Park Krajobrazowy Puszczy Knyszyńskiej

Siedziba dyrekcji Parku Krajobrazowego Puszczy Knyszyńskiej

Kwiat goździka pysznego
(Dianthus superbus)

Park Krajobrazowy Puszczy Knyszynskiej im. prof. Witolda Sławińskiego – park krajobrazowy znajdujący się na terenie województwa podlaskiego w gminach Janów, Sokółka, Knyszyn, Czarna Białostocka, Szudziałowo, Dobrzyniewo Kościelne, Wasilków, Supraśl, Krynki, Gródek, Michałowo.

Grąd – wielogatunkowy las liściasty lub mieszany z przewagą grabu i dębu, niekiedy z domieszką lipy drobnolistnej i szerokolistnej, klonu, jawora i świerku. Posiada bogaty podszyt.

Torfowisko (ang. peatland, mire, peat bog, niem. Moor, Moos, Ried, Filz) – jeden z typów mokradeł, siedlisk na tyle uwodnionych, że występuje tam specyficzna roślinność i zachodzą procesy akumulacji osadów organicznych. Jest to teren stale podmokły, o podłożu trudno przepuszczalnym, pokryty zbiorowiskami roślin bagiennych i bagienno-łąkowych. Torfowiska występują głównie w strefie klimatu umiarkowanego wilgotnego i chłodnego (północna część Eurazji i Ameryki Północnej, a także obszary górskie). Obszary te są cenne pod względem przyrodniczym, można je także wykorzystać gospodarczo – poprzez wydobywanie torfu. Torfowisko przyrasta średnio o 1 mm w ciągu roku.

Powierzchnia całkowita: 126702 ha (w tym otulina 52 255 ha)
Utworzony: w 1988 roku.
Położenie geograficzne: 53°14′N 23°23′E

Celem powołania Parku była ochrona naturalnych zespołów leśnych, dolin rzecznych, licznie występujących obszarów źródliskowych oraz różnorodnych form polodowcowej, falistej rzeźby terenu, z morenowymi pagórkami i zagłębieniami wytopiskowymi.

Krajobraz

Wzniesienia Parku, w kilku miejscach przekraczające wysokość nawet 200 m poprzedzielane są obszarami równin, zabagnionymi nieckami i dolinami niedużych rzek. Przez środek obszaru szeroka doliną płynie rzeka Supraśl. W całej Puszczy Knyszyńskiej jest wiele torfowisk i obszarów podmokłych, tworzących się w dolinach rzek i strumieniach oraz w zagłębieniach bezodpływowych.

Gmina Sokółka to gmina miejsko-wiejska w województwie podlaskim, w powiecie sokólskim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie białostockim.

Gmina Supraśl to gmina miejsko-wiejska w województwie podlaskim, w powiecie białostockim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie białostockim.

80% powierzchni Parku to lasy, które w dużym stopniu zachowały charakter naturalny. Jest to las monumentalny zbliżony do południowej tajgi z dużą ilością starych i potężnych drzew. Dominują bory sosnowe i sosnowo-świerkowe. W północnej i południowej części Puszczy występują grądy, a wzdłuż dolin rzek i strumieni rosną łęgi jesionowo-olszowe i olsy.

Pomnik przyrody – termin ten został wprowadzony przez Aleksandra von Humboldta na przełomie XVIII i XIX wieku, co dało początek kierunkowi konserwatorskiemu w ochronie przyrody.

Morena: 1. Materiał skalny składający się z przemieszanych frakcji różnej wielkości (bloki skalne, głazy, żwiry, piaski, pyły), gliny, transportowanych i osadzanych przez lodowiec, pochodzących głównie z niszczenia jego podłoża, ze zboczy wznoszących się ponad powierzchnię lodowca jak również przynoszonych przez lawiny i wiatr.

Flora

W parku rosną 843 gatunki roślin naczyniowych, m.in.:

pióropusznik strusi (Matteucia struthiopteris)

Chamedafne północna (Chamaedaphne calyculata)

fiołek torfowy (Viola epipsila)

wierzba borówkolistna (Salix myrtilloides)

wątlik błotny (Hammarbya paludosa)

brzoza niska (Betula humilis),

wierzba lapońska (Salix Lapponum)

goździk pyszny (Dianthus superbus)

rosiczka okrągłolistna (Drosera rotundifolia)

stoplamek plamisty (Dactylorhiza maculata)

żłobik koralowaty (Corallorhiza trifida)

turówka leśna (Hierochloë australis)

żurawina drobnolistna (Vaccinium microcarpum)

konietlica syberyjska (Trisetum sibiricum)

bażyna czarna (Empetrum nigrum)

gnidosz błotny (Pedicularis palustris)

dziewięćsił bezłodygowy (Carlina acaulis)

Fauna

Na terenie parku bytuje 153 gatunki ptaków i 5 gatunków gadów, m.in.:

Las łęgowy – zbiorowisko leśne, występujące nad rzekami i potokami, w zasięgu wód powodziowych, które podczas zalewu nanoszą i osadzają żyzny muł. Najbardziej typową glebą dla lasów łęgowych jest holoceńska mada rzeczna. Siedliska niemal wszystkich łęgów związane są z wodami płynącymi. W drzewostanie łęgów występują m.in.: olsza, topola, wierzba, wiąz, jesion, dąb. Gatunkami występującymi we wszystkich zespołach łęgowych są: podagrycznik pospolity (Aegopodium podagraria), kostrzewa olbrzymia (Festuca gigantea), pokrzywa zwyczajna (Urtica dioica), wiązówka błotna (Filipendula ulmaria) i bluszczyk kurdybanek (Glechoma hederacea). Lasy łęgowe zaliczane są do roślinności azonalnej, nie związanej z określoną strefą roślinną (klimatyczną), ale ze specyfiką siedliska. Lasy te narażone są na wyniszczenia spowodowane m. in. pracami związanymi z regulacją koryt rzecznych oraz melioracjami wodnymi.

Gmina Gródek to gmina wiejska w województwie podlaskim, w powiecie białostockim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie białostockim.

jaszczurka zwinka (Lacerta agilis)

jaszczurka żyworodna (Lacerta vivipara)

padalec (Anguis fragilis)

zaskroniec (Natrix natrix)

żmija zygzakowata (Vipera berus)

bocian czarny (Ciconia nigra)

trzmielojad (Pernis apivorus)

gadożer (Circaetus gallicus)

orzełek włochaty (Hieraaetus pennatus)

jarząbek (Bonasa bonasia)

cietrzew (Tetrao tetrix)

żuraw (Grus grus)