Pat Bonner - Polski Serwis Naukowy

Patrick ("Pat", "Packie") Joseph Bonner (ur. 24 maja 1960 w Cloughglass), były piłkarz irlandzki grający na pozycji bramkarza. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 188 cm wzrostu, ważył 77 kg.

Kariera klubowa

Bonner wychował się w amatorskim irlandzkim klubie Keadue Rovers. Następnie w 1975 roku trafił do angielskiego Leicester City. Do 1978 roku występował tam w drużynie młodzieżowej. Wtedy też po występach FA Youth Cup odszedł do szkockiego Celtiku. 14 maja tamtego roku podpisał profesjonalny kontrakt z klubem z Glasgow będąc tym samym ostatnim nabytkiem menedżera Jocka Steina. W pierwszym zespole Celtiku Irlandczyk zadebiutował 17 marca 1979 roku w wygranym 2:1 domowym spotkaniu z Motherwell F.C.. Przez pierwsze dwa sezony Packie pełnił rolę rezerwowego i miał mały udział w wywalczeniu mistrzostwa Szkocji w 1979 roku i Pucharu Szkocji w 1980. W wyjściowym składzie "The Bhoys" Pat zaczął grać w sezonie 1980/1981, gdy menedżerem klubu był Billy McNeill. Od tego czasu miał pewne miejsce w drużynie Celtiku. W 1981 i 1982 roku dwukrotnie z rzędu został mistrzem Szkocji wywalczając swoje odpowiednio drugie i trzecie mistrzostwo kraju. W 1983 roku zdobył Puchar Ligi Szkockiej, a po kolejne mistrzostwa kraju sięgnął w 1986 oraz w 1988 roku. Od tego czasu dziewięciokrotnie z rzędu mistrzem zostawał odwieczny rywal Celtiku, Rangers F.C.. W 1995 roku za menedżerskiej kadencji Tommy'ego Burnsa Bonner osiągnął swój ostatni sukces - zdobył Puchar Szkocji (wygrał go także w latach 1985, 1988 i 1989). Wtedy też Pat odszedł z zespołu, dla którego rozegrał 642 mecze, w tym 483 w lidze szkockiej. Jego miejsce w Celtiku zajął Gordon Marshall.

Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.

Irlandia (irl. Éire [ˈeːɾʲə]; ang. Ireland) – państwo w Europie Zachodniej, od 1973 państwo członkowskie Wspólnoty Europejskiej. Zajmuje większość terytorium wyspy o tej samej nazwie.

W 1995 roku Bonner został bramkarzem zespołu Kilmarnock F.C.. Nie zdołał jednak wywalczyć miejsca w podstawowej jedenastce i przez trzy sezony był tylko rezerwowym dla Czarnogórca Dragoje Lekovicia, a także przybyłego w 1997 roku z Celtiku, Marshalla. W sezonie 1998/1999 był bramkarzem grającego w Division Two, Reading F.C.. Karierę zakończył po tamtym sezonie i liczył sobie wówczas 39 lat.

Reading Football Club – angielski klub piłkarski z siedzibą w mieście Reading, założony w 1871 roku. W sezonie 2005/06 po raz pierwszy w historii wywalczył awans do Premiership. Zespół rozgrywa mecze na obiekcie Madejski Stadium, zbudowanym dzięki wsparciu brytyjskiego handlarza samochodów i filantropa, Johna Madejskiego.

Reprezentacja Holandii w piłce nożnej pierwszy oficjalny mecz piłkarski rozegrała w 1905 roku, z Belgią w Antwerpii. Do europejskiej czołówki awansowała dopiero w latach 70., a jej największe sukcesy związane są z osobami szkoleniowców Rinusa Michelsa (Wicemistrzostwo Świata 1974, Mistrzostwo Europy 1988), Ernsta Happela (Wicemistrzostwo Świata 1978) i Berta van Marwijka (Wicemistrzostwo Świata 2010).

Kariera reprezentacyjna

W reprezentacji Irlandii Bonner zadebiutował 23 maja 1981 roku w przegranym 0:3 towarzyskim spotkaniu z Polską. W 1988 roku Jack Charlton powołał go do kadry na Euro 88. Tam był podstawowym bramkarzem i wystąpił w trzech meczach grupowych: z Anglią (1:0 i gol w 6. minucie), z ZSRR (1:1) i z Holandią (0:1).

Reprezentacja Irlandii w piłce nożnej mężczyzn – zespół piłkarski, biorący udział w imieniu Irlandii w meczach i sportowych imprezach międzynarodowych, powoływany przez selekcjonera, w którym mogą występować wyłącznie zawodnicy posiadający obywatelstwo irlandzkie. Za jego funkcjonowanie odpowiedzialny jest Irlandzki Związek Piłki Nożnej (FAI).

Seria rzutów karnych - sposób na wyłonienie zwycięzcy meczu piłkarskiego w sytuacji, gdy po regulaminowym czasie i dogrywce (czasami dogrywki nie ma, są od razu rzuty karne) wynik jest remisowy. Kiedyś zamiast wykonywania "jedenastek" rzucano monetą, jednak zwycięzca był trochę przypadkowy. W rzutach karnych bardzo często nie grają roli umiejętności piłkarskie, lecz nerwy, dlatego wykonawcami najczęściej są doświadczeni zawodnicy. Bramkarze często próbują wyprowadzić z równowagi strzelców tańcząc na linii bramkowej (np. Jerzy Dudek w finale LM w 2005 roku lub Bruce Grobbelaar).

W 1990 roku Bonner po raz pierwszy wystąpił w turnieju o mistrzostwo świata. Na boiskach Włoch zagrał w pięciu spotkaniach: grupowych z Anglią (1:1), z Egiptem (0:0) i Holandią (1:1), a także w 1/8 finału z Rumunią (0:0, karne 5:4 - obronił decydujący strzał Daniela Timofte) i ćwierćfinale z Włochami (0:1). Swój ostatni mundial Patrick zaliczył w 1994 w USA. Tam zagrał czterokrotnie: z Włochami (1:0 i gol w 12. minucie), z Meksykiem (1:2), z Norwegią (0:0) oraz w 1/8 finału z Holandią (0:2). W 1996 roku zakończył reprezentacyjną karierę. W drużynie narodowej wystąpił 80 razy.

Bramkarz - w grach zespołowych - członek zespołu drużyny, którego za zadanie jest utrudnienie zdobycia bramki (gola) zawodnikom drużyny przeciwnej. W wielu grach sportowych bramkarz jest odpowiedzialny za przeciwdziałanie zdobyciu gola przez drużynę przeciwną. Tak się dzieje w piłce nożnej, piłce ręcznej, hokeju na lodzie, hokeju na trawie i in. W piłce nożnej bramkarz jako jedyny zawodnik na boisku może dotykać piłkę ręką w obrębie swojego pola karnego, natomiast w piłce ręcznej bramkarz może bronić nogą.

Reprezentacja Związku Radzieckiego w piłce nożnej funkcjonowała w czasie istnienia ZSRR, w latach 1922-1991. W barwach reprezentacji ZSRR grali głównie, obok Rosjan, Ukraińcy, Białorusini, Gruzini czy Ormianie, w mniejszym stopniu zawodnicy pochodzący z pozostałych republik radzieckich.

Źródła

Profil na stronie National Football Teams (ang.)