Park Narodowy Shikotsu-Tōya - Polski Serwis Naukowy

P.N.Shikotsu-Tōya

Park Narodowy Shikotsu-Tōya (jap. 支笏洞爺国立公園, Shikotsu-Tōya Kokuritsu Kōen) – japoński park narodowy, który został utworzony 16 maja 1949 r. i obejmuje ochroną obszar położony w południowo-zachodniej części wyspy Hokkaido, na południe od Sapporo.

Składający się z trzech oddzielnych części park, jest najczęściej odwiedzanym na wyspie, a jego nazwa pochodzi od jezior: Tōya i Shikotsu, największych zbiorników wodnych na Hokkaido. Trzecia część parku to okolica położonej na północ od Tōya idealnie stożkowej góry Yotei (Yotei-san), najwyższego wzniesienia w zachodniej części wyspy, osiągającego 1 893 m n.p.m. Yotei często zwana jest Ezo no Fuji z uwagi na podobieństwo do sławniejszego od niej wulkanu Fudżi na Honsiu. Łączna powierzchnia parku Shikotsu-Tōya wynosi 993,02 km².

Język japoński (日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.

Fudżi (jap. 富士山, Fuji-san lub Fuji-no-yama?, pol. zapis przyjęty przez KSNG: Fudżi) – wulkan i zarazem najwyższy szczyt Japonii (3776 m n.p.m.). Leży na wyspie Honsiu, na południowy zachód od stolicy, Tokio.

Shikotsu wraz z otaczającymi go wulkanicznymi górami, stanowi największą część parku, a samo jezioro jest najdalej na północ wysuniętym zbiornikiem wodnym w Japonii, który nie zamarza. Do najsłynniejszych szczytów w jego okolicy zaliczyć można Monbetsu (Monbetsu-dake), Eniwa (Eniwa-dake) oraz najwyższy, bo osiągający 1 038 m n.p.m. Tarumae (Tarumae-zan).

Wyspa – każdy z trwałych fragmentów , jeziorach, stawach, morzach i oceanach. Mała wyspa, to wysepka. Za wyspy nie uznaje się ruchomych ławic piaszczystych, ani obszarów lądu zalewanych podczas przypływów.

Onsen (jap. 温泉, Onsen?) to japońskie gorące źródła, na których zbudowano kąpieliska publiczne: łaźnie (sentō), baseny. Wiele źródeł ma właściwości lecznicze - zawierają pierwiastki (niektóre nawet radioaktywne) i minerały. Wszystkie pomagają zrelaksować się - nie tylko dzięki leniwej atmosferze kurortu, ale także za sprawą gorącej wody ułatwiającej rozluźnienie mięśni.

Drugą część parku stanowi okolica nieco mniejszego od Shikotsu jeziora Tōya, na którym znajduje się wyspa zamieszkana przez rzadko spotykane dzikie zwierzęta, m.in. jelenia Ezo. Na południe od jeziora wznosi się aktywna wulkanicznie góra Usu (Usu-san), której wybuch w 2000 r. był powodem ewakuacji znacznej liczby okolicznej ludności. Natomiast u jej wschodniego podnóża, wznosi się mierząca przeszło 400 m Shōwa (Shōwa-shinzan), co znaczy Nowa Góra, która pojawiła się w 1943 r. i stale rośnie.

Metr to jednostka podstawowa długości w układach: SI, MKS, MKSA, MTS, oznaczenie m. Metr został określony 26 marca 1791 roku we Francji, ze względu na potrzebę korzystania z dziesiętnego systemu miar[potrzebne źródło]. W myśl definicji zatwierdzonej przez XVII Generalną Konferencję Miar i Wag w 1983 jest to odległość, jaką pokonuje światło w próżni w czasie 1/299 792 458 s.

Stożek (dawniej konus) – bryła ograniczona przez powierzchnię stożkową, której linia kierująca jest zamknięta, oraz przez płaszczyznę przecinającą powierzchnię stożkową. Część płaszczyzny wycięta przez powierzchnię stożkową stanowi podstawę stożka. Może mieć ona kształt dowolnej figury płaskiej. Kierującą powierzchni stożkowej może być obwód podstawy. Wysokością stożka nazywamy odległość wierzchołka od płaszczyzny podstawy.

Na terenie całego parku Shikotsu-Tōya występuje największa w Japonii obfitość wód termalnych, a w jego okolicy znajduje się wiele onsenów, z których najpopularniejszy to Noboribetsu.

Jezioro Shikotsu

Góra Eniwa

Góra Tarumae

Krystalizacja to proces powstawania fazy krystalicznej z fazy stałej (amorficznej), fazy ciekłej, roztworu lub fazy gazowej. Krystalizacja jest procesem egzotermicznym. Przeprowadza się ją w celu wyodrębnienia związku chemicznego z roztworu. Mieszaniny jednorodne cieczy (rozpuszczalnik) i ciała stałego (substancja rozpuszczona) mają graniczne stężenie, w którym rozpoczyna się proces krystalizacji.

Wulkan (z . Terminu tego również używa się jako określenie form terenu powstałych wskutek działalności wulkanu, choć bardziej poprawne są takie terminy jak: góra wulkaniczna, stożek wulkaniczny, kopuła wulkaniczna czy wulkan tarczowy.