Park Narodowy Indiana Dunes - Polski Serwis Naukowy

Mt Baldy - stale przemieszczająca się wydma

Indiana Dunes National Lakeshore (pol. Narodowy brzeg jeziora: Wydmy Indiany) to obszar chroniony w Indianie, położony 80 km na południowy wschód od Chicago na wydmach jeziora Michigan, wzdłuż jego południowego brzegu, pomiędzy Michigan City na wschodzie i Gary na zachodzie. Zarządzany jest przez National Park Service, agencję która zarządza również parkami narodowymi w Stanach Zjednoczonych. Powstał w 1966 roku jako odpowiedź na nasilającą się industrializację okolic jeziora.

National Park Service (Służba Parków Narodowych) to agencja federalna Stanów Zjednoczonych, której zadaniem jest dbanie o zasoby naturalne i historyczne kraju w taki sposób, by mogły służyć w nienaruszonym stanie także przyszłym pokoleniom. Agencja podlega Departamentowi Spraw Wewnętrznych. Została ustanowiona na mocy aktu prawnego Kongresu Stanów Zjednoczonych podpisanego przez prezydenta Woodrowa Wilsona 25 sierpnia 1916 roku. W roku 2006 budżet National Park Service wynosił 2,256 miliarda dolarów.

Jeleń wirginijski, jeleń wirgiński (Odocoileus virginianus) – ssak z rodziny jeleniowatych, rzędu parzystokopytnych, pospolity na obszarze Ameryki Północnej, na południe od Kanady. Występuje także w południowej Kanadzie, w Meksyku i północnej części Ameryki Południowej aż po Peru. W wyniku introdukcji jelenie wirginijskie można znaleźć także w niektórych regionach północnej Europy. Jelenie wirginijskie zasiedlają różne biotopy. Mimo że zwykle preferuje obszary zalesione z niewielkimi otwartymi przestrzeniami, gatunek ten może się przystosować do życia w bardziej otwartym środowisku takim jak sawanna. Te jelenie charakteryzują się większym porożem proporcjonalnie do swojego rozmiaru oraz większymi ogonami. Dodatkowo istnieje znacząca różnica wielkości między samicą a samcem.

Podstawowe informacje:

długość - 40 km

powierzchnia - 60 km²

37 gatunków ssaków (największym roślinożercą jest jeleń wirginijski, a największym drapieżnikiem jest kojot)

337 gatunków ptaków (113 gniazdujących)

18 gatunków płazów

27 gatunków gadów

liczne bezkręgowce (na razie zidentyfikowano 100 gatunków motyli i ciem oraz 60 ważek)

1130 rodzimych roślin naczyniowych

Wydmy są stabilne, porośnięte roślinnością różnych stadiów sukcesji. Do najważniejszych roślin stabilizujących należą: piaskownica krótkoszyjkowa, wiśnia karłowata i topola biała. Dzięki tym roślinom wydmy osiągają wysokość nawet 50 metrów. W miarę oddalania się od brzegu występują rośliny późniejszych stadiów sukcesji: sosna Banksa, mącznica, sosna wejmutka, jałowiec wirginijski - porastają one wydmy stare, w głębi lądu.

Sukcesja ekologiczna także sukcesja biocenoz lub po prostu sukcesja- jedna z najważniejszych form zmienności biocenoz w czasie. Prawidłowo sukcesja oznacza następstwo i bardzo dobrze oddaje istotę zjawiska. W odróżnieniu od cyklicznych fluktuacji sezonowych sukcesja ekologiczna jest procesem kierunkowym. Proces przebiega etapami od stadium początkowego poprzez stadia pośrednie, do końcowego zwanego klimaksem. Stadium klimaksu w danych warunkach klimatyczno-siedliskowych można uznać za stadium stabilne. Jednak i to stadium podlega zmianom, dzieje się tak pod wpływem ciągłych zmian klimatu oraz ewolucji. W naturalnych warunkach Polski zmiany biocenoz klimaksowych zachodzą ok. 10 razy wolniej niż zmiany w biocenozach etapów wcześniejszych.

Ptaki (Aves) – gromada stałocieplnych zwierząt z podtypu kręgowców. Jest najbardziej zróżnicowaną spośród gromad kręgowców lądowych – istnieje około 10 000 gatunków ptaków, które zamieszkują ekosystemy na całym świecie. Ich wielkość waha się od 5 cm u koliberka hawańskiego do 2,7 m u strusia.

Obszar obecnego parku i terenów przyległych, a także samego jeziora, był 9 milionów lat temu płaskowyżem wapiennym, powstałym z osadów dennych znajdującego się tutaj wcześniej morza. Po ustąpieniu morza płaskowyż stał się areną działań erozji wodnej i atmosferycznej. W miejscu, gdzie dziś znajduje się jezioro, kiedyś płynęła jedna z głównych rzek płaskowyżu. Do powstania jeziora doprowadziła działalność lodowca (późny plejstocen:Wisconsin). Wydmy powstały w wyniku działania silnych wiatrów północnych.

Sosna Banksa (banka, Pinus banksiana) - gatunek drzewa iglastego z rodziny sosnowatych. Sosna Banksa pochodzi z Ameryki Północnej, występuje w stanie dzikim w centralnej Kanadzie na wschód od Gór Skalistych od Terytoriów Północno-Zachodnich do Nowej Szkocji oraz na północno-wschodnich obszarach USA od stanu Minnesota do Maine, sięgając północno-zachodnich krańców stanu Indiana.

Plejstocen – epoka, która wraz z holocenem stanowi okres czwartorzędu, który jest formalnie trzecim okresem w erze kenozoicznej. Trwał od 2,588 mln lat temu (obejmując piętro gelas, dawniej zaliczane do pliocenu) do początku holocenu 11700 lat temu (przed rokiem 2000). Plejstocen nieformalnie nazywany jest też epoką lodowcową, lub epoką lodową, w której olbrzymie lodowce kontynentalne (lądolody) pokryły wielką część Europy, łącznie z Polską, a także inne obszary strefy umiarkowanej, a więc zachodnią Syberię, Amerykę Północną, Grenlandię, Tybet, Ziemię Ognistą, Argentynę, Tasmanię.

Linki zewnętrzne

Indiana Dunes National Lakeshore (ang.) National Park Service

Wikimedia Commons ma galerię ilustracji związaną z tematem:
Indiana Dunes National Lakeshore

Indiana Dunes Park Narodowy nad Jeziorem Michigan