Morta – w mitologii rzymskiej jedna z Parek. Siostra Nony i Decimy. Córka bogini ciemności Nyks. Jest boginią śmierci. Jej grecką odpowiedniczką jest Atropos.

Rodzanice, narecznice, sudiczki – w wierzeniach słowiańskich (na obszarze Polski słabo poświadczone) niewidzialne demony przeznaczenia związane z Dolą, występujące zazwyczaj w liczbie trzech.

Norny – w mitologii nordyckiej trzy boginie przeznaczenia, przędące nić ludzkiego życia, odpowiednik greckich Mojr. Ponadto potrafiły zsyłać koszmary nocne i tworzyły runy. Pojawiały się przy narodzinach, ale mogły też przeciąć złotą nić życia sprowadzając śmierć. Norny nie należały do odrębnej rasy. Mogły pochodzić zarówno od karłów (córki krasnoluda Dwalina), olbrzymów, elfów, jak i samych Asów. Ich kult przetrwał nawet przyjęcie chrześcijaństwa. Na ścianie kościoła Borgund (Norwegia) odkryto inskrypcję mówiącą: "Zarówno dobro, jak i zło dają Norny, mnie przyniosły wielką boleść".

Hory – w mitologii greckiej boginie strzegące ładu między ludźmi i rytmem natury, uważane także za personifikację trzech pór roku; córki Zeusa i Temidy, siostry Charyt i Mojr. Nosiły imiona: Eunomia (praworządność), Dike (sprawiedliwość) i Ejrene (pokój). W Atenach znano je pod imionami: Tallo (bujna), Aukso (rosła) i Karpo (owocna).