Guttacja, gutacja, wypacanie (łac. gutta – kropla), błędnie zwane czasem płaczem roślin – zjawisko wydzielania kropel wody (ściślej: wodnych roztworów związków organicznych i soli mineralnych) przez: specjalne struktury u roślin wyższych umieszczone na krańcach blaszki liściowej, zwane wypotnikami lub hydatodami lub, u roślin niższych i niektórych grzybów, przez wszystkie komórki powierzchniowe.

Liść (łac. folium) – organ roślinny, element budowy części osiowej (pędowej) roślin telomowych. Wyrastające z węzłów końcowe elementy rozgałęzień pędu, wyodrębniające się ze względu na funkcję i budowę od łodygi (nie mają np. zdolności do nieprzerwanego wzrostu). Pełnią głównie funkcje odżywcze i z tego powodu mają zwykle dużą powierzchnię umożliwiającą ekspozycję na odpowiednią ilość promieniowania słonecznego. Poza tym liście biorą udział w transpiracji i gutacji oraz wymianie gazowej. Nierzadko liście pełnią także funkcje spichrzowe, czepne, ochronne, obronne i pułapkowe, w takich przypadkach ulegając daleko idącym przystosowaniom w zakresie funkcji i budowy.

Transpiracja – czynne parowanie wody z nadziemnych części roślin. Rośliny transpirują przez aparaty szparkowe (transpiracja szparkowa), przez skórkę (transpiracja kutykularna) i przez przetchlinki (transpiracja przetchlinkowa).

Płacz roślin – zjawisko występujące u niektórych roślin, wywołane parciem korzeniowym. Jako płacz określamy wyciekanie soku roślinnego przez nacięcia łodygi. Często występuje u brzozy, klonu, a także niektórych palm. Wyciekający sok to wodny roztwór cukrów, soli mineralnych oraz azotowe związki organiczne.