Park Ujazdowski w Warszawie - Polski Serwis Naukowy

Park Ujazdowski w Warszawie – park miejski w Warszawie, znajduje się pomiędzy Trasą Łazienkowską a ulicą Piękną. Powstał w 1893 r. według projektu inż. Franciszka Szaniora. Atrakcjami parku są: staw wg projektu Williama Heerleina Lindleya oraz wodospad wg planów Alfonsa Grotowskiego. Otwarcie parku odbyło się 10 sierpnia 1896. Został wpisany do rejestru zabytków w 1965. W latach 2000–2002 przeprowadzono rewaloryzację parku.

Warszawa (miasto stołeczne Warszawa) (wymowa ?/i) – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Mazowszu nad Wisłą.

Park miejski – publiczna zorganizowana miejska przestrzeń zielona pełniąca funkcje wypoczynkowe i rekreacyjne, a niekiedy także sportowe lub inne. Zazwyczaj zajmuje większą powierzchnię i pełni bardziej złożone funkcje niż ogród miejski. W parku wyznaczone są ścieżki i trasy do spacerowania (zwykle wybrukowane lub wyasfaltowane), w jego obrębie znajdują się także obiekty małej architektury (kosze na śmieci, ławki, latarnie itp.), a często również szalety, place zabaw, amfiteatry, altany, fontanny czy pomniki.

Historia

W XIII wieku obok wąwozu na południowej skarpie znajdował się gródek zwany Jazdowem (Ujazdowem), zniszczony podczas wojen w roku 1262 i 1281. Po odbudowie istniał tu dwór myśliwski. W roku 1516 rezydowała w nim Anna z Radziwiłłów. Na zlecenie królowej Bony w roku 1553 dobudowano dworek wraz z ogrodem włoskim. Został on zniszczony podczas potopu szwedzkiego w latach 1655-1657. W 1668 r. zniszczony Ujazdów został przejęty przez Teodora Denhoffa, który przekazał go następnie marszałkowi wielkiemu koronnemu Stanisławowi Lubomirskiemu. W 1699 r. Ujazdów powrócił do świetności. Staraniem Komitetu Plantacyjnego powstał tam park według projektu F. Szaniora ze stawem zaprojektowanym przez W. H. Lindleya. Roboty związane z tą inwestycją trwały wiele lat. Prowadził je Polikarp Boratyński, późniejszy kierownik parku. Otwarcie miało miejsce 10 sierpnia 1896 r. W parku zostały wzniesione takie rzeźby jak:

Piotr Biegański (ur. 8 maja 1905, zm. 12 stycznia 1986) – polski architekt, laureat nagrody honorowej SARP, profesor Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej, współtwórca odbudowy Starego i Nowego Miasta w Warszawie. Autor projektu odbudowy i rozbudowy Pałacu Staszica w Warszawie.

„Gladiator” Piusa Welońskiego

„Ewa” Edwarda Wittiga (wykonany w 1911 roku)

„Perseusz” Theodora Gruyere’a

pomnik Ignacego Jana Paderewskiego zrobiony przez Michała Kamieńskiego

kamień pamiątkowy ku czci bajkopisarza Stanisława Jachowicza

W roku 1975 park został przebudowany według projektu Piotra Biegańskiego, a jego powierzchnia wynosi obecnie 5,7 ha.

Waga

Znajduje się w parku Ujazdowskim w pobliżu bramy od ulicy Pięknej. Jest to dość duży, wybity skórą i wypunktowany mosiężnymi gwoździami fotel. Ustawiono go w środku zielonej budki, pod gałęziami starego drzewa. Waga przetrwała dwie wojny światowe, oblężenie Warszawy i powstanie. Skala na stalowym ramieniu instrumentu sięga 149 kilogramów i 99 dekagramów.

Pomnik Ignacego Jana Paderewskiego

Pomnik wykonany został przez Michała Kamieńskiego. Pomnik uzyskali następnie Władysław Gajkowski oraz Jan Wedel. Później został on ofiarowany przez nich Warszawie z ich rąk. Przetrwał II wojnę światową, będąc pod opieką woźniców cmentarnych, ojca i syna Piecyków, na Cmentarzu Bródno. Pomnik, choć jest już trochę zniszczony jest pamiątką miłości Polaków do kultury narodowej i chęci zachowania dzieł sztuki.