierał opór miast przeciwko dominacji cesarskiej. Protoprezbiter Świętego Kolegium. Pod koniec życia wycofał się do Lukki, gdzie zmarł.
Wilhelm o Białych Dłoniach (fr. Guillaume aux Blanches Mains, ur. 1135 w Brosse, zm. 7 września 1202), najmłodszy syn Tybalda II, hrabiego Szampanii, i Matyldy, córki Engelberta II z Karyntii. Miał trzech starszych braci - Henryka, hrabiego Szampanii, Tybalda, hrabiego Blois, i Stefana I, hrabiego Sancerre.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

Czy wiesz że...? beta

Melior (zm. 1197) - włoski kardynał. Pochodził z Pizy, jednak wykształcenie zdobył we Francji (uzyskał tytuł magistra). Był archidiakonem kolejno w Laon i Reims. W 1184 papież Lucjusz III wezwał go do Rzymu i mianował kamerlingiem Św. Kościoła Rzymskiego, a na konsystorzu w marcu 1185 kreował go kardynałem-prezbiterem SS. Giovanni e Paolo. Uczestniczył w papieskich elekcjach w listopadzie 1185, październiku 1187 i w grudniu 1187. W latach 1188-91 był prawdopodobnie biskupem Massa Marittima. Sygnował bulle papieskie między 4 kwietnia 1185 a 1 lutego 1197. Za pontyfikatu Celestyna III dwukrotnie (1192-95 i 1197) służył jako legat papieski we Francji (wspólnie z kardynałem Cinzio Cenci). W trakcie pierwszej legacji mediował w konflikcie francusko-angielskim i przewodniczył kilku synodom. Druga legacja była poświęcona problemom małżeńskim króla Francji Filipa II Augusta, który oddalił swoją żonę Ingeborgę i wbrew papieskiemu zakazowi poślubił Agnieszkę z Meran. Zmarł we Francji w trakcie tej legacji.

Bobo (zm. 1189) - włoski duchowny katolicki wywodzący się z rzymskiego rodu arystokratycznego Bobone. Jego imię i nazwisko są niekiedy podawane jako Andrea Boboni, co jednak nie jest poświadczone we współczesnych mu źródłach. W 1182 roku został kardynałem. W latach 1187-1188 był legatem papieskim we Francji, gdzie próbował mediować w konflikcie między królem francuskim Filipem II Augustem a królem angielskim Henrykiem II. Biskup Porto e Santa Rufina od maja 1189 roku. Sygnował bulle papieskie między 2 stycznia 1183 a 12 września 1189. Zmarł w Rzymie.

Protodiakon (gr. proto - pierwszy, diakon - sługa) - w katolicyzmie najstarszy nominacją duchowny wśród kardynałów diakonów. Kardynał protodiakon jako pierwszy z balkonu Bazyliki św. Piotra ogłasza imię nowo wybranego papieża. On także przedstawia papieżowi arcybiskupów metropolitów podczas ceremonii wręczania paliuszy. Do 1963 roku kardynał-protodiakon koronował nowego papieża podczas inauguracji pontyfikatu.

Ottaviano di Paoli (zm. 5 kwietnia 1206) - włoski kardynał. Był spokrewniony z królem Francji Filipem II Augustem i skoligacony z rodziną papieża Innocentego III.

Konrad von Wittelsbach (ur. 1125 - zm. 25 października 1200) - arcybiskup Moguncji i Salzburga oraz kardynał Św. Kościoła Rzymskiego. Był pierwszym w historii kardynałem, który jednocześnie był także biskupem rezydencjonalnym (nie licząc diecezji suburbikarnych).

Grzegorz VIII (wcześniej Alberto de Morra), (ur. około 1110 w Benewent - zm. 17 grudnia 1187 w Piza, Włochy) - papież w okresie od 25 października 1187 do 17 grudnia 1187.

Gerardo (zm. 1208) - włoski kardynał. Pochodził z Lukki. Według starszej historiografii nazywał się Gerardo Allucingoli i był bratankiem papieża Lucjusza III, nie ma jednak na to dowodów.