|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Międzynarodowy zespół naukowców pod przewodnictwem czeskiego Uniwersytetu Masaryka opracował nową metodę poprawy charakterystyki funkcjonalnej enzymów. Beneficjenci tego odkrycia to podmioty branży medycznej, chemicznej oraz spożywczej. Procedura została zaprezentowana w ... Biologowie przyznają, że pojawienie się pełnych szczęk odgrywa zasadniczą rolę w historii naszej ewolucji, niemniej do tej pory nie byli w stanie udowodnić tego na podstawie skamielin. Międzynarodowy zespół naukowców sugeruje, że reorganizacja mózgu i organów c... Okres młodzieńczy to wiele zmian rozwojowych, hormonalnych i stresów. Ale to nie wszystko. Wyniki nowych badań przeprowadzonych w Wlk. Brytanii pokazują, jak iloraz inteligencji (IQ), wynik uzyskiwany na podstawie jednego z kilku różny... Naukowcy, których prace są finansowane ze środków UE, pomogli w opracowaniu systemu wczesnego ostrzegania, aby chronić zagrożone społeczności przed tsunami i uniknąć w przyszłości straszliwych strat w ludziach, jak te poniesione w Indonezji i na Sr... Zbudowanie państwa opartego na wzorcach z ZSRR, w którym główną rolę miał odgrywać przemysł ciężki powstający w wielkich zakładach zatrudniających rzesze powstającej klasy robotniczej było - zdaniem historyka IPN Andrzeja Zawistowskiego - celem władz PRL ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 ParahippusCzy wiesz że...? †Merychippus - jeden z przodków współczesnych koniowatych. Żył we wczesnym miocenie (ok 20 mln lat temu). Wszystkie kończyny miał zakończone trzema palcami, ale tylko jeden opierał się o ziemię. Drugi i czwarty palec istniały w postaci krótkich wyrostków, jeszcze członowatych, lecz wyraźnie skróconych, sięgały tylko do drugiego stawu trzeciego palca. Od swojego przodka - parahippusa - różnił się dłuższą i masywniejszą szyją oraz mocniejszym uzębieniem (zęby z listewkami emalii, co zwiększało zdolność trącą). Wynikało to ze zmiany pożywienia - z roślinności leśnej na stepową, gł. twardą trawę. Miał ok. 100 cm wysokości w kłębie. Ewolucja koniowatych – proces ewolucji części nieparzystokopytnych przebiegający od środkowego paleocenu. W tym czasie u przodków współczesnych koniowatych następowała radiacja, w której wyniku powstało kilkadziesiąt linii ewolucyjnych, z których do czasów współczesnych przetrwał jedynie rodzaj Equus. W jednej z tych linii następowała stopniowa przemiana od niewielkiego (30-50 cm), czteropalczastego i posiadającego krótkie korony zębów trzonowych Hyracotherium – poprzez gatunki pośrednie (Miohippus, Mesohippus, Merychippus, Parahippus) – do jednopalczastego pliohippusa, rozmiarami (120 cm w kłębie), wysokością koron i kształtem ciała przypominającego współczesnego konia. Parahippus − rodzaj wymarłych ssaków z rodziny koniowatych, jeden z przodków współczesnych koniowatych. Forma przejściowa między Mesohippusem a Merychippusem. Żył w okresie wczesnego miocenu około 20 milionów lat temu. Był już w znacznym stopniu przystosowany do spożywania pokarmu trawiastego - nastąpiła u niego modyfikacja powierzchni trących siekaczy. Wysokość w kłębie – 80-90 cm. †Mesohippus (gr. półkoń) – jeden z przodków współczesnych koniowatych. Żył na przełomie eocenu i oligocenu (ok. 34-32 mln lat temu) w Ameryce Północnej. W odróżnieniu od swego przodka Hyracotherium wszystkie kończyny miał zakończone 3 palcami. Posiadał również twardsze uzębienie, co umożliwiało mu żywienie się, poza liśćmi, również mniejszymi gałęziami i korzonkami. Miał wielkość współczesnego wilka.
Miocen – najstarsza epoka neogenu. Epoka wielkich przemian geologicznych skorupy ziemskiej. Wypiętrzenie nowych łańcuchów górskich zmieniło cyrkulację powietrza w atmosferze i wód w morzach. Trwał od 23,03 mln do 5,332 mln lat temu. Zobacz teżSsaki (Mammalia) – zwierzęta należące do kręgowców, charakteryzujące się głównie występowaniem gruczołów mlekowych u samic, obecnością owłosienia (włosy lub futro) oraz stałocieplnością (potocznie "ciepłokrwistość"). Większość ssaków utrzymuje temperaturę w granicach 36-39 °C. Stałocieplność umożliwia aktywny tryb życia w różnych środowiskach – od mroźnych obszarów podbiegunowych do gorących tropików. Futro i tłuszcz pomagają uchronić się przed zimnem, a wydzielanie potu i szybki oddech pomagają pozbyć się nadmiernego ciepła.
†Pliohippus – jeden z przodków współczesnych koniowatych. Żył we środkowym miocenie 12 mln lat temu. Zbliżony kształtem, wielkością i uzębieniem do współczesnych koni. Był wyższy od swojego przodka – merychippusa – wzrost w kłębie 120 cm.
Czy wiesz że...? beta Kłąb (łac. cucula) - najwyżej wysunięty fragment grzbietu ssaka, nasada szyi. Jest terminem używanym zazwyczaj w zootechnice. W medycynie weterynaryjnej przyjęło się określać tę część okolicą międzyłopatkową (łac. regio interscapularis). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
